بالا منهای پایین (HML)، که به عنوان پرمیوم ارزش نیز شناخته می‌شود، یکی از سه عاملی است که در مدل سه عاملی فاما-فرنچ استفاده می‌شود. مدل سه عاملی فاما-فرنچ سیستمی برای ارزیابی بازده سهام است که توسط اقتصاددانان یوجین فاما و کنت فرنچ توسعه یافته است. HML تفاوت در بازده بین سهام‌های ارزشی و سهام‌های رشدی را در نظر می‌گیرد. این سیستم استدلال می‌کند که شرکت‌هایی با نسبت‌های بالای ارزش دفتری به بازار، که به عنوان سهام‌های ارزشی شناخته می‌شوند، عملکرد بهتری نسبت به شرکت‌هایی با ارزش‌های دفتری به بازار پایین‌تر، که به عنوان سهام‌های رشدی شناخته می‌شوند، دارند.
نکات کلیدی
- بالا منهای پایین (HML)، که به عنوان پرمیوم ارزش نیز شناخته می‌شود، یکی از سه عاملی است که در مدل سه عاملی فاما-فرنچ استفاده می‌شود.
- مدل سه عاملی فاما-فرنچ سیستمی برای ارزیابی بازده سهام است که توسط اقتصاددانان یوجین فاما و کنت فرنچ توسعه یافته است.
- این سیستم استدلال می‌کند که شرکت‌هایی با نسبت‌های بالای ارزش دفتری به بازار، که به عنوان سهام‌های ارزشی شناخته می‌شوند، عملکرد بهتری نسبت به شرکت‌هایی با ارزش‌های دفتری به بازار پایین‌تر، که به عنوان سهام‌های رشدی شناخته می‌شوند، دارند.
- همراه با عامل دیگری به نام کوچک منهای بزرگ (SMB)، بالا منهای پایین (HML) برای تخمین بازده اضافی مدیران پرتفوی استفاده می‌شود.
- بخش زیادی از عملکرد پرتفوی می‌تواند با گرایش مشاهده‌شده سهام‌های کوچک و ارزشی به عملکرد بهتر نسبت به سهام‌های بزرگ یا رشدگرا به طور متوسط توضیح داده شود.
درک بالا منهای پایین (HML)
برای درک HML، ابتدا مهم است که درک اولیه‌ای از مدل سه عاملی فاما-فرنچ داشته باشیم. این مدل که در سال 1992 توسط یوجین فاما و کنت فرنچ تأسیس شد، از سه عامل استفاده می‌کند، که یکی از آن‌ها HML است، تا بازده اضافی در پرتفوی یک مدیر را توضیح دهد.
مفهوم زیربنایی این مدل این است که بازده‌های تولیدشده توسط مدیران پرتفوی تا حدی به عواملی فراتر از کنترل مدیران بستگی دارد. به طور خاص، سهام‌های ارزشی به طور متوسط عملکرد بهتری نسبت به سهام‌های رشدی داشته‌اند، در حالی که شرکت‌های کوچک‌تر از شرکت‌های بزرگ‌تر پیشی گرفته‌اند.
اولین عامل (عملکرد بهتر سهام‌های ارزشی) با اصطلاح HML نامیده می‌شود، در حالی که عامل دوم (عملکرد بهتر شرکت‌های کوچک‌تر) با اصطلاح کوچک منهای بزرگ (SMB) شناخته می‌شود. با تعیین اینکه چه مقدار از عملکرد مدیر به این عوامل نسبت داده می‌شود، کاربر مدل می‌تواند مهارت مدیر را بهتر تخمین بزند.
در مورد عامل HML، مدل نشان می‌دهد که آیا یک مدیر با سرمایه‌گذاری در سهام‌هایی با نسبت‌های بالای ارزش دفتری به بازار به پرمیوم ارزش وابسته است تا بازده غیرعادی کسب کند. اگر مدیر تنها سهام‌های ارزشی را خریداری کند، رگرسیون مدل رابطه مثبتی با عامل HML نشان می‌دهد، که توضیح می‌دهد بازده پرتفوی به پرمیوم ارزش نسبت داده می‌شود. از آنجا که مدل می‌تواند بازده بیشتری از پرتفوی را توضیح دهد، بازده اضافی اولیه مدیر کاهش می‌یابد.
مدل پنج عاملی فاما و فرنچ
در سال 2014، فاما و فرنچ مدل خود را به‌روزرسانی کردند تا شامل پنج عامل شود. همراه با سه عامل اولیه، مدل جدید مفهومی را اضافه می‌کند که شرکت‌هایی که سودهای آینده بالاتری گزارش می‌دهند، بازده بالاتری در بازار سهام دارند، عاملی که به عنوان سودآوری شناخته می‌شود. عامل پنجم، که به عنوان سرمایه‌گذاری نامیده می‌شود، به سرمایه‌گذاری داخلی شرکت و بازده‌ها مربوط است و نشان می‌دهد شرکت‌هایی که به طور تهاجمی در پروژه‌های رشدی سرمایه‌گذاری می‌کنند، احتمالاً در آینده عملکرد ضعیفی خواهند داشت.
سؤالات متداول مالی HML
چرا فاما-فرنچ بهتر از CAPM است؟
مدل سه عاملی فاما-فرنچ توسعه‌ای از مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (CAPM) است. اقتصاددانان یوجین فاما و کنت فرنچ مدل سه عاملی فاما و فرنچ را برای رفع محدودیت‌های مطرح‌شده توسط CAPM توسعه دادند. نتایج تجربی از مطالعه‌ای که در سال 2012 منتشر شد، نشان می‌دهد که مدل سه عاملی فاما و فرنچ در توضیح بازده مورد انتظار بهتر از CAPM عمل می‌کند. این مطالعه بازده مورد انتظار را، طبق CAPM و مدل سه عاملی فاما و فرنچ، برای انتخاب پرتفوی از بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) آزمایش کرد. با این حال، این مطالعه نشان داد که نتایج بسته به نحوه ساخت پرتفوی‌ها متفاوت بود.
بتای HML به چه معناست؟
بالا منهای پایین (HML) یک پرمیوم ارزش است؛ این نشان‌دهنده تفاوت در بازده بین شرکت‌هایی با نسبت ارزش دفتری به بازار بالا و شرکت‌هایی با نسبت ارزش دفتری به بازار پایین است. هنگامی که عامل HML تعیین شد، ضریب بتای آن می‌تواند از طریق رگرسیون خطی محاسبه شود. ضریب بتای HML همچنین می‌تواند مقادیر مثبت یا منفی داشته باشد. بتای مثبت به این معناست که پرتفوی رابطه مثبتی با پرمیوم ارزش دارد، یا پرتفوی مانند پرتفویی با قرار گرفتن در معرض سهام‌های ارزشی رفتار می‌کند. اگر بتا منفی باشد، پرتفوی شما بیشتر شبیه یک پرتفوی سهام رشدی رفتار می‌کند.
نظرات کاربران