شرکت سرمایهگذاری خارجی غیرفعال (Passive Foreign Investment Company - PFIC) شرکتی است که در خارج از کشور واقع شده و یکی از دو شرط زیر را بر اساس درآمد یا داراییها داراست:
- حداقل 75٪ از درآمد ناخالص آن غیرفعال (Passive) باشد، یعنی از سرمایهگذاریها یا منابع دیگری که به عملیات تجاری معمول مرتبط نیستند، به دست آید (آزمون درآمد).
- حداقل 50٪ از داراییهای آن سرمایهگذاریهایی باشند که درآمد به شکل سود کسبشده، سود سهام یا سود سرمایهای تولید میکنند (آزمون دارایی).
نکات کلیدی
- یک شرکت خارجی اگر 75٪ یا بیشتر از درآمد ناخالص آن از فعالیتهای غیرعملیاتی تجاری باشد، بهعنوان PFIC شناخته میشود.
- همچنین اگر حداقل 50٪ از درصد متوسط داراییهای آن برای تولید درآمد غیرفعال نگهداری شود، بهعنوان PFIC محسوب میشود.
- PFICها مشمول دستورالعملهای مالیاتی سختگیرانه و بسیار پیچیدهای هستند که توسط سازمان خدمات درآمد داخلی (IRS) اعمال میشود.
- سرمایهگذاران آمریکایی که سهام یک PFIC را در اختیار دارند، باید فرم 8621 IRS را ثبت کنند.
- شناسایی داراییها در PFICها، گریزگاههای مالیاتی را که قبلاً برخی از افراد آمریکایی برای اجتناب از مالیات بر درآمد خارجی استفاده میکردند، میبندد.
نحوه عملکرد شرکت سرمایهگذاری خارجی غیرفعال (PFIC)
PFICها برای اولین بار از طریق اصلاحات مالیاتی تصویبشده در سال 1986 شناخته شدند. این تغییرات برای بستن گریزگاه مالیاتی طراحی شدند که برخی از مالیاتدهندگان آمریکایی از آن برای محافظت از سرمایهگذاریهای خارجی در برابر مالیات استفاده میکردند. اصلاحات نه تنها این گریزگاه مالیاتی را بستند و این سرمایهگذاریها را مشمول مالیات ایالات متحده کردند، بلکه این سرمایهگذاریها را با نرخهای مالیاتی بالا مشمول مالیات کردند تا مالیاتدهندگان را از دنبال کردن این روش منصرف کنند.
نمونههای معمولی PFICها شامل صندوقهای سرمایهگذاری مشترک خارجی و استارتآپهایی هستند که در محدوده تعریف PFIC قرار دارند. صندوقهای سرمایهگذاری مشترک خارجی معمولاً اگر شرکتهای خارجی باشند که بیش از 75٪ از درآمدشان از منابع غیرفعال مانند سود سرمایهای و سود سهام به دست آید، بهعنوان PFIC در نظر گرفته میشوند.
سرمایهگذاریهای تعیینشده بهعنوان PFIC مشمول دستورالعملهای مالیاتی سختگیرانه و بسیار پیچیدهای هستند که در بخشهای 1291 تا 1298 کد مالیاتی درآمد ایالات متحده تعیین شدهاند. خود PFIC و همچنین سهامداران آن ملزم به نگهداری سوابق دقیق از تمام تراکنشهای مرتبط با PFIC هستند، مانند پایه هزینه سهام، سود سهام دریافتی و درآمد توزیعنشدهای که PFIC ممکن است کسب کند.
دستورالعملهای مربوط به پایه هزینه نمونهای از رفتار مالیاتی سختگیرانهای را که به سهام PFIC اعمال میشود، ارائه میدهند. IRS به افرادی که سهام تقریباً هر نوع اوراق بهادار قابلفروش یا دارایی دیگری را به ارث میبرند، اجازه میدهد پایه هزینه سهام را به ارزش منصفانه بازار در زمان ارثبری افزایش دهند (Step-Up). با این حال، این افزایش پایه هزینه معمولاً برای سهام PFIC مجاز نیست.
واقعیت سریع: تعیین پایه هزینه قابلقبول برای سهام در یک PFIC اغلب فرآیندی چالشبرانگیز و گیجکننده است.
