اختیار خرید سهام کارکنان چیست؟

اختیار خرید سهام کارکنان (ESO) نوعی جبران خدمت مبتنی بر سهام است که شرکت‌ها به کارمندان و مدیران خود اعطا می‌کنند. به جای اینکه سهام واقعی به فرد داده شود، شرکت اختیار خرید سهام را در آینده به او می‌دهد.

اختیار خرید سهام کارکنان در واقع نوعی «اختیار خرید (Call Option)» است که به کارمند حق می‌دهد سهام شرکت را با قیمتی مشخص و در بازه زمانی معین خریداری کند. شرایط و جزئیات این اختیارها در قراردادی تحت عنوان توافق‌نامه اختیار خرید سهام کارکنان مشخص می‌شود. برخلاف اختیارهای خرید و فروش که در بورس معامله می‌شوند، اختیار خرید سهام کارکنان معمولاً قابل فروش نیست.

مزیت اصلی این اختیار زمانی آشکار می‌شود که قیمت سهام شرکت در بازار بالاتر از قیمت اعمال اختیار باشد. در این حالت، کارمند می‌تواند سهام را ارزان‌تر از بازار خریداری کند و یا آن را فوراً در بازار آزاد بفروشد و سود به دست آورد، یا اینکه سهام را نگه دارد.

نکات کلیدی

• اختیار خرید سهام کارکنان (ESO) بخشی از برنامه‌های جبران خدمت مبتنی بر سهام شرکت‌هاست.
• این اختیارها همانند اختیار خرید عادی هستند و به کارکنان حق خرید سهام شرکت را با قیمتی مشخص و در مدت‌زمان محدود می‌دهند.
• معمولاً دارای برنامه‌ی «دوره تملک» (Vesting Schedule) هستند که زمان قابل‌اعمال شدن اختیار را محدود می‌کند.
• مالیات بر این اختیارها در زمان اعمال (Exercise) محاسبه می‌شود و فروش سهام نیز مشمول مالیات خواهد بود.
• حتی اگر ارزش ذاتی اختیار کم یا صفر باشد، اختیار می‌تواند ارزش زمانی قابل‌توجهی داشته باشد.

درک بهتر اختیار خرید سهام کارکنان

بخشی از مزایای شرکتی که به کارمندان ارائه می‌شود، می‌تواند شامل طرح‌های جبران خدمت مبتنی بر سهام باشد. اختیار خرید سهام کارکنان یکی از این انواع جبران خدمت است.

دو نوع اصلی اختیار خرید سهام کارکنان وجود دارد:

1. اختیار خرید تشویقی (ISO): که بیشتر برای مدیران کلیدی و سطوح ارشد در نظر گرفته می‌شود و در بسیاری از موارد از مزایای مالیاتی ویژه برخوردار است. سود حاصل از آن معمولاً به‌عنوان سود سرمایه‌ی بلندمدت محسوب می‌شود.
2. اختیار خرید غیرتشویقی (NSO): که می‌تواند به کارکنان در تمام سطوح، اعضای هیئت‌مدیره و حتی مشاوران داده شود. سود حاصل از این نوع اختیارها به‌عنوان درآمد عادی در نظر گرفته شده و همان‌گونه مشمول مالیات می‌شود.

به طور کلی، این طرح‌ها انگیزه‌ای برای کارکنان ایجاد می‌کنند تا در رشد و موفقیت شرکت سهیم باشند و همراه با شرکت پیشرفت کنند.

مزایا

برای کارکنان، اختیارات سهام کارکنان (و هر نوع دیگر از برنامه‌های جبران مبتنی بر سهام) مزایای کلیدی ارائه می‌دهند:

• فرصتی برای مشارکت مستقیم در موفقیت شرکت از طریق مالکیت سهام.
• کسب سود مالی با فروش سهام خریداری‌شده با تخفیف.
• حس مالکیت؛ کارکنان ممکن است انگیزه بیشتری برای بهره‌وری کامل داشته باشند زیرا سهمی در شرکت دارند.
• نمایانگر ملموسی از ارزش مشارکت آنها برای کارفرما.
• بسته به برنامه، امکان صرفه‌جویی مالیاتی در زمان فروش یا واگذاری سهام.

برای کارفرمایان، اختیارات سهام کارکنان:

• ابزار کلیدی برای جذب بهترین و برجسته‌ترین استعدادها در اقتصاد جهانی یکپارچه‌ای هستند که رقابت جهانی برای استعدادهای برتر وجود دارد.
• رضایت شغلی و رفاه مالی کارکنان را با ارائه مشوق‌های مالی پرسود افزایش می‌دهند.
• کارکنان را برای کمک به رشد و موفقیت شرکت تشویق می‌کنند زیرا می‌توانند در موفقیت آن شریک شوند.
• در برخی موارد ممکن است به عنوان استراتژی خروج بالقوه برای مالکان استفاده شوند.

انواع دیگر جبران مبتنی بر سهام

• اعطای سهام محدود: این نوع به کارکنان حق می‌دهد سهام را پس از دستیابی به معیارهای خاصی، مانند کار برای تعداد سال‌های مشخص یا دستیابی به اهداف عملکردی، دریافت یا خریداری کنند.
• حقوق افزایش ارزش سهام (SARs): این حقوق، افزایش ارزش تعداد مشخصی از سهام را فراهم می‌کنند که به صورت نقدی یا سهام شرکت پرداخت می‌شود.
• سهام خیالی: این نوع پاداش نقدی آینده‌ای برابر با ارزش تعداد مشخصی از سهام پرداخت می‌کند؛ معمولاً انتقال قانونی مالکیت سهام رخ نمی‌دهد، اگرچه سهام خیالی ممکن است در صورت وقوع رویدادهای محرک مشخص به سهام واقعی تبدیل شود.
• برنامه‌های خرید سهام کارکنان: این برنامه‌ها به کارکنان حق می‌دهند سهام شرکت را معمولاً با تخفیف خریداری کنند.

اختیارات سهام

اختیارات سهام اغلب با شرکت‌های استارتاپ مرتبط هستند که ممکن است آنها را برای پاداش به کارکنان اولیه در صورت عمومی شدن شرکت صادر کنند. این اختیارات توسط برخی شرکت‌های در حال رشد سریع به عنوان مشوقی برای کارکنان برای تلاش در جهت افزایش ارزش سهام شرکت ارائه می‌شوند. اختیارات سهام همچنین می‌توانند به عنوان انگیزه‌ای برای ماندن کارکنان با شرکت عمل کنند. اگر کارمند قبل از واگذاری اختیارات شرکت را ترک کند، اختیارات لغو می‌شوند. اختیارات سهام کارکنان شامل حقوق سود سهام یا حقوق رأی نمی‌شوند.

مفاهیم مهم

دو طرف کلیدی در اختیارات سهام کارکنان وجود دارند: گیرنده (کارمند) و اعطاکننده (کارفرما). گیرنده—که به عنوان دارنده اختیار نیز شناخته می‌شود—می‌تواند مدیر اجرایی یا کارمند دیگری باشد، در حالی که اعطاکننده شرکتی است که گیرنده را استخدام می‌کند. گیرنده جبران مبتنی بر سهام را به شکل اختیارات سهام کارکنان دریافت می‌کند، معمولاً با محدودیت‌های خاصی، که مهم‌ترین آنها دوره واگذاری است.

دوره واگذاری مدت زمانی است که کارمند باید منتظر بماند تا بتواند اختیارات سهام خود را اجرا کند. این زمان انتظار به عنوان مشوقی برای کارمند برای عملکرد خوب و ماندن با شرکت عمل می‌کند. واگذاری بر اساس برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده که توسط شرکت در زمان اعطای اختیار تنظیم شده است، انجام می‌شود.

