اشتغال ناقص چیست؟
اشتغال ناقص معیاری است که تعداد کل افرادی را در یک اقتصاد نشان می‌دهد که به‌طور ناخواسته در مشاغل کم‌مهارت و کم‌درآمد یا به‌صورت پاره‌وقت کار می‌کنند، زیرا نمی‌توانند مشاغل تمام‌وقت متناسب با مهارت‌هایشان پیدا کنند. اشتغال ناقص همراه با بیکاری در گزارش‌های دولتی ایالات متحده محاسبه می‌شود تا تصویری دقیق‌تر از سلامت بازار کار ارائه دهد.
نکات کلیدی
-
اشتغال ناقص معیاری از اشتغال و استفاده از نیروی کار در اقتصاد است که بررسی می‌کند نیروی کار از نظر مهارت، تجربه و دسترسی به کار تا چه حد به‌خوبی استفاده شده است.
-
این مفهوم به وضعیتی اشاره دارد که در آن افراد مجبور به کار در مشاغل کم‌درآمد یا کم‌مهارت هستند.
-
اشتغال ناقص می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله رکودهای اقتصادی تا چرخه‌های تجاری ایجاد شود.
-
نرخ بیکاری تنها بر اساس نیروی کار محاسبه می‌شود که شامل افرادی که به دنبال کار نیستند نمی‌شود.
درک اشتغال ناقص
اشتغال ناقص با تقسیم تعداد افراد شاغل ناقص بر کل تعداد کارگران در نیروی کار محاسبه می‌شود.
دو نوع اشتغال ناقص وجود دارد: اشتغال ناقص آشکار به حالتی اشاره دارد که فرد کمتر از ساعات موردنیاز برای یک شغل تمام‌وقت در حوزه انتخابی خود کار می‌کند. به دلیل کاهش ساعات کاری، این افراد ممکن است در دو یا چند شغل پاره‌وقت کار کنند تا بتوانند هزینه‌های خود را تأمین کنند.
نوع دوم، اشتغال ناقص پنهان است که به وضعیتی اشاره دارد که فرد نمی‌تواند در حوزه تخصصی خود شغلی پیدا کند. در نتیجه، در شغلی کار می‌کند که با مجموعه مهارت‌هایش تناسب ندارد و در اکثر موارد، دستمزدی بسیار کمتر از دستمزد معمول خود دریافت می‌کند.
نوع سوم اشتغال ناقص به موقعیت‌هایی اشاره دارد که افراد به دلیل ناتوانی در یافتن کار در حوزه انتخابی خود، به‌کلی از نیروی کار خارج می‌شوند، به این معنا که در چهار هفته گذشته به دنبال کار نبوده‌اند.
این افراد توسط اداره آمار کار (BLS) به‌عنوان بخشی از نیروی کار محسوب نمی‌شوند و بنابراین در نرخ بیکاری استاندارد لحاظ نمی‌گردند. اندازه‌گیری آماری نوع سوم اشتغال ناقص دشوار است.
علل اشتغال ناقص
اشتغال ناقص می‌تواند به دلایل متعددی ایجاد شود. دوره‌های رکود اقتصادی یا پس از آن، زمانی که شرکت‌ها نیروی کار ماهر را کاهش داده یا اخراج می‌کنند، با اشتغال ناقص مشخص می‌شود.
یکی دیگر از علل اشتغال ناقص، تغییرات در بازار کار به دلیل تحولات فناوری است. با تغییر شرح مشاغل یا خودکار شدن آن‌ها، کارگران اخراج‌شده می‌توانند بازآموزی شوند یا از نیروی کار بازنشسته شوند. افرادی که منابع یا امکانات لازم برای بازآموزی ندارند، معمولاً در برابر اشتغال ناقص آسیب‌پذیر هستند.
ضعف‌های نرخ بیکاری
نرخ بیکاری، کارگرانی را که بخشی از نیروی کار هستند و به‌طور فعال به دنبال کار می‌گردند اما در حال حاضر بیکارند، محاسبه می‌کند. نرخ بیکاری بیشترین توجه ملی را به خود جلب می‌کند، اما به‌عنوان شاخص اصلی سلامت بازار کار می‌تواند گمراه‌کننده باشد، زیرا پتانسیل کامل نیروی کار را در نظر نمی‌گیرد.
اداره آمار کار (BLS) شش نرخ بیکاری مختلف با برچسب‌های U-1 تا U-6 را گردآوری می‌کند. نرخ U-3 نرخ بیکاری رسمی شناخته‌شده است، اما U-6 تصویر بهتری از بازار کار ارائه می‌دهد، زیرا کارگران دلسردی که نیروی کار را ترک کرده‌اند، کارگرانی که از تمام مهارت‌های خود استفاده نمی‌کنند و کارگرانی که به‌صورت پاره‌وقت مشغول به کار هستند اما ترجیح می‌دهند تمام‌وقت کار کنند را نیز شامل می‌شود.
