نرخ بازده مورد نیاز (RRR) حداقل بازدهی است که یک سرمایهگذار برای داشتن سهام یک شرکت، به عنوان جبرانی برای سطح معینی از ریسک مرتبط با نگهداری آن سهام، میپذیرد. RRR همچنین در مالی شرکتی برای تحلیل سودآوری پروژههای سرمایهگذاری بالقوه استفاده میشود.
RRR همچنین به عنوان نرخ مانع (hurdle rate) شناخته میشود که مانند RRR، جبران مناسب مورد نیاز برای سطح ریسک موجود را نشان میدهد. پروژههای پرریسکتر معمولاً نرخهای مانع یا RRR بالاتری نسبت به پروژههای کمریسک دارند.
نکات کلیدی
- نرخ بازده مورد نیاز حداقل بازدهی است که یک سرمایهگذار برای داشتن سهام یک شرکت، به منظور جبران سطح معینی از ریسک، میپذیرد.
- برای محاسبه دقیق RRR و بهبود کاربرد آن، سرمایهگذار باید هزینه سرمایه خود، بازده موجود از سایر سرمایهگذاریهای رقابتی و تورم را نیز در نظر بگیرد.
- RRR یک نرخ بازده ذهنی است؛ این بدان معناست که یک فرد بازنشسته تحمل ریسک پایینتری خواهد داشت و بنابراین بازده کمتری را نسبت به سرمایهگذاری که به تازگی از دانشگاه فارغالتحصیل شده و ممکن است اشتهای بیشتری برای ریسک داشته باشد، میپذیرد.
دو روش برای محاسبه نرخ بازده مورد نیاز (RRR)
دو روش برای محاسبه نرخ بازده مورد نیاز وجود دارد: استفاده از مدل تخفیف سود سهام (DDM) یا مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای (CAPM). انتخاب مدلی که برای محاسبه RRR استفاده میشود به موقعیت مورد استفاده بستگی دارد.
محاسبه RRR با استفاده از مدل تخفیف سود سهام
اگر یک سرمایهگذار در حال بررسی خرید سهام شرکتی باشد که سود سهام پرداخت میکند، مدل تخفیف سود سهام مناسب است. یک نسخه محبوب از مدل تخفیف سود سهام به عنوان مدل رشد گوردون شناخته میشود.
مدل تخفیف سود سهام، RRR را برای سهام شرکتی که سود سهام پرداخت میکند، با استفاده از قیمت فعلی سهام، پرداخت سود سهام به ازای هر سهم و نرخ رشد پیشبینیشده سود سهام محاسبه میکند. فرمول به شرح زیر است:
RRR = (پرداخت سود سهام مورد انتظار / قیمت سهام) + نرخ رشد پیشبینیشده سود سهام
برای محاسبه RRR با استفاده از مدل تخفیف سود سهام:
- پرداخت سود سهام مورد انتظار را بر قیمت فعلی سهام تقسیم کنید.
- نتیجه را به نرخ رشد پیشبینیشده سود سهام اضافه کنید.
محاسبه نرخ بازده مورد نیاز با استفاده از مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای (CAPM)
روش دیگر برای محاسبه RRR استفاده از مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای (CAPM) است که معمولاً توسط سرمایهگذاران برای سهامهایی که سود سهام پرداخت نمیکنند استفاده میشود.
مدل CAPM برای محاسبه RRR از بتای یک دارایی استفاده میکند. بتا ضریب ریسک دارایی است. به عبارت دیگر، بتا تلاش میکند تا ریسکپذیری یک سهام یا سرمایهگذاری را در طول زمان اندازهگیری کند. سهامهایی با بتای بیشتر از 1 نسبت به بازار کلی (که اغلب توسط یک شاخص سهام معیار مانند S&P 500 در آمریکا یا TSX Composite در کانادا نشان داده میشود) پرریسکتر تلقی میشوند، در حالی که سهامهایی با بتای کمتر از 1 نسبت به بازار کلی کمریسکتر هستند.
این فرمول همچنین از نرخ بازده بدون ریسک استفاده میکند که معمولاً بازده اوراق خزانهداری کوتاهمدت ایالات متحده است. متغیر نهایی نرخ بازده بازار است که معمولاً بازده سالانه شاخص S&P 500 است. فرمول RRR با استفاده از مدل CAPM به شرح زیر است:
RRR = نرخ بازده بدون ریسک + بتا × (نرخ بازده بازار - نرخ بازده بدون ریسک)
برای محاسبه RRR با استفاده از CAPM:
- نرخ بازده بدون ریسک را از نرخ بازده بازار کم کنید.
