معاملات در معرض خطر ارز چیست؟

معاملات در معرض خطر ارز، سطح عدم قطعیتی است که شرکت‌های فعال در تجارت بین‌الملل با آن مواجه هستند. به‌طور مشخص، این ریسک مربوط به نوسانات نرخ ارز است که پس از آنکه یک شرکت تعهد مالی خود را انجام داده، ممکن است رخ دهد. سطح بالای آسیب‌پذیری نسبت به تغییرات نرخ ارز می‌تواند منجر به زیان‌های مالی قابل توجه برای این کسب‌وکارهای بین‌المللی شود.

معاملات در معرض خطر ارز همچنین با نام‌های translation exposure یا translation risk نیز شناخته می‌شود.

نکات کلیدی

• معاملات در معرض خطر ارز، سطح عدم قطعیتی است که شرکت‌های فعال در تجارت بین‌الملل به دلیل نوسانات ارز با آن مواجه هستند.
• سطح بالای مواجهه با نرخ ارز می‌تواند منجر به زیان‌های مالی بزرگی شود، اگرچه اقداماتی برای پوشش این ریسک‌ها می‌توان انجام داد.
• ریسک معاملات در معرض خطر معمولاً فقط یک طرف معامله را تحت تأثیر قرار می‌دهد، یعنی کسب‌وکاری که معامله را با ارز خارجی انجام می‌دهد.

درک معاملات در معرض خطر ارز

خطر معاملات در معرض ریسک معمولاً یک‌طرفه است. تنها کسب‌وکاری که معامله‌ای را با ارز خارجی انجام می‌دهد، ممکن است آسیب‌پذیری را تجربه کند. نهادی که صورتحساب را با ارز ملی خود دریافت یا پرداخت می‌کند، تحت همان ریسک قرار نمی‌گیرد.

معمولاً خریدار موافقت می‌کند که محصول را با پول خارجی خریداری کند. اگر این‌طور باشد، خطر زمانی ایجاد می‌شود که ارزش ارز خارجی افزایش یابد، زیرا این موضوع باعث می‌شود خریدار بیش از بودجه‌ای که برای کالاها در نظر گرفته، هزینه کند.

مهم: ریسک نوسانات نرخ ارز با افزایش فاصله زمانی بین توافق و تسویه قرارداد بیشتر می‌شود.

مبارزه با معاملات در معرض خطر ارز

یکی از راه‌هایی که شرکت‌ها می‌توانند مواجهه خود با تغییرات نرخ ارز را محدود کنند، اجرای یک استراتژی پوشش ریسک (hedging strategy) است. با خرید مبادلات ارزی (currency swaps) یا پوشش از طریق قراردادهای آتی (futures contracts)، شرکت می‌تواند نرخ تبدیل ارز را برای یک دوره مشخص قفل کرده و ریسک ترجمه را به حداقل برساند.

علاوه بر این، یک شرکت می‌تواند از مشتریان بخواهد که کالاها و خدمات را با ارز کشور محل اقامت شرکت پرداخت کنند. بدین ترتیب، ریسک مرتبط با نوسانات ارز محلی به عهده شرکت نیست و بر عهده مشتری است، که مسئول انجام تبدیل ارز قبل از انجام معامله با شرکت می‌باشد.

مثال معاملات در معرض خطر ارز

فرض کنید یک شرکت مستقر در ایالات متحده قصد دارد کالایی را از یک شرکت آلمانی خریداری کند. شرکت آمریکایی موافقت می‌کند معامله را انجام داده و برای کالاها با ارز شرکت آلمانی، یورو پرداخت کند. فرض کنید هنگامی که شرکت آمریکایی فرآیند مذاکره را آغاز می‌کند، نرخ تبدیل یورو/دلار برابر با ۱ به ۱.۵ باشد. این نرخ بدین معناست که هر یک یورو معادل ۱.۵ دلار آمریکا است.

پس از تکمیل توافق، ممکن است فروش بلافاصله انجام نشود. در این فاصله، نرخ تبدیل ممکن است قبل از نهایی شدن فروش تغییر کند. این ریسک تغییر، همان معاملات در معرض خطر است.

با اینکه ممکن است ارزش دلار و یورو تغییر نکند، همچنین ممکن است نرخ‌ها برای شرکت آمریکایی به‌طور مطلوب‌تر یا نامطلوب‌تر تغییر کند، بسته به عوامل مؤثر در بازار ارز. وقتی زمان نهایی کردن فروش و پرداخت فرا برسد، نسبت نرخ تبدیل ممکن است به ۱ به ۱.۲۵ مطلوب‌تر یا ۱ به ۲ نامطلوب‌تر تغییر کرده باشد.

صرف‌نظر از تغییر ارزش دلار نسبت به یورو، شرکت آلمانی هیچ گونه معاملات در معرض خطر را تجربه نمی‌کند، زیرا معامله با ارز محلی آن انجام شده است. شرکت آلمانی تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد حتی اگر برای شرکت آمریکایی هزینه معامله به دلار بیشتر شود، زیرا قیمت طبق قرارداد فروش، به یورو تعیین شده بود.