فریدریش انگلس فیلسوف و دانشمند اجتماعی آلمانی قرن نوزدهم بود که به طور قابل‌توجهی در توسعه نظریه کمونیسم مدرن نقش داشت. فریدریش انگلس فیلسوف، نویسنده و دانشمند اجتماعی آلمانی در قرن نوزدهم بود. او که به خاطر همکاری با کارل مارکس شناخته شده است، به تعریف کمونیسم مدرن کمک کرد. فریدریش انگلس یکی از نویسندگان بیانیه کمونیست، جزوه‌ای در سال 1848 است که به عنوان یکی از تأثیرگذارترین اسناد سیاسی جهان شناخته می‌شود. انگلس در 5 اوت 1895 در لندن، انگلستان درگذشت.
نکات کلیدی
- فریدریش انگلس بیانیه کمونیست را همراه با کارل مارکس در سال 1848 نوشت.
- او همچنین با نام مستعار فریدریش اُسوالد می‌نوشت.
- انگلس پس از مرگ مارکس، جلدهای دوم و سوم کتاب «سرمایه» (Das Kapital) کارل مارکس را ویرایش کرد.
- انگلس همراه با مارکس، پایه‌های جنبش کمونیستی مدرن را شکل داد.
زندگی اولیه و تحصیلات
فریدریش انگلس در 20 نوامبر 1820 در بارمن، پروس (آلمان امروزی) به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین پسر یک تولیدکننده ثروتمند پارچه بود. در سن 17 سالگی، انگلس به منچستر، انگلستان سفر کرد تا تجارت خانوادگی را در کارخانه پنبه ارمن و انگلس بیاموزد. اگرچه در خانواده‌ای با دیدگاه‌های سیاسی معتدل و وفاداری استوار به پروس و ایمان پروتستان بزرگ شد، فریدریش انگلس نسبت به نهادهای اصلی مانند دین و سرمایه‌داری حس بدبینی پیدا کرد. این ایدئولوژی بعدها به موضوع اصلی در انتشارات او تبدیل شد.
سال‌های برمن
پس از کارآموزی در منچستر، فریدریش انگلس در تجارت صادرات کار کرد و از سال 1838 تا 1841 در شهر برمن، پروس زندگی کرد. «سال‌های برمن» آغاز کار او در روزنامه‌نگاری، سیاست و اقتصاد را رقم زد، جایی که او با نام مستعار فریدریش اُسوالد می‌نوشت. او در اصلاحات اجتماعی و جنبش ادبی آلمان جوان مشارکت داشت. طی سه سال در برمن، فریدریش انگلس یک زندگی دوگانه داشت: یکی به عنوان کارمند بازرگانی و دیگری به عنوان روزنامه‌نگار، مفسر و روشنفکر ناشناس.
حقیقت مهم: انگلس که به آموزش اشتیاق داشت، ظاهراً به خواهرش گفته بود که 24 زبان می‌داند.
ملاقات با مارکس
در سال 1841، انگلس به عنوان داوطلب برای یک سال در یک هنگ توپخانه در برلین نام‌نویسی کرد. در این شهر، او در سخنرانی‌های دانشگاه شرکت کرد و مقالات «فریدریش اُسوالد» او را به حلقه هگلی‌های جوان گروه «آزاد» که کارل مارکس نیز در آن حضور داشت، وارد کرد. هگلی‌های جوان یا چپ، که بین اواخر دهه 1830 و اواسط دهه 1840 شکوفا شدند، پیروهای رادیکال گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، ایده‌آلیست آلمانی، بودند. آنها بین انقلاب فرانسه در سال 1830 و موج انقلاب‌هایی که در سال 1848 اروپا را فرا گرفت، فعال بودند. هگلی‌های جوان هم محصول و هم تولیدکننده ترکیب قدرتمندی از دین، فلسفه و سیاست بودند که در آن دوره در آلمان در حال تخمیر بود. کارل مارکس و فریدریش انگلس به رهبران این گروه انقلابی تبدیل شدند.
سوسیالیسم
زندگی به عنوان یک هگلی جوان در دانشگاه برلین و زمان سپری‌شده در کارخانه خانوادگی در منچستر، انگلستان، دیدگاه شکاکانه انگلس نسبت به سرمایه‌داری را تقویت کرد. حمایت او از سوسیالیسم، که در آن منابع و ابزار تولید به صورت مشترک یا عمومی مالکیت دارند تا جامعه‌ای برابرتر ایجاد شود، افزایش یافت. پس از مشاهده توزیع نابرابر ثروت به دست آمده در طول انقلاب صنعتی در منچستر، انگلس در کتاب خود در سال 1845، «وضعیت طبقه کارگر در انگلستان»، یادآوری کرد: «زنانی که برای زایمان ناتوان شده‌اند، کودکان تغییر شکل‌یافته، مردان ضعیف‌شده، اندام‌های خردشده، نسل‌هایی که نابود شده‌اند، مبتلا به بیماری و ناتوانی، تنها برای پر کردن جیب‌های بورژوازی.» او اشاره کرد که برنامه‌ریزی شهری، نحوه ساخت اجتماعی و اقتصادی فضای شهر در آن زمان برای حمایت از سرمایه‌داری، زمینه‌ای آماده برای تضاد طبقاتی و انقلاب بود.