- عدد حاصل را در بتای اوراق بهادار ضرب کنید.
- این نتیجه را به نرخ بازده بدون ریسک اضافه کنید تا نرخ بازده مورد نیاز تعیین شود.
نرخ بازده مورد نیاز چه اطلاعاتی به شما میدهد؟
نرخ بازده مورد نیاز (RRR) مفهومی کلیدی در ارزشگذاری سهام و مالی شرکتی است. این یک معیار دشوار برای تعیین دقیق است، زیرا اهداف سرمایهگذاری و تحمل ریسک سرمایهگذاران و شرکتهای مختلف متفاوت است. ترجیحات ریسک-بازده، انتظارات تورمی و ساختار سرمایه یک شرکت همگی در تعیین نرخ مورد نیاز شرکت نقش دارند. هر یک از این عوامل و سایر عوامل میتوانند تأثیرات عمدهای بر ارزش ذاتی یک اوراق بهادار داشته باشند.
برای سرمایهگذارانی که از فرمول CAPM استفاده میکنند، نرخ بازده مورد نیاز برای سهامی با بتای بالا نسبت به بازار باید RRR بالاتری داشته باشد. RRR بالاتر نسبت به سایر سرمایهگذاریها با بتای پایین برای جبران سرمایهگذاران برای سطح ریسک اضافی مرتبط با سرمایهگذاری در سهام با بتای بالاتر ضروری است.
به عبارت دیگر، RRR تا حدی با افزودن پرمیوم ریسک به نرخ بازده بدون ریسک مورد انتظار برای در نظر گرفتن نوسانات اضافی و ریسک بعدی محاسبه میشود.
برای پروژههای سرمایهای، RRR در تعیین اینکه آیا باید یک پروژه را دنبال کرد یا خیر مفید است. RRR آنچه برای پیشبرد پروژه لازم است را نشان میدهد، اگرچه برخی پروژهها ممکن است RRR را برآورده نکنند اما در منافع بلندمدت شرکت باشند.
برای محاسبه دقیق RRR و معنادارتر کردن آن، سرمایهگذار باید هزینه سرمایه خود و همچنین بازده موجود از سایر سرمایهگذاریهای رقابتی را در نظر بگیرد. علاوه بر این، تورم نیز باید در تحلیل RRR لحاظ شود تا نرخ بازده واقعی (یا تعدیلشده با تورم) به دست آید.
مثال RRR با استفاده از مدل تخفیف سود سهام (DDM)
شرکتی انتظار دارد سال آینده سود سهام سالانه 3 دلار پرداخت کند و سهام آن در حال حاضر با قیمت 100 دلار به ازای هر سهم معامله میشود. این شرکت به طور پیوسته سود سهام خود را هر سال با نرخ رشد 4٪ افزایش داده است.
RRR = 7٪ یا ((3 دلار سود سهام مورد انتظار / 100 دلار به ازای هر سهم) + نرخ رشد 4٪)
مثال RRR با استفاده از مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای (CAPM)
در مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای (CAPM)، RRR میتواند با استفاده از بتای یک اوراق بهادار، یا ضریب ریسک، و همچنین بازده اضافی که سرمایهگذاری در سهام نسبت به نرخ بدون ریسک پرداخت میکند (به نام پرمیوم ریسک سهام) محاسبه شود.
فرض کنید موارد زیر:
- نرخ بدون ریسک کنونی 2٪ برای اوراق خزانهداری کوتاهمدت ایالات متحده است.
- میانگین بلندمدت نرخ بازده بازار 10٪ است.
فرض کنید شرکت A دارای بتای 1.50 است، به این معنا که نسبت به بازار کلی (که بتای 1 دارد) پرریسکتر است.
برای سرمایهگذاری در شرکت A، RRR = 14٪ یا (2٪ + 1.50 × (10٪ - 2٪))
شرکت B دارای بتای 0.50 است، که نشان میدهد نسبت به بازار کلی کمریسکتر است.