واگذاری

اختیارات سهام کارکنان زمانی واگذار شده تلقی می‌شوند که کارمند اجازه یابد اختیارات را اجرا کند و سهام شرکت را خریداری کند. توجه داشته باشید که در برخی موارد، حتی با اجرای اختیارات سهام، سهام ممکن است به طور کامل واگذار نشده باشد. شرکت ممکن است نخواهد ریسک کند که کارکنان با اجرای اختیارات خود و فروش فوری سهام، سود سریعی کسب کنند و سپس شرکت را ترک کنند.

برنامه و توافق‌نامه اختیارات سهام

اگر اختیار معامله‌ای دریافت می‌کنید، برنامه اختیارات سهام شرکت و توافق‌نامه اختیارات را به دقت بررسی کنید تا حقوق موجود و محدودیت‌های اعمال‌شده بر کارکنان را تعیین کنید. برنامه اختیارات سهام توسط هیئت‌مدیره شرکت تدوین می‌شود و شامل جزئیات حقوق گیرنده است. توافق‌نامه اختیارات جزئیات کلیدی اعطای اختیار شما را ارائه می‌دهد، مانند برنامه واگذاری، نحوه واگذاری اختیارات، سهام نمایان‌شده توسط اعطا و قیمت اجرایی.

اگر کارمند کلیدی یا مدیر اجرایی هستید، ممکن است بتوانید جنبه‌هایی از توافق‌نامه اختیارات، مانند برنامه واگذاری که سهام سریع‌تر واگذار می‌شوند یا قیمت اجرایی پایین‌تر، را مذاکره کنید. همچنین ممکن است ارزش داشته باشد که توافق‌نامه اختیارات را قبل از امضا با برنامه‌ریز مالی یا مدیر ثروت خود بحث کنید.

مثال واگذاری

اختیارات سهام معمولاً به صورت تکه‌ای در تاریخ‌های از پیش تعیین‌شده، طبق برنامه واگذاری، واگذار می‌شوند. به عنوان مثال، ممکن است به شما حق خرید ۱۰۰۰ سهم اعطا شود، با واگذاری ۲۵٪ در سال طی چهار سال با مدت ۱۰ سال. بنابراین، ۲۵٪ از اختیارات سهام، که حق خرید ۲۵۰ سهم را می‌دهد، یک سال پس از تاریخ اعطای اختیار واگذار می‌شود، ۲۵٪ دیگر دو سال پس از تاریخ اعطا واگذار می‌شود و به همین ترتیب.

اگر ۲۵٪ اختیارات واگذارشده خود را پس از سال اول اجرا نکنید، افزایش تجمعی در اختیارات قابل اجرا خواهید داشت. بنابراین، پس از سال دوم، شما ۵۰٪ اختیارات واگذارشده خواهید داشت. اگر در چهار سال اول هیچ یک از اختیارات را اجرا نکنید، پس از این دوره ۱۰۰٪ اختیارات واگذار شده خواهید داشت که می‌توانید به طور کامل یا جزئی اجرا کنید.

همان‌طور که قبلاً ذکر شد، فرض کردیم که اختیارات سهام دارای مدت ۱۰ سال هستند. این به این معناست که پس از ۱۰ سال، دیگر حق خرید سهام را نخواهید داشت. بنابراین، اختیارات سهام باید قبل از پایان دوره ۱۰ ساله (از تاریخ اعطای اختیار) اجرا شوند.

دریافت سهام

با ادامه مثال بالا، فرض کنید ۲۵٪ از اختیارات سهام را پس از یک سال واگذاری اجرا می‌کنید. این به این معناست که شما ۲۵۰ سهم از سهام شرکت را به قیمت اجرایی دریافت خواهید کرد. باید تأکید شود که قیمت ثبت‌شده برای سهام، قیمت اجرایی یا قیمت تعیین‌شده در توافق‌نامه اختیارات است، صرف‌نظر از قیمت واقعی بازار سهام.

اختیار بازتأمین

در برخی توافق‌نامه‌های اختیارات سهام، شرکت ممکن است گزینه بازتأمین را ارائه دهد که مزیت جذاب دیگری برای کارکنان فراهم می‌کند. با گزینه بازتأمین، کارمند می‌تواند هنگام اجرای اختیارات موجود، اختیارات سهام بیشتری دریافت کند.

اختیارات سهام و مالیات

اکنون به اسپرد اختیارات سهام می‌رسیم، که تفاوت بین قیمت اجرایی و قیمت بازار است. همان‌طور که بعداً خواهیم دید، مالیات بر درآمد عادی به این اسپرد اعمال می‌شود.

نکات زیر در مورد مالیات اختیارات سهام باید در نظر گرفته شوند:

• اعطای اختیار خود یک رویداد مشمول مالیات نیست. گیرنده در زمان اعطای اختیارات توسط شرکت با مسئولیت مالیاتی فوری مواجه نمی‌شود. توجه داشته باشید که معمولاً (اما نه همیشه)، قیمت اجرایی اختیارات سهام برابر با قیمت بازار سهام شرکت در روز اعطای اختیار تعیین می‌شود.
• مالیات از زمان اجرا آغاز می‌شود. اسپرد اختیارات سهام همچنین به عنوان عنصر معامله در اصطلاح مالیاتی شناخته می‌شود. این به دلیل اینکه IRS آن را بخشی از جبران کارمند در نظر می‌گیرد، با نرخ‌های مالیات بر درآمد عادی مشمول مالیات می‌شود.
• فروش سهام به دست آمده رویداد مالیاتی دیگری را ایجاد می‌کند. اگر کارمند سهام به دست آمده را تا یک سال پس از اجرا بفروشد، این معامله به عنوان سود سرمایه کوتاه‌مدت در نظر گرفته می‌شود و با نرخ‌های مالیات بر درآمد عادی مشمول مالیات خواهد بود. اگر سهام به دست آمده بیش از یک سال پس از اجرا فروخته شوند، سود واجد شرایط نرخ مالیات بر سود سرمایه پایین‌تر خواهد بود.

مثال: فرض کنید اختیارات سهام با قیمت اجرایی ۲۵ دلار دارید. هنگامی که قیمت بازار سهام به ۵۵ دلار می‌رسد، تصمیم می‌گیرید ۲۵٪ از ۱۰۰۰ سهم اعطاشده به شما را اجرا کنید.

قیمت ثبت‌شده برای سهام ۶۲۵۰ دلار خواهد بود (۲۵ دلار × ۲۵۰ سهم). از آنجا که ارزش بازار سهام ۱۳۷۵۰ دلار است (۵۵ دلار × ۲۵۰ سهم)، اگر سهام به دست آمده را فوراً بفروشید، سود قبل از مالیات ۷۵۰۰ دلار (۱۳۷۵۰ دلار - ۶۲۵۰ دلار) خواهید داشت.

این اسپرد (۷۵۰۰ دلار) در سال اجرا به عنوان درآمد عادی در دستان شما مشمول مالیات است، حتی اگر سهام را نفروشید. این ویژگی می‌تواند مسئولیت مالیاتی بزرگی ایجاد کند اگر سهام را نگه دارید و ارزش آن به دلیل اجرا کاهش یابد.

بیایید نکته مهمی را مرور کنیم—چرا در زمان اجرای اختیارات سهام مشمول مالیات هستید؟ توانایی خرید سهام با تخفیف قابل توجه نسبت به قیمت بازار کنونی (به عبارتی، قیمت معامله) توسط IRS به عنوان بخشی از بسته جبران کلی ارائه‌شده توسط کارفرما به شما در نظر گرفته می‌شود و بنابراین با نرخ مالیات بر درآمد شما مشمول مالیات است. بنابراین، حتی اگر سهام به دست آمده از اجرای اختیارات سهام را نفروشید، در زمان اجرا مسئولیت مالیاتی ایجاد می‌شود.

