اصطلاح زیان سرگرمی به زیانی اشاره دارد که از فعالیتی ناشی می‌شود که سازمان مالیات‌های داخلی آمریکا (IRS) آن را به‌عنوان فعالیت تفریحی یا سرگرمی (نه کسب‌وکار) در نظر می‌گیرد. مالیات‌دهندگان نمی‌توانند این زیان را مطالبه کرده یا بازپرداخت بگیرند، زیرا هزینه‌های بیش از درآمد حاصل از سرگرمی قابل کسر نیستند. این هزینه‌ها بر خلاف کسب‌وکارها، قابل کسر مالیاتی نیستند.
نکات کلیدی
- زیان سرگرمی به هرگونه زیانی گفته می‌شود که زمانی ایجاد شود که مالیات‌دهنده فعالیتی را انجام دهد که IRS آن را سرگرمی بداند.
- IRS سرگرمی را فعالیتی تعریف می‌کند که برای لذت انجام می‌شود، نه برای کسب سود.
- تمام درآمدها، از جمله درآمد حاصل از سرگرمی‌ها، باید به IRS گزارش شوند.
- پیش از سال ۲۰۱۸، مالیات‌دهندگان می‌توانستند بخشی از زیان ناشی از این فعالیت‌ها را کسر کنند، مشروط بر اینکه بیش از درآمد ناخالص همان فعالیت نباشد.
- قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA) همه کسورات جزئی تفکیکی (از جمله زیان سرگرمی) را بین سال‌های مالیاتی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ حذف کرد.
زیان سرگرمی چگونه عمل می‌کند؟
هزینه‌ها بخشی طبیعی از اداره کسب‌وکار هستند باید پول خرج کنید تا پول درآورید. هزینه‌هایی که برای انجام تجارت، تولید درآمد یا سرمایه‌گذاری در شرکت ضروری‌اند، قابل کسر هستند. اگر با وجود نیت کسب سود، هزینه‌ها بیش از درآمد شوند، این زیان می‌تواند از درآمدهای دیگر کسر شود.
هر درآمدی even خارج از محل کار اصلی باید مشمول مالیات باشد. این شامل کارهای نیمه‌وقت، پروژه‌های موقت یا فعالیت‌های تفریحی سودآور است. هزینه‌های مربوط به این فعالیت‌ها که به زیان منجر شوند معمولاً قابل کسر هستند، مگر اینکه IRS آن فعالیت را سرگرمی بداند.
قانون زیان سرگرمی در کد مالیاتی آمریکا (IRC) با هدف جلوگیری از سوءاستفاده برخی افراد وضع شده است. این قانون برای افراد، شرکت‌های S، تراست‌ها، دارایی‌ها و مشارکت‌ها اعمال می‌شود، اما شامل شرکت‌های C نمی‌شود.
IRS این قانون را برای فعالیت‌هایی اعمال می‌کند که احتمالاً برای سود انجام نمی‌شوند. برای اینکه فعالیت کسب‌وکار در نظر گرفته شود، باید در سه سال از هر پنج سال متوالی سودآور باشد (برای فعالیت‌هایی مثل مسابقات اسب‌سواری، شرایط متفاوت است). مدارکی مثل رسیدها و سوابق دقیق می‌توانند نیت سودآوری را اثبات کنند.
مهم: قانون TCJA همه کسورات جزئی تفکیکی، از جمله زیان‌های سرگرمی را تا بعد از سال مالیاتی ۲۰۲۵ حذف کرد.
ملاحظات ویژه
IRS راهنمایی منتشر کرده تا به مالیات‌دهندگان کمک کند سرگرمی را از کسب‌وکار واقعی تشخیص دهند. پیش از ۲۰۱۸، اگر فعالیتی به‌عنوان سرگرمی تلقی می‌شد، مالیات‌دهندگان می‌توانستند کسورات خاصی را در فرم 1040 (Schedule A) مطالبه کنند. این کسورات به‌ترتیب زیر قابل اعمال بودند:
- کسوراتی که برای هزینه‌های شخصی خاص مانند بهره وام مسکن و مالیات‌ها قابل مطالبه بودند، به‌طور کامل کسر می‌شدند.
- کسوراتی که پایه دارایی را تغییر نمی‌دادند، مانند تبلیغات، حق بیمه و دستمزد، بعد از دسته اول و فقط تا سقف درآمد ناخالص فعالیت کسر می‌شدند.
- کسوراتی که پایه دارایی را کاهش می‌دادند، مانند استهلاک و سرشکن کردن هزینه‌ها، در آخر کسر می‌شدند و تنها تا سقف باقی‌مانده درآمد ناخالص پس از دو دسته اول.
قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA)
این قانون در سال ۲۰۱۷ توسط رئیس‌جمهور وقت آمریکا، دونالد ترامپ، امضا و از ژانویه ۲۰۱۸ اجرایی شد. این قانون بیش از ۲۰۰ صفحه‌ای تغییرات گسترده‌ای در قوانین مالیاتی ایجاد کرد، از جمله نرخ‌های مالیاتی، کسورات بهره وام مسکن، هزینه‌های پزشکی، مخارج جزئی و کسورات تفکیکی.
از آن زمان، هزینه‌ها یا زیان‌های سرگرمی دیگر قابل مطالبه نیستند و این مقررات تا سال‌های مالیاتی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ اعمال می‌شود.
چگونه از زیان سرگرمی اجتناب کنیم؟
با وجود اینکه TCJA کسورات مربوطه را حذف کرده است، همچنان مهم است بدانید چگونه می‌توان از مقررات زیان سرگرمی اجتناب کرد، مخصوصاً اگر پس از ۲۰۲۵ دوباره اعمال شوند. ساده‌ترین راه این است که فعالیت را به‌طور مداوم سودآور کنید. قانون فرض می‌کند یک فعالیت برای کسب سود انجام می‌شود اگر در سه سال از پنج سال گذشته سود داشته باشد. برای فعالیت‌های مرتبط با اسب، این مدت دو سال از هفت سال است.
اگر این شرط برآورده نشود، مالیات‌دهنده باید نیت کسب سود را ثابت کند. IRS برای تعیین اینکه آیا فعالیتی سرگرمی است یا کسب‌وکار، ۹ معیار را بررسی می‌کند:
- آیا فعالیت به‌صورت کسب‌وکار مدیریت می‌شود؟
- آیا فرد تخصص یا مشاور دارد؟
- آیا زمان و تلاش کافی صرف می‌شود؟
- آیا دارایی با ارزش ایجاد می‌شود؟
- آیا موفقیت‌های مشابهی در فعالیت‌های دیگر وجود دارد؟
- تاریخچه درآمد یا زیان فعالیت چیست؟
- آیا گهگاه سود ایجاد شده است؟
- آیا وضعیت مالی فرد باثبات است؟
- آیا فعالیت بیشتر برای لذت شخصی یا تفریح انجام می‌شود؟
اگر فرد نتواند سودآوری یا نیت سود را اثبات کند، فعالیت به‌عنوان سرگرمی در نظر گرفته می‌شود و مقررات زیان سرگرمی اعمال خواهند شد. هزینه‌هایی که از سه‌مرحله کسورات عبور نکنند یا بیش از درآمد سرگرمی باشند، غیرقابل کسر خواهند بود.
نظرات کاربران