شاخص MBA هاروارد یک شاخص بلندمدت مخالف‌نگر (Contrarian) در بازار سهام است که درصد فارغ‌التحصیلان MBA مدرسه بازرگانی هاروارد را که مشاغل «حساس به بازار» می‌پذیرند، ارزیابی می‌کند.
مشاغل حساس به بازار در حوزه‌هایی مانند بانکداری سرمایه‌گذاری، فروش اوراق بهادار و معاملات، سهام خصوصی (Private Equity)، سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Capital) و خریدهای اهرمی (Leveraged Buyouts) وجود دارند.
اگر بیش از ۳۰٪ از فارغ‌التحصیلان یک سال در این حوزه‌ها شغل بگیرند، گفته می‌شود شاخص MBA هاروارد برای سهام سیگنال فروش ایجاد می‌کند. برعکس، اگر کمتر از ۱۰٪ فارغ‌التحصیلان در این بخش شاغل شوند، این موضوع نشان‌دهنده یک سیگنال خرید بلندمدت برای سهام است. بین این دو سطح، وضعیت «خنثی» در نظر گرفته می‌شود.
نکات کلیدی
- شاخص MBA هاروارد سیگنال‌های بلندمدت بازار را بر اساس نسبت فارغ‌التحصیلان جدید MBA هاروارد که وارد بازار اوراق بهادار می‌شوند، تولید می‌کند.
- این یک شاخص مخالف‌نگر است؛ به‌طوری که اگر بیش از ۳۰٪ چنین مشاغلی را انتخاب کنند، سیگنال فروش است، و اگر کمتر از ۱۰٪ چنین کنند، سیگنال خرید است.
- شاخص MBA هاروارد معمولاً سیگنال‌های فروش بیشتری نسبت به خرید تولید می‌کند و سقوط بازارهای نزولی سال‌های ۱۹۸۷، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۸ را به‌درستی پیش‌بینی کرده است.
درک شاخص MBA هاروارد
این شاخص در سال ۲۰۰۱ توسط مشاور سرمایه‌گذاری و فارغ‌التحصیل مدرسه بازرگانی هاروارد روی سویفر (Roy Soifer) که مدرک MBA خود را در سال ۱۹۶۵ دریافت کرده بود، ایجاد و نگهداری شد.
شاخص MBA هاروارد سیگنال‌های فروش را در سال‌های ۱۹۸۷ و ۲۰۰۰ صادر کرد، که هر دو سال برای بازار سهام بسیار بد بودند.
این شاخص غیرمعمول به‌گونه‌ای طراحی شده که سیگنال‌های بلندمدت را بر اساس جذابیت نسبی مشاغل وال‌استریت نشان دهد. هرچه فارغ‌التحصیلان بیشتری به سمت این مشاغل جذب شوند، وال‌استریت متورم‌تر می‌شود و احتمال نزدیک شدن بازار به سقف بیشتر خواهد بود. زمانی که بازار سهام عملکرد ضعیفی دارد، فارغ‌التحصیلان کمتری تمایل دارند وارد این بخش شوند.
این شاخص مخالف‌نگر است، زیرا بر پایه همان ضرب‌المثل قدیمی بازار بنا شده که می‌گوید: «وقتی همه به دنبال ورود هستند، وقت خروج است.» به بیان دیگر، رفتار گله‌ای می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت روند باشد.
عملکرد شاخص MBA هاروارد
طبق گفته سویفر، شاخص MBA هاروارد سیگنال‌های فروش بیشتری نسبت به خرید تولید می‌کند. آخرین باری که به سطح ۱۰٪ به عنوان سیگنال «خرید» بلندمدت رسید، سال ۱۹۸۲ بود؛ که آغازگر یک بازار صعودی تاریخی شد.
سویفر می‌نویسد: «تا جایی که می‌دانم، پایین‌ترین رکورد در سال ۱۹۳۷ بود، زمانی که فقط سه نفر MBA، یعنی حدود ۱٪، وارد وال‌استریت شدند. آن زمان برای خرید بسیار مناسب بود.»
بالاترین رکورد ۴۱٪ در سال ۲۰۰۸ رخ داد، درست پیش از سقوط بازار سهام در بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۹ که منجر به رکود بزرگ شد.
سویفر شاخص خود را یک «شاخص نسبتاً غیرمعمول اما عموماً دقیق» در پیش‌بینی بلندمدت جهت بازار سهام می‌نامد.
نظرات کاربران