ارزش ذاتی در مقابل ارزش زمانی برای اختیارات سهام

ارزش یک اختیار شامل ارزش ذاتی و ارزش زمانی (ارزش خارجی) است. ارزش زمانی به میزان زمان باقی‌مانده تا انقضا (تاریخ انقضای اختیارات سهام) و چندین متغیر دیگر بستگی دارد.

با توجه به اینکه اکثر اختیارات سهام دارای تاریخ انقضای مشخص تا ۱۰ سال از تاریخ اعطای اختیار هستند، ارزش زمانی آنها می‌تواند بسیار قابل توجه باشد. در حالی که ارزش زمانی برای اختیارات معامله‌شده در بورس به راحتی قابل محاسبه است، محاسبه ارزش زمانی برای اختیارات غیرمعامله‌شده مانند اختیارات سهام کارکنان چالش‌برانگیزتر است، زیرا قیمت بازار برای آنها در دسترس نیست.

برای محاسبه ارزش زمانی اختیارات سهام خود، از یک مدل قیمت‌گذاری نظری مانند مدل معروف بلک-شولز استفاده خواهید کرد تا ارزش منصفانه اختیارات سهام خود را محاسبه کنید. برای به دست آوردن برآورد ارزش منصفانه اختیارات سهام، باید ورودی‌هایی مانند قیمت اجرایی، زمان باقی‌مانده، قیمت سهام، نرخ بهره بدون ریسک و نوسانات را به مدل وارد کنید.

از آنجا، محاسبه ارزش زمانی کار ساده‌ای است، همان‌طور که در زیر می‌بینید. به یاد داشته باشید که ارزش ذاتی—که هرگز نمی‌تواند منفی باشد—هنگامی که یک اختیار در حالت در پول (ATM) یا خارج از پول (OTM) باشد، صفر است؛ برای این اختیارات، کل ارزش آنها تنها از ارزش زمانی تشکیل شده است.

اجرای یک اختیار سهام ارزش ذاتی را به دست می‌آورد اما معمولاً ارزش زمانی را (در صورتی که هنوز باقی مانده باشد) از دست می‌دهد. این منجر به هزینه فرصت پنهان بالقوه بزرگی می‌شود. فرض کنید ارزش منصفانه محاسبه‌شده اختیارات سهام شما ۴۰ دلار باشد، همان‌طور که در زیر نشان داده شده است. با کسر ارزش ذاتی ۳۰ دلار، ارزش زمانی اختیارات سهام شما ۱۰ دلار است. اگر در این موقعیت اختیارات سهام خود را اجرا کنید، ارزش زمانی ۱۰ دلار به ازای هر سهم یا در کل ۲۵۰۰ دلار برای ۲۵۰ سهم را از دست خواهید داد.

اختیارات سهام خارج از پول

ارزش اختیارات سهام شما ثابت نیست و با گذشت زمان بر اساس تغییرات در ورودی‌های کلیدی مانند قیمت سهام پایه، زمان تا انقضا و مهم‌تر از همه، نوسانات تغییر خواهد کرد. فرض کنید شرایطی که اختیارات سهام شما خارج از پول هستند (یعنی قیمت بازار سهام اکنون پایین‌تر از قیمت اجرایی اختیارات سهام است).

اجرای اختیارات سهام در این سناریو به دو دلیل غیرمنطقی است. اول، خرید سهام در بازار آزاد با قیمت ۲۰ دلار ارزان‌تر از قیمت اجرایی ۲۵ دلار است. دوم، با اجرای اختیارات سهام خود، شما ۱۵ دلار ارزش زمانی به ازای هر سهم را از دست خواهید داد. اگر فکر می‌کنید سهام به پایین‌ترین سطح خود رسیده و می‌خواهید آن را به دست آورید، بهتر است به سادگی آن را با قیمت ۲۵ دلار خریداری کنید و اختیارات سهام خود را حفظ کنید، که به شما پتانسیل سود بیشتری می‌دهد (با مقداری ریسک اضافی، زیرا اکنون سهام را نیز مالک هستید).

مهم: به طور کلی، اختیارات سهام کارکنان و سایر انواع برنامه‌های جبران مبتنی بر سهام، به کارکنان و ذینفعان انگیزه‌ای برای ساختن شرکت و مشارکت در رشد و موفقیت آن می‌دهند.

اختیارات سهام در مقابل اختیارات فهرست‌شده

بزرگ‌ترین و آشکارترین تفاوت بین اختیارات سهام کارکنان و اختیارات فهرست‌شده این است که اختیارات سهام کارکنان در بورس معامله نمی‌شوند و بنابراین مزایای بسیاری از اختیارات معامله‌شده در بورس را ندارند.

ارزش اختیارات سهام کارکنان به راحتی قابل تعیین نیست

اختیارات معامله‌شده در بورس، به‌ویژه در سهام بزرگ، نقدینگی بالایی دارند و به طور مکرر معامله می‌شوند. بنابراین، تخمین ارزش پرتفوی اختیارات آسان است. اما این در مورد اختیارات سهام کارکنان صادق نیست زیرا هیچ قیمت بازار مرجعی وجود ندارد.

بسیاری از اختیارات سهام کارکنان با مدت ۱۰ سال یا بیشتر اعطا می‌شوند، اما تقریباً هیچ اختیارات فهرست‌شده‌ای برای این مدت طولانی معامله نمی‌شوند. LEAPS (اوراق بهادار پیش‌بینی سهام بلندمدت) از جمله طولانی‌ترین اختیارات موجود هستند، اما حتی آنها تنها تا سه سال ادامه دارند، که فقط در صورتی مفید است که اختیارات سهام شما سه سال یا کمتر تا انقضا داشته باشند.

بنابراین، برای ارزش‌گذاری اختیارات سهام خود به مدل‌های قیمت‌گذاری اختیارات نیاز دارید. کارفرمای شما ملزم است—در تاریخ اعطای اختیارات—قیمت نظری اختیارات سهام شما را در توافق‌نامه اختیارات مشخص کند. حتماً این اطلاعات را از شرکت خود درخواست کنید و دریابید که ارزش اختیارات سهام شما چگونه تعیین شده است.

قیمت اختیارات می‌تواند به طور گسترده‌ای بسته به مفروضات در متغیرهای ورودی متفاوت باشد. برای مثال، کارفرمای شما ممکن است مفروضاتی در مورد طول مدت مورد انتظار اشتغال و دوره نگهداری تخمینی قبل از اجرا داشته باشد، که می‌تواند زمان تا انقضا را کوتاه کند.

از سوی دیگر، با اختیارات فهرست‌شده، زمان تا انقضا مشخص است و نمی‌تواند به طور دلخواه تغییر کند. مفروضات در مورد نوسانات نیز می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر قیمت اختیارات داشته باشند. اگر شرکت شما سطح نوسانات پایین‌تر از حد معمول را فرض کند، اختیارات سهام شما با قیمت پایین‌تری ارزش‌گذاری می‌شوند.

ممکن است ایده خوبی باشد که چندین تخمین از مدل‌های دیگر دریافت کنید تا آنها را با ارزش‌گذاری شرکت خود از اختیارات سهام مقایسه کنید.

