قرارداد پیش‌پرداخت متغیر چیست؟

قرارداد پیش‌پرداخت متغیر چیست؟

قرارداد پیش‌پرداخت متغیر استراتژی‌ای است که سهامداران برای نقد کردن بخشی یا تمام سهام خود استفاده می‌کنند، در حالی که مالیات بر سود سرمایه را به تعویق می‌اندازند. توافق فروش فوراً نهایی نمی‌شود، اما سهامدار پول را دریافت می‌کند.

این استراتژی معمولاً توسط سرمایه‌گذارانی استفاده می‌شود که تعداد زیادی سهام در یک شرکت دارند و می‌خواهند نقدینگی ایجاد کنند در حالی که مالیات را به تأخیر می‌اندازند.

شناخت قرارداد پیش‌پرداخت متغیر

کاربر معمولی قرارداد پیش‌پرداخت متغیر ممکن است بنیان‌گذار یا مدیر ارشد یک شرکت باشد که مقدار زیادی سهام شرکت را جمع‌آوری کرده است. این فرد ممکن است بخواهد سرمایه‌گذاری‌های متمرکز خود را متنوع کند، سود سهام را قفل کند یا حداقل مقدار زیادی نقدینگی جمع‌آوری کند.

نکات کلیدی

• این استراتژی به سهامدار بزرگ اجازه می‌دهد نقدینگی کسب کند در حالی که مالیات بر سود سرمایه را به تعویق می‌اندازد.

• فروش نهایی نمی‌شود. این برای دارندگان گزینه‌های سهام با تاریخ اعمال بعدی مزیت دارد.

• این استراتژی بحث‌برانگیز است و معمولاً توجه اداره درآمد داخلی (IRS) را جلب می‌کند.

استفاده از قرارداد پیش‌پرداخت متغیر به فرد امکان می‌دهد سهام را به یک شرکت کارگزاری بفروشد. سرمایه‌گذار بلافاصله بین ۷۵٪ تا ۹۰٪ ارزش فعلی سهام را دریافت می‌کند، اما معامله نهایی نمی‌شود. تا زمانی که معامله نهایی نشود، مالیات بر سود سرمایه پرداخت نمی‌شود. در آن زمان، سهامدار سهام یا معادل نقدی آن را تحویل می‌دهد، با دامنه قیمتی که از قبل تعیین شده تا از ضرر قابل‌توجه جلوگیری شود.

این روش در شرایط خاصی بسیار مفید است. برای مثال، برخی مدیران که گزینه‌های سهام دریافت کرده‌اند، برای مدت معینی از فروش آن‌ها منع شده‌اند. همچنین، معامله بزرگ سهام توسط یک فرد داخلی شرکت در هر زمان ممکن است سرمایه‌گذاران را نگران کند. قرارداد پیش‌پرداخت متغیر این موانع را به‌طور مؤثری دور می‌زند.

از آنجا که این قرارداد یک قیمت کف و سقف برای معامله نهایی تعیین می‌کند، همچنین سرمایه‌گذار را از ضرر سنگین در صورت افزایش چشمگیر ارزش سهام قبل از نهایی شدن معامله محافظت می‌کند.

بی‌تردید، این روش بحث‌برانگیز است و برخی معتقدند نباید مجاز باشد.

از نظر فنی، قرارداد پیش‌پرداخت متغیر یک استراتژی یقه‌ای (collar) است که شامل یک گزینه خرید بلندمدت و یک گزینه فروش کوتاه‌مدت بر روی یک اوراق بهادار است. با این حال، دارای یک عنصر سوم است: نقد کردن معامله به شکل وام در برابر اوراق بهادار پایه. در حالی که این استراتژی‌ها زمانی بسیار پیچیده بودند، به لطف پیشرفت‌های مهندسی مالی، اکنون رایج‌تر شده‌اند.

طبیعتاً، این نوع استراتژی‌ها توجه اداره درآمد داخلی (IRS) و روزنامه‌نگاران مالی را جلب می‌کنند. در سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱)، نیویورک تایمز مقاله‌ای در صفحه اول منتشر کرد که نشان می‌داد چگونه رونالد لادر، وارث شرکت لوازم آرایشی استه لادر، از طریق قرارداد پیش‌پرداخت متغیر به‌طور «هنرمندانه‌ای» درآمد خود را محافظت کرده است. با توجه به اینکه حقوق مدیران چندین برابر حقوق متوسط کارکنان است، این نوع استراتژی‌ها هدف محبوبی برای بررسی دقیق هستند.