ادعای بیکاری چیست؟
ادعای بیکاری درخواستی برای دریافت مزایای نقدی است که توسط فردی پس از اخراج از شغلش ارائه می‌شود. این ادعاها از طریق دولت‌های ایالتی برای پرداخت‌های موقت پس از از دست دادن شغل به دلایلی غیر از تقصیر فرد ثبت می‌شوند.
وزارت کار ایالات متحده (DOL) تعداد ادعاهای بیکاری هفتگی را رصد می‌کند. این وزارتخانه آمار ادعاهای تعدیل‌شده و غیرتعدیل‌شده فصلی را ارائه می‌دهد و همچنین افزایش یا کاهش ۱,۰۰۰ یا بیشتر ادعاها را به تفکیک ایالت‌ها فهرست می‌کند. این داده‌ها در رسانه‌ها به‌عنوان شاخصی از سلامت اقتصادی ملی و ایالتی گزارش می‌شوند.
نکات کلیدی
- ادعای بیکاری درخواستی برای مزایای نقدی است که یک کارمند پس از اخراج یا به دلایل دیگر تحت پوشش ارائه می‌دهد.
- کارمندانی که بدون تقصیر خود شغلشان را از دست می‌دهند، ممکن است واجد شرایط دریافت مزایا باشند.
- بیمه بیکاری توسط ایالت‌ها پرداخت می‌شود که وجوه را از کارفرمایان از طریق مالیات بیمه بیکاری جمع‌آوری می‌کنند، در حالی که هزینه‌های اداری توسط دولت فدرال تأمین می‌شود.
- افراد واجد شرایط می‌توانند تا ۲۶ هفته مزایا دریافت کنند، به شرطی که به‌طور منظم ادعاهای خود را ثبت کنند.
درک ادعاهای بیکاری
ادعاهای بیکاری از بودجه‌های ایالتی که از کارفرمایان به‌صورت مالیات بیمه بیکاری جمع‌آوری می‌شود، پرداخت می‌شوند. مزایای بیکاری برای تعداد محدودی هفته قابل پرداخت هستند و برای جایگزینی درصدی از دستمزد قبلی کارگر طراحی شده‌اند. اکثر ایالت‌ها تا ۲۶ هفته مزایا برای افراد بیکار ارائه می‌دهند.
افراد باید ادعاهای بیکاری خود را با برنامه بیمه بیکاری (UI) در ایالتی که در آن کار می‌کردند، ثبت کنند. ادعاها بسته به ایالت می‌توانند به‌صورت حضوری، آنلاین یا تلفنی ثبت شوند. هنگام ثبت ادعا، اطلاعات زیر باید ارائه شود:
- اطلاعات شخصی مانند نام، آدرس و شماره تأمین اجتماعی
- جزئیات مربوط به شغل قبلی، از جمله نام و آدرس کارفرما
- اطلاعات مربوط به اخراج، مانند تاریخ و دلیل جدایی
- اطلاعات مربوط به جست‌وجوی کار فعلی
کارگران همچنین باید معیارهای خاصی را برای واجد شرایط بودن برای ادعاها برآورده کنند. آن‌ها باید کارمندان واقعی کسب‌وکار باشند و فرم‌های W-2 را در پایان سال دریافت کنند، نه پیمانکاران مستقل یا فریلنسرها. همچنین باید اخراج شده باشند، نه اینکه خودشان استعفا داده یا به دلیل سوءرفتار اخراج شده باشند.
مهم
برای ادامه دریافت مزایای بیکاری، باید نشان دهید که به‌طور فعال در جست‌وجوی کار هستید.
تاریخ اولیه ادعای بیکاری، سال مزایا را تعیین می‌کند که طی آن مدعیان می‌توانند ادعاهای هفتگی ثبت کنند و همچنین دوره پایه ادعا را مشخص می‌کند. دوره پایه دستمزدهایی را تعیین می‌کند که برای محاسبه مبالغ مزایای هفتگی و حداکثر استفاده می‌شود و کارفرمایانی که برای مزایای پرداخت‌شده به مدعی مسئول بازپرداخت یا شارژبک احتمالی هستند را مشخص می‌کند.
فقط کارفرمایان دوره پایه در ادعای بیکاری دخیل هستند. کارفرمایان غیر دوره پایه هیچ‌گونه مسئولیتی در این زمینه ندارند.
ثبت ادعای بیکاری
زمان ثبت ادعای بیکاری بسیار مهم است. برای مثال، فرض کنید کارفرمایی در ماه مارس کارمندی را استخدام می‌کند و پس از ۳۰ روز او را اخراج می‌کند. اگر مدعی قبل از اول آوریل ادعای اولیه خود را ثبت کند، دوره پایه شامل سه‌ماهه اول سال جاری (سه‌ماهه در حال انجام) یا سه‌ماهه چهارم سال قبل (سه‌ماهه تأخیری) نخواهد بود.