مشخصات استاندارد نیستند

در حالی که اختیارات سهام کارکنان حقوقی مشابه اختیارات فهرست‌شده دارند، حق خرید سهام استاندارد نیست و در توافق‌نامه اختیارات شرح داده می‌شود. اختیارات فهرست‌شده دارای شرایط قرارداد استاندارد در مورد تعداد سهام تحت قرارداد اختیارات، تاریخ انقضا و غیره هستند.

این یکنواختی تجارت اختیارات در هر سهام قابل اختیار، مانند اپل، گوگل یا کوالکام را آسان می‌کند. برای مثال، اگر یک قرارداد اختیار خرید معامله کنید، حق خرید ۱۰۰ سهم از سهام پایه به قیمت اجرایی مشخص تا زمان انقضا را دارید.

به طور مشابه، یک قرارداد اختیار فروش به شما حق می‌دهد ۱۰۰ سهم از سهام پایه را تا زمان انقضا بفروشید.

اجرای خودکار وجود ندارد

با اختیارات سهام کارکنان، جزئیات دقیق در مورد زمان انقضای آنها ممکن است از یک شرکت به شرکت دیگر متفاوت باشد. همچنین، هیچ ویژگی اجرای خودکار وجود ندارد. اگر بخواهید اختیارات خود را اجرا کنید، باید به کارفرمای خود اطلاع دهید.

برای همه اختیارات فهرست‌شده در ایالات متحده، آخرین روز معامله سومین جمعه ماه تقویمی قرارداد اختیار است. اگر سومین جمعه تعطیل بورس باشد، تاریخ انقضا به روز پنج‌شنبه منتقل می‌شود. در پایان معاملات در سومین جمعه، اختیارات مرتبط با قرارداد آن ماه متوقف می‌شوند و اگر بیش از ۰.۰۱ دلار (۱ سنت) یا بیشتر در پول باشند، به طور خودکار اجرا می‌شوند.

بنابراین، اگر شما یک قرارداد اختیار خرید داشته باشید و در زمان انقضا، قیمت بازار سهام پایه بالاتر از قیمت اجرایی به میزان یک سنت یا بیشتر باشد، از طریق ویژگی اجرای خودکار ۱۰۰ سهم خواهید داشت.

به طور مشابه، اگر یک اختیار فروش داشته باشید و در زمان انقضا، قیمت بازار سهام پایه پایین‌تر از قیمت اجرایی به میزان یک سنت یا بیشتر باشد، از طریق ویژگی اجرای خودکار ۱۰۰ سهم کوتاه خواهید شد.

توجه داشته باشید که، با وجود اصطلاح "اجرای خودکار"، شما همچنان کنترل نتیجه نهایی را دارید. می‌توانید دستورالعمل‌های جایگزینی به کارگزار خود ارائه دهید که بر هر روش اجرای خودکار اولویت دارند. یا می‌توانید موقعیت خود را قبل از انقضا ببندید.

قیمت‌های اجرایی

اختیارات فهرست‌شده دارای قیمت‌های اجرایی استاندارد (قیمت‌های اجرایی) هستند که در افزایش‌هایی مانند ۱ دلار، ۲.۵ دلار، ۵ دلار یا ۱۰ دلار بسته به قیمت سهام پایه (سهام با قیمت بالاتر افزایش‌های گسترده‌تری دارند) ارائه می‌شوند. با اختیارات سهام کارکنان، از آنجا که قیمت اجرایی معمولاً قیمت بسته شدن سهام در یک روز خاص است، هیچ قیمت اجرایی استانداردی وجود ندارد.

در اواسط دهه ۲۰۰۰، رسوایی بازپرداخت اختیارات سهام کارکنان در ایالات متحده منجر به استعفای بسیاری از مدیران در شرکت‌های برتر شد. این عمل شامل اعطای اختیار در تاریخ قبلی به جای تاریخ کنونی بود، بنابراین قیمت اجرایی را در قیمتی پایین‌تر از قیمت بازار در تاریخ اعطا تعیین می‌کرد و به دارنده اختیار سود فوری می‌داد.

بازپرداخت اختیارات سهام کارکنان پس از معرفی قانون ساربینز-اکسلی بسیار دشوارتر شده است، زیرا شرکت‌ها اکنون ملزم به گزارش اعطای اختیارات به کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ظرف دو روز کاری هستند.

محدودیت‌های واگذاری و سهام به دست آمده

واگذاری مسائل کنترلی را ایجاد می‌کند که برای اختیارات فهرست‌شده وجود ندارند. اختیارات سهام کارکنان ممکن است نیازمند دستیابی کارمند به سطحی از ارشدیت یا تحقق اهداف عملکردی خاصی قبل از واگذاری باشند. اگر معیارهای واگذاری کاملاً واضح نباشند، ممکن است وضعیت قانونی مبهمی ایجاد شود، به‌ویژه اگر روابط بین کارمند و کارفرما تیره شود.

علاوه بر این، با اختیارات فهرست‌شده، هنگامی که اختیار خرید خود را اجرا می‌کنید و سهام را به دست می‌آورید، می‌توانید بدون هیچ محدودیتی آن را فوراً واگذار کنید. اما با سهام به دست آمده از طریق اجرای اختیارات سهام کارکنان، ممکن است محدودیت‌هایی وجود داشته باشد که مانع فروش سهام شوند.

حتی اگر اختیارات سهام شما واگذار شده باشند و بتوانید آنها را اجرا کنید، سهام واقعی به دست آمده ممکن است واگذار نشده باشد. این می‌تواند یک معضل ایجاد کند، زیرا ممکن است شما قبلاً مالیات بر اسپرد اختیارات سهام (همان‌طور که در بالا بحث شد) پرداخت کرده باشید و اکنون سهامی دارید که نمی‌توانید بفروشید (یا ارزش آن در حال کاهش است).

ریسک طرف مقابل

همان‌طور که بسیاری از کارکنان پس از فروپاشی دات‌کام در دهه ۱۹۹۰ کشف کردند، زمانی که شرکت‌های فناوری متعددی ورشکست شدند، ریسک طرف مقابل مسئله‌ای معتبر است که به ندرت توسط کسانی که اختیارات سهام کارکنان دریافت می‌کنند در نظر گرفته می‌شود.

برای اختیارات فهرست‌شده در ایالات متحده، شرکت تسویه اختیارات (Options Clearing Corp.) به عنوان اتاق تسویه برای قراردادهای اختیارات عمل می‌کند و عملکرد آنها را تضمین می‌کند. بنابراین، هیچ ریسکی وجود ندارد که طرف مقابل تجارت اختیارات شما نتواند تعهدات ناشی از قرارداد اختیارات را انجام دهد.

اما از آنجا که طرف مقابل اختیارات سهام شما شرکت شما است، بدون هیچ واسطه‌ای، عاقلانه است که وضعیت مالی شرکت را نظارت کنید تا اطمینان حاصل شود که با اختیارات اجرا نشده بی‌ارزش یا حتی بدتر، سهام به دست آمده بی‌ارزش مواجه نشوید.

ریسک تمرکز

شما می‌توانید یک پرتفوی اختیارات متنوع با استفاده از اختیارات فهرست‌شده جمع‌آوری کنید، اما با اختیارات سهام کارکنان، شما ریسک تمرکز دارید، زیرا تمام اختیارات شما بر اساس یک سهام پایه هستند. علاوه بر اختیارات سهام خود، اگر مقدار قابل توجهی از سهام شرکت را در برنامه مالکیت سهام کارکنان (ESOP) خود نیز داشته باشید، ممکن است ناخواسته بیش از حد در معرض شرکت خود قرار بگیرید، ریسک تمرکزی که توسط سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) برجسته شده است.