برای مثال، نرخ بیکاری استاندارد ایالات متحده (U-3) در دی‌ماه ۱۴۰۳ (دسامبر ۲۰۲۴) ۴.۱٪ بود، اما در همان زمان، نرخ بیکاری U-6 برابر با ۷.۵٪ بود.
معیار اشتغال ناقص برای بیان هزینه فرصت استفاده‌نشدن یا استفاده ناکافی از مهارت‌های پیشرفته موردنیاز است. علاوه بر این، نرخ بیکاری استاندارد تنها بر اساس نیروی کار محاسبه می‌شود که شامل افرادی که به دنبال کار نیستند نمی‌شود.
موارد زیادی وجود دارد که فرد می‌تواند کار کند اما به دلیل جست‌وجوی ناموفق برای شغل، آن‌قدر دلسرد شده که دیگر به‌طور فعال به دنبال کار نیست. نرخ مشارکت نیروی کار برای اندازه‌گیری درصد جمعیت غیرنظامی بالای ۱۶ سال که در حال کار یا به دنبال کار هستند، استفاده می‌شود.
مثال‌هایی از اشتغال ناقص
برای مثال، فردی با مدرک مهندسی که به‌عنوان پیک پیتزا به‌عنوان منبع اصلی درآمد خود کار می‌کند، شاغل ناقص محسوب می‌شود.
همچنین، فردی که به‌صورت پاره‌وقت در یک شغل دفتری کار می‌کند اما ترجیح می‌دهد به‌صورت تمام‌وقت مشغول باشد، شاغل ناقص تلقی می‌شود. در هر دو مورد، این افراد از نظر اقتصادی به‌طور کامل مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، زیرا در تئوری می‌توانند مزایای بیشتری برای اقتصاد کلی فراهم کنند.
نرخ بیکاری چیست؟
نرخ بیکاری استاندارد در ایالات متحده، طبق گزارش نرخ U-3، در دی‌ماه ۱۴۰۳ (دسامبر ۲۰۲۴) ۴.۱٪ بود. نرخ بیکاری U-6 که شامل نرخ U-3 به علاوه «همه افرادی که به‌طور حاشیه‌ای به نیروی کار وابسته‌اند، به علاوه کل افراد شاغل پاره‌وقت به دلایل اقتصادی» است، ۷.۵٪ بود.
کشورها چگونه بیکاری را کاهش می‌دهند؟
کشورها با رشد اقتصاد و ایجاد فرصت‌های شغلی بیشتر، بیکاری را کاهش می‌دهند. برای تحریک اقتصاد، دولت‌ها می‌توانند نرخ بهره و مالیات را کاهش دهند که رشد اقتصادی را تحریک کرده و به استخدام بیشتر منجر می‌شود. کشورها همچنین می‌توانند در پروژه‌های زیرساختی سرمایه‌گذاری کنند و با ارائه معافیت‌های مالیاتی و وام‌ها از کسب‌وکارها و کارآفرینی حمایت کنند.
مشکلات اشتغال ناقص چیست؟
اشتغال ناقص زمانی است که کارگر در شغلی مشغول است که از مهارت‌ها، تحصیلات یا تجربه او به‌طور کامل استفاده نمی‌کند. اشتغال ناقص شامل دستمزدهای پایین‌تر، نارضایتی شغلی و رشد محدود شغلی است. این می‌تواند تأثیر روانی عمیقی داشته باشد، زیرا منجر به ناامیدی، اضطراب و ازدست‌دادن امید می‌شود. همچنین بر اقتصاد تأثیر می‌گذارد، زیرا کارگران پتانسیل کامل خود را به کار نمی‌گیرند، که به کاهش بهره‌وری و نوآوری منجر می‌شود.
نتیجه‌گیری
بیکاری معیار مهمی برای سلامت مالی یک ملت است، اما بسته به نحوه اندازه‌گیری، اغلب نمی‌تواند کل داستان را بیان کند. در ایالات متحده، نرخ بیکاری که اغلب گزارش می‌شود، افرادی را که در مشاغل پایین‌تر از صلاحیت‌هایشان یا کارگران پاره‌وقتی که می‌خواهند تمام‌وقت کار کنند، در نظر نمی‌گیرد.
اشتغال ناقص بخشی از نیروی کار را که در مشاغل کم‌درآمد، کم‌مهارت یا پاره‌وقت مشغول به کار هستند در حالی که صلاحیت‌های لازم برای مشاغل بهتر دارند، در بر می‌گیرد. این یک معیار نادیده‌گرفته‌شده از بیکاری است.
برای درک وضعیت واقعی اشتغال و سلامت بازار کار، بررسی نرخ U-6 در ایالات متحده تصویر دقیق‌تری از نیروی کار در مقایسه با نرخ بیکاری استاندارد (نرخ U-3) ارائه می‌دهد.
نظرات کاربران