در عوض، ادعا شامل سه‌ماهه چهارم سال قبل از سال گذشته و سه سه‌ماهه اول سال گذشته است. از آنجا که کارفرما در آن دوره پایه دستمزدی گزارش نکرده است، هیچ دخالت مالی در ادعا نخواهد داشت.
همین موضوع در صورتی که مدعی تا آوریل، مه یا ژوئن برای ثبت ادعای اولیه صبر کند، صدق می‌کند. در این مورد، دوره پایه سه‌ماهه دوم سال جاری و سه‌ماهه اول سال جاری را حذف می‌کند و از چهار سه‌ماهه سال قبل تشکیل شده است.
اگر کارمند سابق پس از ۳۰ ژوئن سال جاری ادعای اولیه‌ای ثبت کند، آنگاه کارفرما می‌تواند یک کارفرمای دوره پایه باشد، اما مسئولیت شارژبک آن به دلیل پرداخت تنها ۳۰ روز دستمزد محدود خواهد بود.
۲۲۳,۰۰۰: تعداد کل ادعاهای اولیه بیکاری ثبت‌شده در ایالات متحده برای هفته منتهی به ۲۹ دی ۱۴۰۳ (ژانویه ۲۰۲۵). همچنین بیش از ۱.۸۹ میلیون ادعای ادامه‌دار وجود داشت که ادعاهایی هستند که توسط افرادی که همچنان بیکار هستند، برای هفته منتهی به ۲۲ دی ۱۴۰۳ (ژانویه ۲۰۲۵) ثبت شده‌اند.
تفاوت بین بیکار و بدون شغل چیست؟
افراد بدون شغل تنها در صورتی به‌عنوان بیکار گزارش می‌شوند که به‌طور فعال در جست‌وجوی کار باشند. کارگران بدون شغل در نرخ بیکاری لحاظ نمی‌شوند. نیروی کار از افراد شاغل و بیکار تشکیل شده است—کسانی که نه شاغل هستند و نه بیکار، به‌عنوان بخشی از نیروی کار شمرده نمی‌شوند.
ادعاهای بدون شغل به چه معناست؟
ادعاهای بدون شغل معیاری از تعداد افرادی هستند که در یک زمان خاص بیکار هستند. ادعاهای بدون شغل به دو بخش تقسیم می‌شوند: ادعاهای اولیه و ادعاهای ادامه‌دار. ادعاهای اولیه بیکاری برای مدعیان جدیدی است که برای اولین بار درخواست مزایای بیکاری می‌کنند، در حالی که ادعاهای ادامه‌دار برای افرادی است که همچنان مزایا دریافت می‌کنند.
نرخ بیکاری کنونی در ایالات متحده چیست؟
نرخ بیکاری در ایالات متحده تا دسامبر ۱۴۰۳ (۲۰۲۴) ۴.۱٪ است.
چه تعداد ادعای بیکاری در ایالات متحده ثبت شده است؟
برای هفته منتهی به ۲۹ دی ۱۴۰۳ (ژانویه ۲۰۲۵)، ۲۲۳,۰۰۰ ادعای اولیه بیکاری در ایالات متحده ثبت شد. این رقم نشان‌دهنده ادعاهای جدیدی است که توسط افرادی که برای اولین بار پس از ترک نیروی کار درخواست مزایا کرده‌اند، ارائه شده است. وزارت کار گزارش داد که بیش از ۱.۸۹ میلیون ادعای ادامه‌دار برای هفته منتهی به ۲۲ دی ۱۴۰۳ (ژانویه ۲۰۲۵) وجود داشت. این‌ها ادعاهای مزایای بیکاری هستند که توسط افرادی که همچنان بیکار هستند، ارائه شده‌اند.
نتیجه‌گیری
ادعاهای بیکاری پرداخت‌های نقدی هستند که به افرادی که از شغلشان اخراج شده‌اند، ارائه می‌شود. ادعاهای بیکاری به افراد کمک می‌کنند تا هزینه‌هایی مانند اجاره، وام مسکن و مواد غذایی را در حالی که بیکار هستند و به دنبال کار می‌گردند، پوشش دهند. ادعاهای بیکاری به افرادی که به‌صورت داوطلبانه شغل خود را ترک کرده‌اند یا به دلیل اخراج از کارشان جدا شده‌اند، ارائه نمی‌شود.
نظرات کاربران