مسائل ارزش‌گذاری و قیمت‌گذاری

عوامل اصلی تعیین‌کننده ارزش یک اختیار شامل نوسانات، زمان تا انقضا، نرخ بهره بدون ریسک، قیمت اجرایی و قیمت سهام پایه هستند. درک تعامل این متغیرها—به‌ویژه نوسانات و زمان تا انقضا—برای تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد ارزش اختیارات سهام شما حیاتی است.

مثال در مثال زیر، فرض می‌کنیم اختیارات سهام به شما حق خرید ۱۰۰۰ سهم شرکت را با قیمت اجرایی ۵۰ دلار، که قیمت بسته شدن سهام در روز اعطای اختیار است، می‌دهد (این یک اختیار در پول در زمان اعطا است).

جدول اول زیر از مدل قیمت‌گذاری اختیارات بلک-شولز استفاده می‌کند تا تأثیر کاهش زمان را در حالی که نوسانات ثابت نگه داشته می‌شود، جدا کند. جدول دوم تأثیر نوسانات بالاتر بر قیمت اختیارات را نشان می‌دهد.

همان‌طور که می‌بینید، هرچه زمان تا انقضا بیشتر باشد، ارزش اختیار بیشتر است. از آنجا که فرض می‌کنیم این یک اختیار در پول است، کل ارزش آن از ارزش زمانی تشکیل شده است. جدول اول دو اصل اساسی قیمت‌گذاری اختیارات را نشان می‌دهد:

• ارزش زمانی جزء بسیار مهمی از قیمت‌گذاری اختیارات است. اگر اختیارات سهام در پول با مدت ۱۰ سال به شما اعطا شود، ارزش ذاتی آنها صفر است، اما ارزش زمانی قابل توجهی دارند، در این مورد ۲۳.۰۸ دلار به ازای هر اختیار، یا بیش از ۲۳,۰۰۰ دلار برای اختیارات سهامی که به شما حق خرید ۱۰۰۰ سهم را می‌دهند.
• کاهش ارزش زمانی اختیارات به صورت خطی نیست. ارزش اختیارات با نزدیک شدن به تاریخ انقضا کاهش می‌یابد، پدیده‌ای که به عنوان کاهش زمانی شناخته می‌شود، اما این کاهش زمانی به صورت خطی نیست و نزدیک به انقضای اختیار شتاب می‌گیرد. اختیاری که بسیار خارج از پول است سریع‌تر از اختیاری که در پول است کاهش می‌یابد، زیرا احتمال سودآوری اولی بسیار کمتر از دومی است.

جدول زیر قیمت اختیارات را بر اساس همان مفروضات نشان می‌دهد، با این تفاوت که نوسانات به جای ۳۰٪ نشان‌داده‌شده در بالا، ۶۰٪ فرض شده است. این افزایش در نوسانات تأثیر قابل توجهی بر قیمت اختیارات دارد. برای مثال، با ۱۰ سال باقی‌مانده تا انقضا، قیمت اختیارات سهام ۵۳٪ افزایش می‌یابد و به ۳۵.۳۴ دلار می‌رسد، در حالی که با دو سال باقی‌مانده، قیمت ۸۰٪ افزایش می‌یابد و به ۱۷.۴۵ دلار می‌رسد. ادامه نشان‌دهنده قیمت اختیارات به صورت گرافیکی برای همان زمان باقی‌مانده تا انقضا، در سطوح نوسانات ۳۰٪ و ۶۰٪ است.

نتایج مشابهی با تغییر متغیرها به دست می‌آیند. با نوسانات ۱۰٪ و نرخ بهره بدون ریسک ۲٪، اختیارات سهام به ترتیب با زمان تا انقضای ۱۰، ۵، ۳ و ۲ سال به ترتیب ۱۱.۳۶ دلار، ۷.۰۴ دلار، ۵.۰۱ دلار و ۳.۸۶ دلار قیمت‌گذاری می‌شوند.

نکته کلیدی این بخش این است که صرفاً به این دلیل که اختیارات سهام شما ارزش ذاتی ندارند، فرض نکنید که بی‌ارزش هستند. به دلیل زمان طولانی تا انقضای آنها در مقایسه با اختیارات فهرست‌شده، اختیارات سهام کارکنان ارزش زمانی قابل توجهی دارند که نباید با اجرای زودهنگام هدر رود.

ریسک و پاداش مالکیت اختیارات سهام کارکنان

همان‌طور که در بخش قبلی بحث شد، اختیارات سهام شما حتی اگر ارزش ذاتی صفر یا کمی داشته باشند، می‌توانند ارزش زمانی قابل توجهی داشته باشند. در این بخش، از مدت اعطای ۱۰ ساله تا انقضا برای نشان دادن ریسک و پاداش مرتبط با مالکیت اختیارات سهام کارکنان استفاده می‌کنیم.

هنگامی که اختیارات سهام را در زمان اعطا دریافت می‌کنید، معمولاً ارزش ذاتی ندارند زیرا قیمت اجرایی اختیارات سهام برابر با قیمت بسته شدن سهام در آن روز است. از آنجا که قیمت اجرایی و قیمت سهام یکسان هستند، این یک اختیار در پول است.

هنگامی که سهام شروع به افزایش می‌کند، اختیار ارزش ذاتی پیدا می‌کند، که درک آن بصری و محاسبه آن آسان است. اما یک اشتباه رایج این است که اهمیت ارزش زمانی، حتی در روز اعطا، و هزینه فرصت اجرای زودهنگام یا زودرس را درک نکنید.

در واقع، اختیارات سهام شما در زمان اعطا بالاترین ارزش زمانی را دارند (با فرض اینکه نوسانات به زودی پس از دریافت اختیارات افزایش نیابد). با چنین جزء ارزش زمانی بزرگی—همان‌طور که در بالا نشان داده شد—شما در واقع ارزشی دارید که در معرض ریسک است.

فرض کنید اختیارات سهام برای خرید ۱۰۰۰ سهم با قیمت اجرایی ۵۰ دلار (با نوسانات ۶۰٪ و ۱۰ سال تا انقضا) دارید، از دست دادن ارزش زمانی بالقوه بسیار زیاد است. اگر سهام در ۱۰ سال بدون تغییر در ۵۰ دلار باقی بمانند، شما ۳۵,۰۰۰ دلار ارزش زمانی را از دست خواهید داد و چیزی برای نشان دادن اختیارات سهام خود نخواهید داشت.

این از دست دادن ارزش زمانی باید هنگام محاسبه بازده نهایی شما در نظر گرفته شود. فرض کنید سهام تا انقضا در ۱۰ سال به ۱۱۰ دلار افزایش یابد، که به شما اسپرد اختیارات سهام—مشابه ارزش ذاتی—۶۰ دلار به ازای هر سهم، یا در کل ۶۰,۰۰۰ دلار می‌دهد.

با این حال، این باید با ۳۵,۰۰۰ دلار از دست دادن ارزش زمانی که از نگه‌داری اختیارات سهام تا انقضا ناشی می‌شود، جبران شود، که سود خالص قبل از مالیات فقط ۲۵,۰۰۰ دلار باقی می‌ماند. متأسفانه، این از دست دادن ارزش زمانی قابل کسر مالیاتی نیست، به این معنی که نرخ مالیات بر درآمد عادی (فرضاً ۴۰٪) به ۶۰,۰۰۰ دلار (و نه ۲۵,۰۰۰ دلار) اعمال می‌شود.

با کسر ۲۴,۰۰۰ دلار برای مالیات جبرانی پرداخت‌شده در زمان اجرا به کارفرمای خود، شما با ۳۶,۰۰۰ دلار درآمد پس از مالیات باقی می‌مانید، اما اگر ۳۵,۰۰۰ دلار از دست رفته در ارزش زمانی را کسر کنید، تنها ۱,۰۰۰ دلار در دست خواهید داشت.

