صندوق امانی (Unit Trust) چیست؟
صندوق امانی یک ساختار صندوق سرمایهگذاری مشترک غیرثبتی است که داراییها را نگهداری کرده و سود را به جای سرمایهگذاری مجدد در صندوق، به دارندگان واحدهای سرمایهگذاری (unit holders) توزیع میکند. این صندوق تحت یک سند امانی تأسیس میشود و سرمایهگذار به عنوان ذینفع عمل میکند.
نکات کلیدی
- صندوقهای امانی، صندوقهای سرمایهگذاری مشترکی هستند که سود را مستقیماً به سرمایهگذاران توزیع میکنند، نه اینکه آن را در صندوق سرمایهگذاری مجدد کنند.
- در بریتانیا، صندوق امانی مشابه صندوق سرمایهگذاری مشترک در ایالات متحده تلقی میشود.
- مدیر صندوق، سرمایهگذاریهای صندوق امانی را هدایت میکند و سرمایهگذاران ذینفعان این امانت هستند.
درک صندوقهای امانی
صندوق امانی یک سرمایهگذاری جمعی است که تحت یک سند امانی بستهبندی شده است. مدیر صندوق ممکن است در اوراق قرضه یا سهام در بازار بورس سرمایهگذاری کند و این صندوق به واحدهایی تقسیم میشود که سرمایهگذاران آنها را خریداری میکنند. صندوقهای امانی امکان دسترسی به اوراق بهادار، رهنها و معادلهای نقدی را فراهم میکنند.
ساختارهای صندوق امانی بسته به منطقه متفاوت است و در مکانهایی مانند گرنزی، جرسی، فیجی، ایرلند، نیوزیلند، استرالیا، کانادا، نامیبیا، کنیا، سنگاپور، آفریقای جنوبی، بریتانیا، جزیره من و مالزی در دسترس است. در آسیا، صندوق امانی مشابه صندوق سرمایهگذاری مشترک است، در حالی که در کانادا این سرمایهگذاریها به عنوان صندوقهای درآمد شناخته میشوند.
مدیریت صندوق امانی
مدیران صندوق، پرتفوی صندوقهای امانی را نظارت میکنند. امینها منصوب میشوند تا اطمینان حاصل کنند که مدیر صندوق مطابق با اهداف و مقاصد سرمایهگذاری صندوق عمل میکند. امینها اغلب به عنوان امانتدار عمل میکنند و از منافع ذینفعان محافظت میکنند. سرمایهگذاران در صندوقهای امانی به عنوان دارندگان واحد شناخته میشوند و حقوقی نسبت به داراییهای صندوق دارند. ثبتکنندگان به عنوان واسطه یا رابط بین دارندگان واحد و مدیر صندوق عمل میکنند.
چگونه صندوقهای امانی درآمد کسب میکنند
ارزش داراییهای پرتفوی صندوق امانی با ضرب تعداد واحدهای صادرشده در قیمت هر واحد، منهای هزینههای تراکنش و مدیریت، تعیین میشود.
نکته مهم
در یک صندوق امانی، قیمت هر واحد بر اساس ارزش خالص دارایی (NAV) صندوق تقسیم بر تعداد واحدهای در گردش محاسبه میشود.
صندوقهای امانی امکان مشارکتها و برداشتهای جدید به و از مجموعه را فراهم میکنند. هنگامی که پول به صندوق اضافه میشود، واحدهای بیشتری به قیمت خرید فعلی واحد ایجاد میشوند. هنگامی که واحدها برداشت میشوند، داراییها برای تطبیق با قیمت فروش فعلی واحد فروخته میشوند.
مدیران صندوق از طریق تفاوت بین قیمت خرید (یا قیمت پیشنهادی) و قیمت فروش (یا قیمت عرضه) درآمد کسب میکنند. تفاوت بین قیمت پیشنهادی و عرضه، به عنوان اسپرد پیشنهادی-عرضه شناخته میشود و بسته به داراییهای مدیریتشده متفاوت است.
مزایا و معایب صندوق امانی
مانند هر سرمایهگذاری، صندوقهای امانی با ریسکها و مزایایی همراه هستند.
مزایا
- مدیریت توسط یک حرفهای مالی
- یک واحد شامل سرمایهگذاری در پرتفوی متنوع
- بدون تعهد یا دوره سرمایهگذاری ثابت
معایب
- عملکرد صندوق به مدیر صندوق وابسته است
- هزینههای مدیریت
- سرمایه اولیه تضمینشده نیست
صندوقهای امانی چگونه با صندوقهای سرمایهگذاری مشترک متفاوت هستند؟
صندوقهای سرمایهگذاری مشترک، سرمایهگذاریهای جمعی از سرمایهگذاران هستند که میتوانند شامل اوراق قرضه و سهام باشند. صندوق امانی با این تفاوت دارد که تحت یک سند امانی تأسیس میشود و سرمایهگذار به طور مؤثر ذینفع است.
ریسک سرمایهگذاری در صندوق امانی چیست؟
سرمایهگذاری در صندوق امانی ریسکهایی مشابه سایر سرمایهگذاریها دارد. ارزش واحد یا درآمد ممکن است کاهش یابد و سرمایه اولیه سرمایهگذار تضمینشده نیست.
چگونه سرمایهگذاران پول خود را از صندوق امانی برداشت میکنند؟
سرمایهگذاران میتوانند با فروش واحدهای خود به قیمت عرضه از صندوق خارج شوند. برای کسب سود، قیمت عرضه باید بالاتر از قیمت پیشنهادی اولیهای باشد که برای واحد پرداخت شده است.
نتیجهگیری
صندوق امانی یک صندوق سرمایهگذاری مشترک غیرثبتی است که داراییها را نگهداری کرده و سود را به جای سرمایهگذاری مجدد در صندوق، به دارندگان واحدهای سرمایهگذاری توزیع میکند. این صندوق تحت یک سند امانی تأسیس میشود و سرمایهگذار به عنوان ذینفع عمل میکند. صندوقهای امانی اغلب شامل پرتفویهای متنوعی هستند و توسط حرفهایهای مالی مدیریت میشوند.















نظرات کاربران