برای سرمایهگذاری در شرکت B، RRR = 6٪ یا (2٪ + 0.50 × (10٪ - 2٪))
بنابراین، سرمایهگذاری که مزایای سرمایهگذاری در شرکت A در مقابل شرکت B را ارزیابی میکند، به دلیل بتای بسیار بالاتر شرکت A، نرخ بازده به مراتب بالاتری را از آن انتظار خواهد داشت.
نرخ بازده مورد نیاز در مقابل هزینه سرمایه
اگرچه نرخ بازده مورد نیاز در پروژههای بودجهبندی سرمایهای استفاده میشود، RRR همان سطح بازدهی نیست که برای پوشش هزینه سرمایه لازم است. هزینه سرمایه حداقل بازده مورد نیاز برای پوشش هزینه بدهی و صدور سهام برای جمعآوری資金 برای پروژه است. هزینه سرمایه پایینترین بازده مورد نیاز برای در نظر گرفتن ساختار سرمایه است. RRR همیشه باید بالاتر از هزینه سرمایه باشد.
محدودیتهای نرخ بازده مورد نیاز
محاسبه RRR انتظارات تورمی را در نظر نمیگیرد، زیرا افزایش قیمتها سودهای سرمایهگذاری را کاهش میدهد. با این حال، انتظارات تورمی ذهنی هستند و ممکن است اشتباه باشند.
همچنین، RRR بین سرمایهگذارانی با سطوح مختلف تحمل ریسک متفاوت خواهد بود. یک فرد بازنشسته تحمل ریسک پایینتری نسبت به سرمایهگذاری که به تازگی از دانشگاه فارغالتحصیل شده است، خواهد داشت. در نتیجه، RRR یک نرخ بازده ذهنی است.
RRR نقدشوندگی یک سرمایهگذاری را در نظر نمیگیرد. اگر یک سرمایهگذاری برای مدتی قابل فروش نباشد، احتمالاً ریسک بالاتری نسبت به سرمایهگذاری نقدشوندهتر خواهد داشت.
همچنین، مقایسه سهام در صنایع مختلف میتواند دشوار باشد، زیرا ریسک یا بتا متفاوت خواهد بود. مانند هر نسبت یا معیار مالی، بهتر است از چندین نسبت در تحلیل خود هنگام بررسی فرصتهای سرمایهگذاری استفاده کنید.
تفاوت بین نرخ بازده داخلی و نرخ بازده مورد نیاز چیست؟
نرخ بازده داخلی به نرخ رشد سالانه سرمایهگذاری نگاه میکند و بیان میدارد که اگر این نرخ بیشتر از نرخ بازده مورد نیاز حداقل باشد، باید سرمایهگذاری دنبال شود.
آیا نرخ بازده مورد نیاز باید بالا یا پایین باشد؟
ریسکهای ذاتی یک سرمایهگذاری یا پروژه از طریق نرخ بازده مورد نیاز آن تعیین میشود، و بنابراین، RRR بالا نشاندهنده ریسکهای بالاتر است، در حالی که RRR پایین نشاندهنده ریسکهای کم است.
چه چیزی به عنوان بازده خوب در سرمایهگذاری در نظر گرفته میشود؟
بازده خوب در سرمایهگذاری معمولاً حدود 7٪ در سال یا بالاتر در نظر گرفته میشود، که همچنین میانگین بازده سالانه شاخص S&P 500، با تعدیل تورم، است.
نتیجهگیری
نرخ بازده مورد نیاز به سرمایهگذاران میگوید که آیا باید پروژههای جدید را گسترش دهند، در یک سرمایهگذاری وارد شوند یا سهام یک شرکت را خریداری کنند. RRR ریسکهای ذاتی یک سرمایهگذاری را تعیین میکند و میتواند بین سرمایهگذارانی با سطوح مختلف تحمل ریسک متفاوت باشد. RRR میتواند به عنوان معیاری از حداقل بازده قابل قبول در مقایسه با هزینه و بازده سایر فرصتهای سرمایهگذاری مشابه استفاده شود.
مدلهای مختلفی میتوانند برای محاسبه نرخ بازده مورد نیاز برای یک فرصت سرمایهگذاری یا پروژه استفاده شوند، اما هیچ محاسبهای انتظارات تورمی یا نقدشوندگی یک سرمایهگذاری را در نظر نمیگیرد.















نظرات کاربران