نگه‌داری اختیارات سهام تا انقضا

قبل از بررسی برخی مسائل مربوط به اجرای زودهنگام—نگه‌نداشتن اختیارات سهام تا انقضا—بیایید نتیجه نگه‌داری اختیارات سهام تا انقضا را با توجه به ارزش زمانی و هزینه‌های مالیاتی ارزیابی کنیم. نمودار زیر سود و زیان خالص پس از مالیات، با کسر ارزش زمانی در زمان انقضا را نشان می‌دهد.

در قیمت ۱۲۰ دلار در زمان انقضا، سود واقعی (پس از کسر ارزش زمانی) تنها ۷,۰۰۰ دلار است. این به صورت اسپرد ۷۰ دلار به ازای هر سهم یا در کل ۷۰,۰۰۰ دلار، منهای مالیات جبرانی ۲۸,۰۰۰ دلار محاسبه می‌شود، که شما را با ۴۲,۰۰۰ دلار باقی می‌گذارد که از آن ۳۵,۰۰۰ دلار برای ارزش زمانی از دست رفته کسر می‌کنید، برای سود خالص ۷,۰۰۰ دلار.

هنگامی که اختیارات سهام را اجرا می‌کنید، باید قیمت اجرایی به علاوه مالیات را پرداخت کنید، حتی اگر سهام را نفروشید (به یاد داشته باشید که اجرای اختیارات سهام یک رویداد مشمول مالیات است). در این مورد، این مقدار برابر با ۵۰,۰۰۰ دلار به علاوه ۲۸,۰۰۰ دلار، در مجموع ۷۸,۰۰۰ دلار است. اگر فوراً سهام را به قیمت رایج ۱۲۰ دلار بفروشید، ۱۲۰,۰۰۰ دلار دریافت خواهید کرد، که باید ۷۸,۰۰۰ دلار را از آن کسر کنید. "سود" ۴۲,۰۰۰ دلار باید با کاهش ۳۵,۰۰۰ دلار در ارزش زمانی جبران شود، که شما را با ۷,۰۰۰ دلار باقی می‌گذارد.

اجرای زودهنگام یا زودرس

به عنوان راهی برای کاهش ریسک و قفل کردن سودها، اجرای زودهنگام یا زودرس اختیارات سهام باید به دقت در نظر گرفته شود، زیرا مالیات بالقوه بزرگی و هزینه فرصت بزرگی به شکل ارزش زمانی از دست رفته وجود دارد. در این بخش، فرآیند اجرای زودهنگام را بحث می‌کنیم و اهداف و ریسک‌های مالی را توضیح می‌دهیم.

هنگامی که یک اختیار سهام اعطا می‌شود، ارزش فرضی دارد که—چون یک اختیار در پول است—ارزش زمانی خالص است. این ارزش زمانی با نرخی به نام تتا کاهش می‌یابد، که یک تابع ریشه دوم از زمان باقی‌مانده است.

فرض کنید اختیارات سهامی دارید که در زمان اعطا ۳۵,۰۰۰ دلار ارزش دارند، همان‌طور که در بخش‌های قبلی بحث شد. شما به چشم‌انداز بلندمدت شرکت خود اعتقاد دارید و قصد دارید اختیارات سهام خود را تا انقضا نگه دارید. در زیر ترکیب ارزش—ارزش ذاتی به علاوه ارزش زمانی—برای اختیارات در پول، خارج از پول و در پول نشان داده شده است.

حتی اگر با افزایش قیمت سهام پایه شروع به کسب ارزش ذاتی کنید، در طول مسیر ارزش زمانی را از دست خواهید داد (اگرچه نه به صورت متناسب). برای مثال، برای یک اختیار سهام در پول با قیمت اجرایی ۵۰ دلار و قیمت سهام ۷۵ دلار، ارزش زمانی کمتری و ارزش ذاتی بیشتری خواهد داشت، که در کل ارزش بیشتری دارد.

اختیارات خارج از پول (مجموعه پایینی از میله‌ها) تنها ارزش زمانی خالص ۱۷,۵۰۰ دلار را نشان می‌دهند، در حالی که اختیارات در پول ارزش زمانی ۳۵,۰۰۰ دلار دارند. هرچه یک اختیار بیشتر خارج از پول باشد، ارزش زمانی کمتری دارد، زیرا شانس سودآوری آن به طور فزاینده‌ای کاهش می‌یابد.

هرچه یک اختیار بیشتر در پول باشد و ارزش ذاتی بیشتری به دست آورد، این بخش بزرگ‌تری از ارزش کل اختیار را تشکیل می‌دهد. در واقع، برای یک اختیار عمیقاً در پول، ارزش زمانی جزء ناچیزی از ارزش آن در مقایسه با ارزش ذاتی است. هنگامی که ارزش ذاتی به ارزش در معرض ریسک تبدیل می‌شود، بسیاری از دارندگان اختیارات به دنبال قفل کردن تمام یا بخشی از این سود هستند. اما با این کار، نه تنها ارزش زمانی را از دست می‌دهند، بلکه مالیات سنگینی را نیز متحمل می‌شوند.

مسئولیت‌های مالیاتی ناشی از اجرای زودهنگام

نمی‌توانیم این نکته را به اندازه کافی تأکید کنیم—بزرگ‌ترین نقطه ضعف اجرای زودهنگام، رویداد مالیاتی بزرگی است که ایجاد می‌کند و از دست دادن ارزش زمانی. شما با نرخ‌های مالیات بر درآمد عادی تا ۴۰٪ بر اسپرد اختیارات سهام یا سود ارزش ذاتی مشمول مالیات هستید.

علاوه بر این، همه این مالیات در همان سال مالیاتی و در زمان اجرا باید پرداخت شود، با احتمال ضربه مالیاتی دیگری در زمان فروش یا واگذاری سهام به دست آمده. حتی اگر در پرتفوی خود زیان‌های سرمایه‌ای دیگری داشته باشید، تنها می‌توانید سالانه ۳,۰۰۰ دلار از این زیان‌ها را در برابر سودهای جبرانی خود برای جبران مسئولیت مالیاتی اعمال کنید.

پس از اینکه سهام را که احتمالاً ارزش آن افزایش یافته است، به دست آوردید، با انتخاب نقد کردن سهام یا نگه‌داری آن مواجه هستید. اگر بلافاصله پس از اجرا سهام را بفروشید، سودهای جبرانی خود را (تفاوت بین قیمت اجرایی و قیمت بازار سهام) قفل کرده‌اید.

اما اگر سهام را نگه دارید و سپس آن را بعداً پس از افزایش ارزش بفروشید، ممکن است مالیات بیشتری برای پرداخت داشته باشید. به یاد داشته باشید که قیمت سهام در روزی که اختیارات سهام خود را اجرا کردید، اکنون قیمت پایه شما است. اگر سهام را کمتر از یک سال پس از اجرا بفروشید، باید مالیات بر سود سرمایه کوتاه‌مدت پرداخت کنید. برای دریافت نرخ مالیات بر سود سرمایه بلندمدت پایین‌تر، باید سهام را بیش از یک سال نگه دارید. بنابراین، شما در نهایت دو مالیات پرداخت می‌کنید—جبرانی و سود سرمایه.

بسیاری از دارندگان اختیارات سهام ممکن است خود را در موقعیت ناگوار نگه‌داری سهام‌هایی ببینند که پس از اجرا سودهای اولیه خود را از دست می‌دهند، همان‌طور که مثال زیر نشان می‌دهد. فرض کنید اختیارات سهامی دارید که به شما حق خرید ۱۰۰۰ سهم با قیمت ۵۰ دلار را می‌دهد و سهام با ۷۵ دلار با پنج سال باقی‌مانده تا انقضا معامله می‌شود. از آنجا که نگران چشم‌انداز بازار یا چشم‌انداز شرکت هستید، اختیارات سهام خود را اجرا می‌کنید تا اسپرد ۲۵ دلار را قفل کنید.