بیانیه کمونیست
انگلس معتقد بود که سرمایه‌داری مبارزات طبقاتی را ایجاد و حفظ می‌کند بین بورژوازی، مالکان کسب‌وکار، و پرولتاریا، طبقه کارگر. نظریه مارکس، یا مارکسیسم، به رسمیت شناختن این عدم تعادل بود و ایده‌هایی را برای ایجاد یک چشم‌انداز سیاسی و اقتصادی بدون ساختار طبقاتی تعریف کرد. بیانیه کمونیست، منتشرشده در سال 1848، نمایانگر همگرایی ایده‌های فریدریش انگلس و کارل مارکس بود و پایه جنبش کمونیستی مدرن را شکل داد. این سند که در زمان تغییرات صنعتی و اجتماعی نوشته شد، در حالی که شهرها در حال گسترش بودند و بخش بزرگی از جمعیت از مناطق روستایی به مناطق شهری برای یافتن کار مهاجرت می‌کردند، نوشته شد. رشد اقتصادی به این نیروی کار وابسته بود که اغلب توسط کارفرمایان استثمار می‌شد. انگلس و مارکس استدلال کردند که مجموعه‌ای از مبارزات طبقاتی سرمایه‌داری را نابود خواهد کرد و با سوسیالیسم و سپس کمونیسم جایگزین خواهد شد. این سند انقلاب را تشویق کرد و ایده‌های آن با نیروی فزاینده‌ای به قرن بیستم نفوذ کرد. تا سال 1950، تقریباً نیمی از جمعیت جهان تحت دولت‌های مارکسیستی زندگی می‌کردند.
سرمایه (Das Kapital)
کارل مارکس جلد اول کتاب «سرمایه: نقد اقتصاد سیاسی» را در سال 1867 در لندن با حمایت مالی فریدریش انگلس منتشر کرد. این کتاب استدلال می‌کند که نیروی محرکه سرمایه‌داری در استثمار نیروی کار است و مارکس می‌خواست پایه نظری برای سرنگونی سرمایه‌داری ایجاد کند.
میراث فریدریش انگلس با کارل مارکس همکاری کرد تا زمینه را برای اجرای کمونیسم فراهم کند، جایی که مردم در تعادل اجتماعی، بدون تمایز طبقاتی، ساختار خانوادگی، دین یا مالکیت زندگی می‌کنند. آثار منتشرشده آنها شامل «وضعیت طبقه کارگر در انگلستان»، «بیانیه کمونیست»، «خانواده مقدس» و «سرمایه» است. پس از مرگ کارل مارکس در سال 1883، انگلس به عنوان برجسته‌ترین مرجع در مورد مارکس شناخته شد و دو ویرایش از «سرمایه» را تکمیل کرد. او همچنین «سوسیالیسم: تخیلی و علمی» در سال 1880، «منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت» در سال 1884 و «لودویگ فویرباخ و نتیجه فلسفه کلاسیک آلمانی» در سال 1888 را نوشت. برای باقی عمر خود، فریدریش انگلس به طور گسترده با سوسیال دموکرات‌های آلمانی مکاتبه کرد و تصویر مارکس را حفظ کرد و درجه‌ای از انطباق را در میان پیروان فلسفه آنها ترویج داد.
چه چیزی انگلس را به نوشتن «وضعیت طبقه کارگر در انگلستان» تشویق کرد؟
این کتاب تجربیات انگلس را در حین کار در منچستر، انگلستان بازگو می‌کند و استفاده از کار کودکان، آسیب‌های زیست‌محیطی، دستمزدهای پایین، شرایط بد، سلامت ضعیف و نرخ مرگ‌ومیر بالای کارگران را به یاد می‌آورد.
آثار منتشرشده انگلس با نام مستعار فریدریش اُسوالد کجا هستند؟
سی اثر ادبی که تحت نام مستعار انگلس منتشر شده بودند، پس از مرگ او در برمن یافت شدند و حفظ شده‌اند. نام مستعار او تا پس از مرگش فاش نشد.
سوسیالیست تخیلی چیست؟
برخلاف فریدریش انگلس و کارل مارکس که هر دو به انقلاب ضروری اعتقاد داشتند، سوسیالیست‌های تخیلی معتقد بودند که سرمایه‌داران می‌توانند از طریق ترغیب اخلاقی به تنهایی، ابزار تولید را به صورت صلح‌آمیز به مردم واگذار کنند.
نتیجه‌گیری
فریدریش انگلس به عنوان یک مدافع سرسخت کمونیسم و تغییر اجتماعی در قرن نوزدهم به یاد آورده می‌شود. همراه با کارل مارکس، کتاب‌ها و انتشارات انگلس تأثیرات جهانی بر جوامع، به‌ویژه اتحاد جماهیر شوروی سابق، کوبا و چین داشته است.
نظرات کاربران