انجمن‌های پس‌انداز چیست؟
اگرچه انجمن‌های پس‌انداز یا مؤسسات پس‌انداز و وام امروزه به اندازه گذشته رایج نیستند، همچنان نقش مهمی در زندگی بسیاری از مصرف‌کنندگان ایفا می‌کنند. انجمن‌های پس‌انداز شامل اتحادیه‌های اعتباری و بانک‌های پس‌انداز متقابل هستند که انواع خدمات پس‌انداز و وام را ارائه می‌دهند. این مؤسسات از بانک‌های تجاری متمایزند، زیرا می‌توانند از سیستم بانک فدرال وام مسکن وام بگیرند، که به آن‌ها امکان می‌دهد سود بیشتری به اعضای خود پرداخت کنند.
درک انجمن‌های پس‌انداز
انجمن‌های پس‌انداز، همراه با بانک‌های تجاری و اتحادیه‌های اعتباری، به‌عنوان مؤسسات سپرده‌گذاری شناخته می‌شوند. اکثر مردم با بانک‌های تجاری و اتحادیه‌های اعتباری آشنا هستند، اما تعریف دقیق انجمن‌های پس‌انداز ممکن است کمی مبهم باشد. این انجمن‌ها در واقع مؤسسات پس‌انداز و وامی هستند که به رشد پس‌انداز اعضای خود با نرخ سود بالاتر کمک می‌کنند. مهم‌تر از آن، این مؤسسات بانک‌هایی هستند که در حوزه املاک و مستغلات تخصص دارند.
در ابتدا، انجمن‌های پس‌انداز تنها حساب‌های پس‌انداز و سپرده‌های مدت‌دار ارائه می‌دادند، اما در ۲۰ سال گذشته، دامنه خدمات این بانک‌ها گسترش یافته تا نیازهای مصرف‌کننده متوسط را برآورده کند. اکنون آن‌ها محصولاتی مشابه اتحادیه‌های اعتباری و بانک‌های تجاری ارائه می‌دهند.
بانک‌های تجاری در برابر انجمن‌های پس‌انداز
بانک‌های تجاری، مانند اکثر شرکت‌ها، به دنبال سود هستند. آن‌ها هیچ الزام خاصی در مورد نوع دارایی‌ها ندارند. این مؤسسات متعلق به سهامداران هستند و مانند اکثر شرکت‌ها، هدفشان افزایش سود است. دامنه اختیارات بانک‌های تجاری عمدتاً توسط قوانین ایالتی و فدرال تعیین می‌شود، زیرا هر دو نهاد مجوزهای بانکی صادر می‌کنند.
منشورهای شرکتی و اختیارات اعطا شده به بانک‌ها تحت قوانین ایالتی و فدرال، دامنه فعالیت‌های آن‌ها را مشخص می‌کند. بانک‌های تجاری از شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) بیمه سپرده دریافت می‌کنند و تحت نظارت سیستم ذخیره فدرال قرار دارند. علاوه بر این، آنچه بانک‌های تجاری در زمینه پس‌انداز اعضا از دست می‌دهند، در راحتی جبران می‌کنند؛ با هزاران شعبه در سراسر کشور، در صورت بروز اضطراری در سفر، یافتن یک شعبه محلی کار دشواری نخواهد بود.
در مقابل، انجمن‌های پس‌انداز در وام‌های مسکن و وام‌دهی در حوزه املاک و مستغلات تخصص دارند. اولویت اصلی آن‌ها خدمت به اعضای انجمن است، نه کسب سود. مانند بانک‌های تجاری، انجمن‌های پس‌انداز ممکن است توسط دفتر نظارت بر ارز (OCC) یا ایالت مجوز دریافت کنند. این مؤسسات نیز توسط FDIC بیمه می‌شوند. انجمن‌های پس‌انداز معمولاً سبد وام‌های خود را حفظ می‌کنند و آن‌ها را به اوراق بهادار تبدیل نمی‌کنند، بنابراین افرادی که پروفایل غیرمعمولی دارند و با استانداردهای وام مسکن سازمانی مطابقت ندارند، ممکن است شانس بیشتری برای دریافت وام از یک انجمن پس‌انداز محلی نسبت به یک بانک تجاری ملی داشته باشند.
وام‌دهنده پس‌انداز واجد شرایط
با توجه به منشور خود، انجمن‌های پس‌انداز موظف‌اند بر دارایی‌های مرتبط با مسکن تمرکز کنند و باید عضو سیستم بانک فدرال وام مسکن باشند. در ابتدا، این انجمن‌ها ملزم بودند حداقل ۶۵ درصد از سبد دارایی‌های خود را به دارایی‌های مرتبط با مسکن اختصاص دهند؛ این آستانه به‌عنوان آزمون وام‌دهنده پس‌انداز واجد شرایط (QTL) شناخته می‌شد، زیرا معیاری برای پایبندی به منشور اولیه بود.
یکی از مزایای گذراندن آزمون QTL این است که انجمن‌های پس‌انداز می‌توانند از سیستم بانک فدرال وام مسکن وام بگیرند، که به سود بالاتر برای سپرده‌گذاران در مقایسه با بانک‌های تجاری منجر می‌شود.
نظرات کاربران