اکنون تصمیم می‌گیرید نیمی از دارایی‌های خود (از ۱۰۰۰ سهم) را بفروشید و نیمی دیگر را برای سودهای بالقوه آینده نگه دارید. محاسبات به این صورت است:

• در قیمت ۷۵ دلار اجرا کردید و مالیات جبرانی بر کل اسپرد ۲۵ دلار × ۱۰۰۰ سهم با نرخ ۴۰٪ = ۱۰,۰۰۰ دلار پرداخت کردید.
• ۵۰۰ سهم را با قیمت ۷۵ دلار فروختید و سود ۱۲,۵۰۰ دلار کسب کردید.
• سود پس از مالیات شما در این مرحله: ۱۲,۵۰۰ دلار - ۱۰,۰۰۰ دلار = ۲,۵۰۰ دلار.
• اکنون ۵۰۰ سهم با قیمت پایه ۷۵ دلار دارید، با ۱۲,۵۰۰ دلار سود تحقق‌نیافته (مالیاتی که قبلاً در قیمت ۷۵ دلار پرداخت شده است).
• فرض کنید سهام تا پایان سال به ۵۰ دلار کاهش یابد.
• دارایی شما از ۵۰۰ سهم اکنون ۲۵ دلار به ازای هر سهم یا ۱۲,۵۰۰ دلار ضرر کرده است، زیرا شما سهام را از طریق اجرا (و قبلاً مالیات در قیمت ۷۵ دلار پرداخت کرده‌اید) به دست آوردید.
• اگر اکنون این ۵۰۰ سهم را با قیمت ۵۰ دلار بفروشید، تنها می‌توانید ۳,۰۰۰ دلار از این زیان‌ها را در همان سال مالیاتی اعمال کنید، با بقیه برای اعمال در سال‌های آینده با همان محدودیت. به طور خلاصه، شما:
• ۱۰,۰۰۰ دلار مالیات جبرانی در زمان اجرا پرداخت کردید.
• ۲,۵۰۰ دلار سود پس از مالیات بر ۵۰۰ سهم قفل کردید.
• روی ۵۰۰ سهم سربه‌سر شدید، اما زیان‌های ۱۲,۵۰۰ دلاری دارید که می‌توانید سالانه ۳,۰۰۰ دلار از آن را کسر کنید. توجه داشته باشید که این شامل ارزش زمانی از دست رفته از اجرای زودهنگام نمی‌شود، که با پنج سال باقی‌مانده تا انقضا می‌تواند قابل توجه باشد.

مورد برای اجرای زودهنگام

با فروش دارایی‌های خود، دیگر پتانسیل کسب سود از حرکت صعودی سهام را ندارید. با این حال، در حالی که به ندرت منطقی است که اختیارات فهرست‌شده را زود اجرا کنید، ماهیت غیرقابل معامله و سایر محدودیت‌های اختیارات سهام کارکنان ممکن است اجرای زودهنگام آنها را در موقعیت‌های زیر ضروری کند:

• نیاز به جریان نقدی: اغلب، نیاز به جریان نقدی فوری ممکن است هزینه فرصت ارزش زمانی از دست رفته را جبران کند و تأثیر مالیاتی را توجیه کند.
• تنوع‌بخشی به پرتفوی: همان‌طور که قبلاً ذکر شد، موقعیت بیش از حد متمرکز در سهام شرکت نیازمند اجرای زودهنگام و نقد کردن برای دستیابی به تنوع پرتفوی است.
• چشم‌انداز سهام یا بازار: به جای دیدن از بین رفتن همه سودها و تبدیل شدن به زیان به دلیل وخامت چشم‌انداز برای سهام یا بازار سهام به طور کلی، ممکن است ترجیح داده شود که سودها از طریق اجرای زودهنگام قفل شوند.
• تحویل برای استراتژی پوشش: نوشتن اختیارات خرید برای کسب درآمد حق بیمه ممکن است نیازمند تحویل سهام باشد (در بخش بعدی بحث شده است).

استراتژی‌های پوشش پایه برای اختیارات سهام کارکنان

استراتژی‌های پوشش پایه برای اختیارات سهام کارکنان شامل نوشتن اختیارات خرید، خرید اختیارات فروش و ساخت یقه‌های بدون هزینه است. از این استراتژی‌ها، نوشتن اختیارات خرید تنها موردی است که در آن فرسایش ارزش زمانی در اختیارات سهام کارکنان می‌تواند با به دست آوردن کاهش زمانی به نفع شما جبران شود.

ما به شدت توصیه می‌کنیم که هر استراتژی پوششی را با برنامه‌ریز مالی یا مدیر ثروت خود بحث کنید. همچنین، کد اخلاق شرکت خود و/یا سیاست‌های مرتبط را بررسی کنید—ممکن است محدودیت‌هایی در مورد معاملات در اختیارات مربوط به شرکت شما وجود داشته باشد که شما به عنوان یک فرد داخلی در نظر گرفته شوید.

مثال: فرض کنید سهام شرکت XYZ در ۱۵ نوامبر با قیمت ۱۷۵.۱۳ دلار بسته شد، تاریخی که در آن طولانی‌ترین اختیارات موجود برای سهام، اختیارات خرید و فروش سه‌ساله هستند.

فرض کنید شما کارمند XYZ هستید که در ۲۹ نوامبر اختیارات سهام برای خرید ۵۰۰ سهم شرکت اعطا شده‌اید، که در طول سه سال آینده به صورت افزایشی یک‌سوم واگذار می‌شوند و ۱۰ سال تا انقضا دارند. برای مرجع، اختیارات خرید سه‌ساله ۱۷۵ دلاری در بازار با قیمت ۳۲.۸۱ دلار (با نادیده گرفتن اختلاف پیشنهاد-درخواست برای ساده‌سازی) معامله می‌شوند، در حالی که اختیارات فروش ۱۷۵ دلاری با قیمت ۲۴.۰۵ دلار معامله می‌شوند.

در اینجا سه استراتژی پوشش پایه، بر اساس ارزیابی شما از چشم‌انداز سهام ارائه شده است. برای ساده نگه داشتن مسائل، فرض می‌کنیم که می‌خواهید موقعیت بلند بالقوه ۵۰۰ سهمی را کمی بیش از سه سال پوشش دهید.

