دلارهای سخت کارمزدها یا پرداخت‌های نقدی هستند که توسط یک سرمایه‌گذار یا مشتری به یک شرکت کارگزاری در ازای خدماتشان پرداخت می‌شوند. پرداخت‌های دلار سخت معمولاً مبالغ ثابتی هستند که پیش از آنکه مشتری شروع به معامله با یک کارگزار کند، مشخص می‌شوند.
پرداخت‌های دلار سخت شامل کارمزدهای تراکنش تعیین‌شده، کارمزدهای نگهداری حساب ماهانه، و همچنین پرداخت برای تحقیقات ارائه‌شده توسط شرکت کارگزاری است.
درک دلارهای سخت
اگر یک سرمایه‌گذار به تحقیق از یک شرکت کارگزاری نیاز داشته باشد، می‌تواند برای آن خدمات از طریق یک پرداخت نقدی هزینه کند. این پرداخت به‌عنوان یک پرداخت دلار سخت برای خدمات محسوب می‌شود. با این حال، اگر سرمایه‌گذار بخواهد با دلارهای کمیسیونی که در اختیار یک شرکت کارگزاری دیگر است پرداخت کند، مشتری می‌تواند بخشی از آن دلارهای کمیسیونی را به شرکت کارگزاری دیگری اختصاص دهد تا هزینه خدمات یا تحقیقات را بپردازد. این نوع پرداخت به‌عنوان دلار نرم شناخته می‌شود.
مثال از دلارهای سخت
برای مثال، اگر یک مشتری به دنبال دریافت تحقیق از یک کارگزار یا بانک سرمایه‌گذاری باشد، معمولاً برای آن تحقیق با معامله کردن با کارگزار و ایجاد دلارهای کمیسیونی پرداخت می‌کند. با این حال، اگر مشتری هیچ رابطه معاملاتی با بانک یا کارگزار نداشته باشد، می‌تواند یک چک برای پرداخت ارسال کند. این به‌عنوان یک دلار سخت در نظر گرفته می‌شود.
اگر مشتری یک توافق دلار نرم با کارگزار دیگری داشته باشد، به این معنا که آن‌ها وجوه کمیسیونی کنار گذاشته شده برای پرداخت هزینه تحقیقات و نیازهای دیگر دارند، می‌توانند به کارگزار دلار نرم دستور دهند که به کارگزار دیگری برای تحقیقات پرداخت کند. اگر مشتری، به جای ارسال یک چک نقدی سخت، به کارگزار دلار نرم دستور دهد که به یک شرکت برای تحقیقات آن‌ها پرداخت کند، این به‌عنوان یک پرداخت دلار نرم محسوب می‌شود.
به عبارت دیگر، دلارهای سخت با پرداخت‌های دلار نرم متفاوت هستند زیرا پرداخت‌های دلار نرم درون درآمد کمیسیون ناشی از انجام معاملات پرداخت می‌شوند یا از ارزش هر تراکنش دیگری کسر می‌گردند. راه دیگر برای نگاه کردن به آن این است که پرداخت‌های دلار سخت پرداخت‌های واقعی و نقدی هستند، در حالی که دلارهای نرم با دلارهای کمیسیونی پرداخت می‌شوند که با یک کارگزار دلار نرم ایجاد شده‌اند.
نظرات کاربران