• نوشتن اختیارات خرید: فرض اینجا این است که شما نسبت به XYZ خنثی تا کمی صعودی هستید، در این صورت یکی از امکانات برای استفاده از کاهش ارزش زمانی به نفع شما، نوشتن اختیارات خرید است. در حالی که نوشتن اختیارات خرید عریان یا بدون پوشش می‌تواند بسیار پرریسک باشد، در این مورد، موقعیت خرید کوتاه شما توسط ۵۰۰ سهامی که می‌توانید از طریق اجرای اختیارات سهام به دست آورید، پوشش داده می‌شود. بنابراین، شما پنج قرارداد (هر قرارداد شامل ۱۰۰ سهم) با قیمت اجرایی ۲۵۰ دلار می‌نویسید، که برای شما ۱۰.۵۵ دلار حق بیمه به ازای هر سهم، یا در مجموع ۵,۲۷۵ دلار (بدون احتساب هزینه‌هایی مانند کارمزد، بهره حاشیه و غیره) به ارمغان می‌آورد. اگر سهام در سه سال آینده به صورت افقی حرکت کند یا پایین‌تر معامله شود، شما حق بیمه را به جیب می‌زنید و استراتژی را پس از سه سال تکرار می‌کنید. اگر سهام به شدت بالا رود و سهام XYZ شما فراخوانده شوند، همچنان ۲۵۰ دلار به ازای هر سهم XYZ دریافت خواهید کرد، که همراه با حق بیمه ۱۰.۵۵ دلار، بازدهی نزدیک به ۵۰٪ را به همراه دارد. (توجه داشته باشید که بعید است سهام شما خیلی قبل از انقضای سه‌ساله فراخوانده شوند، زیرا خریدار اختیار نمی‌خواهد ارزش زمانی را از طریق اجرای زودهنگام از دست بدهد). گزینه دیگر این است که یک قرارداد خرید یک‌ساله، یک قرارداد دوساله و سه قرارداد سه‌ساله بنویسید.
• خرید اختیارات فروش: فرض کنید اگرچه کارمند وفادار XYZ هستید، اما کمی نسبت به چشم‌انداز آن نزولی هستید. این استراتژی خرید اختیارات فروش تنها محافظت در برابر کاهش را فراهم می‌کند، اما مشکل کاهش زمانی را حل نمی‌کند. شما فکر می‌کنید سهام می‌تواند در سه سال آینده زیر ۱۵۰ دلار معامله شود، و بنابراین اختیارات فروش سه‌ساله ۱۵۰ دلاری را که با قیمت ۱۴.۲۰ دلار در دسترس هستند، خریداری می‌کنید. هزینه شما در این مورد ۷,۱۰۰ دلار برای پنج قرارداد خواهد بود. اگر XYZ در قیمت ۱۳۵.۸۰ دلار معامله شود، شما سربه‌سر خواهید بود و اگر سهام زیر این سطح معامله شود، سود خواهید کرد. اگر سهام در عرض سه سال زیر ۱۵۰ دلار کاهش نیابد، کل ۷,۱۰۰ دلار را از دست خواهید داد. اگر سهام بین ۱۳۵.۸۰ دلار و ۱۵۰ دلار معامله شود، بخشی از حق بیمه پرداخت‌شده را باز خواهید یافت. این استراتژی نیازی به اجرای اختیارات سهام شما ندارد و می‌تواند به طور مستقل دنبال شود.
• یقه بدون هزینه: این استراتژی به شما امکان می‌دهد یک یقه بسازید که یک باند معاملاتی برای دارایی‌های XYZ شما ایجاد کند، با هزینه اولیه صفر یا حداقل. این شامل یک اختیار خرید تحت پوشش است که بخشی یا کل حق بیمه دریافت‌شده برای خرید یک اختیار فروش استفاده می‌شود. در این مورد، نوشتن اختیارات خرید سه‌ساله ۲۱۵ دلاری ۱۹.۹۰ دلار حق بیمه به ارمغان می‌آورد، که می‌تواند برای خرید اختیارات فروش سه‌ساله ۱۶۵ دلاری با قیمت ۱۹.۵۲ دلار استفاده شود. در این استراتژی، سهام شما در معرض خطر فراخوانده شدن قرار دارد اگر بالای ۲۱۵ دلار معامله شود، اما ریسک نزولی شما در ۱۶۵ دلار محدود می‌شود.

از این استراتژی‌ها، نوشتن اختیارات خرید تنها موردی است که می‌توانید فرسایش ارزش زمانی در اختیارات سهام خود را با استفاده از کاهش زمانی به نفع خود جبران کنید. خرید اختیارات فروش مشکل کاهش زمانی را تشدید می‌کند اما استراتژی خوبی برای پوشش ریسک نزولی است. یقه بدون هزینه هزینه حداقلی دارد اما مشکل کاهش زمانی اختیارات سهام را حل نمی‌کند.

اختیارات سهام کارکنان چگونه از اختیارات فهرست‌شده متفاوت هستند؟

اختیارات سهام کارکنان از جهات بسیاری با اختیارات معامله‌شده در بورس یا فهرست‌شده متفاوت هستند. از آنجا که معامله نمی‌شوند، ارزش آنها به راحتی قابل تعیین نیست. برخلاف اختیارات فهرست‌شده، اختیارات سهام کارکنان مشخصات استاندارد یا اجرای خودکار ندارند. در نهایت، دارندگان اختیارات سهام باید از ریسک طرف مقابل و ریسک‌های تمرکز آگاه باشند.

آیا اختیارات سهام کارکنان در ابتدا بی‌ارزش هستند؟

اگرچه اختیارات سهام کارکنان در زمان اعطا ارزش ذاتی ندارند، اما بی‌ارزش نیستند. به دلیل زمان طولانی تا انقضای آنها در مقایسه با اختیارات فهرست‌شده، اختیارات سهام کارکنان ارزش زمانی قابل توجهی دارند که نباید با اجرای زودهنگام هدر رود.

پیامدهای مالیاتی دریافت اختیارات سهام کارکنان چیست؟

در حالی که اعطای اختیار یک رویداد مشمول مالیات نیست، مالیات از زمان اجرا آغاز می‌شود. فروش سهام به دست آمده رویداد مالیاتی دیگری را ایجاد می‌کند. مالیات قابل پرداخت در زمان اجرا مانع اصلی در برابر اجرای زودهنگام اختیارات سهام است.

با وجود مسئولیت مالیاتی بزرگ و از دست دادن ارزش زمانی ناشی از اجرای زودهنگام، ممکن است در موارد خاصی مانند نیاز به جریان نقدی، نیاز به تنوع پرتفوی، وخامت چشم‌انداز سهام یا بازار، یا نیاز به تحویل سهام برای استراتژی پوشش با استفاده از اختیارات خرید، توجیه شود.

نتیجه‌گیری

اختیارات سهام کارکنان نوعی جبران مبتنی بر سهام هستند که توسط شرکت‌ها به کارکنان و مدیران اجرایی خود اعطا می‌شوند. مانند یک اختیار خرید معمولی، یک اختیار سهام کارکنان به دارنده حق می‌دهد دارایی پایه—سهام شرکت—را به قیمت مشخصی برای مدت زمان محدودی خریداری کند. اختیارات سهام کارکنان تنها شکل جبران مبتنی بر سهام نیستند، اما از رایج‌ترین‌ها هستند.

اختیارات سهام از دو نوع اصلی هستند. اختیارات سهام تشویقی، که معمولاً فقط به کارکنان کلیدی و مدیریت ارشد ارائه می‌شوند، در بسیاری از موارد از معافیت مالیاتی برخوردارند، زیرا IRS سود حاصل از این اختیارات را به عنوان سود سرمایه بلندمدت در نظر می‌گیرد. اختیارات سهام غیرواجد شرایط (NSOs) می‌توانند به کارکنان در تمام سطوح شرکت، اعضای هیئت‌مدیره و مشاوران اعطا شوند. این اختیارات که به عنوان اختیارات غیرقانونی نیز شناخته می‌شوند، سود حاصل از آنها به عنوان درآمد عادی محسوب شده و به همین ترتیب مشمول مالیات می‌شود.

دارندگان اختیارات سهام باید با برنامه اختیارات سهام شرکت خود و توافق‌نامه اختیارات آشنا شوند تا هرگونه محدودیت و بندهای موجود در آن را درک کنند. کارکنان همچنین باید با کد اخلاق یا سیاست‌های رفتار حرفه‌ای شرکت خود آشنا شوند.

مهم است که با برنامه‌ریز مالی یا مدیر ثروت خود مشورت کنید تا از این جزء بالقوه سودآور جبران حداکثر استفاده را ببرید.