PFICها و استراتژیهای مالیاتی
سرمایهگذاران آمریکایی که سهام یک PFIC را در اختیار دارند، باید فرم 8621 IRS را ثبت کنند. این فرم برای گزارش توزیعها و سودهای واقعی، همراه با درآمد و افزایش در انتخابات صندوق انتخابی واجد شرایط (QEF) استفاده میشود. فرم 8621 فرمی طولانی و پیچیده است که IRS تخمین میزند تکمیل آن حدود 49 ساعت طول میکشد. به سرمایهگذاران PFIC معمولاً توصیه میشود که تکمیل این فرم را به یک حرفهای مالیاتی واگذار کنند.
سرمایهگذارانی که درآمد قابلگزارشی ندارند، نیازی به نگرانی در مورد جریمههای مالیاتی خاص ندارند، اما عدم ثبت ممکن است کل اظهارنامه مالیاتی را ناقص کند.
سرمایهگذاران در PFICها گزینههایی برای کاهش نرخ مالیات بر سهام دارند. یکی از این گزینهها تلاش برای به رسمیت شناختن سرمایهگذاری PFIC بهعنوان یک صندوق انتخابی واجد شرایط (QEF) است. با این حال، این کار ممکن است مشکلات مالیاتی دیگری برای سهامداران ایجاد کند.
مهم: سرمایهگذاران آمریکایی که سهام PFIC را قبل از سال 1997 خریداری کردهاند، مشمول رژیم مالیات و بهره برای سهام خود نیستند.
PFICها و قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA)
قوانین PFIC در سال 2017 توسط قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA) اصلاح شد.
این تغییرات شامل استثنایی مربوط به صنعت بیمه بود. استثنای بیمه PFIC规定 میکند که درآمد یک شرکت خارجی که به تجارت بیمه نسبت داده میشود، در سالهای مالیاتی پس از 31 دسامبر 2017 بهعنوان درآمد غیرفعال در نظر گرفته نمیشود. با این حال، استثنایی وجود دارد اگر بدهیهای بیمهای قابلاجرا بیش از 25٪ از کل داراییهای شرکت، همانطور که در صورتهای مالی شرکت گزارش شده است، را تشکیل دهند.
IRS و وزارت خزانهداری ایالات متحده در دسامبر 2018 تغییراتی را در دستورالعملهای مالیاتی PFICها پیشنهاد کردند. این مقررات اصلاحشده به دنبال کاهش برخی از قوانین موجود از قانون انطباق مالیاتی حسابهای خارجی (FATCA) و تعریف دقیقتر یک نهاد سرمایهگذاری بود. این مقررات بهروزشده در 14 ژانویه 2021 اجرایی شدند.
چه چیزی برای اهداف مالیاتی ایالات متحده بهعنوان PFIC در نظر گرفته میشود؟
IRS یک شرکت سرمایهگذاری خارجی غیرفعال (PFIC) را بهعنوان یک نهاد غیرآمریکایی تعریف میکند که یا 75٪ یا بیشتر از درآمد ناخالص آن از فعالیتهای غیرعملیاتی تجاری به دست میآید (آزمون درآمد)، یا حداقل 50٪ از داراییهای آن برای تولید درآمد غیرفعال نگهداری میشود (آزمون دارایی).
آیا درآمد PFIC مشمول مالیات است؟
بله. سودها و توزیعهای دریافتشده از یک PFIC بهعنوان درآمد عادی در نظر گرفته میشوند و باید در فرم 8621 IRS گزارش شوند.
چگونه میتوان از وضعیت PFIC اجتناب کرد؟
سرمایهگذاران آمریکایی که میخواهند بهصورت جهانی تنوعبخشی کنند، میتوانند با سرمایهگذاری در صندوقهای سرمایهگذاری مشترک داخلی و ETFهایی که داراییهای خارجی دارند، مانند یک صندوق سرمایهگذاری مشترک آمریکایی که در سهام بازارهای نوظهور یا بدهی دولتی جهانی تخصص دارد، از وضعیت PFIC و مالیات آن اجتناب کنند.
نمونههای درآمد غیرفعال چیست؟
IRS درآمد غیرفعال را بهعنوان درآمدی تعریف میکند که از املاک اجارهای، مشارکت محدود یا سایر کسبوکارهایی که فرد بهطور فعال در آنها مشارکت ندارد، به دست میآید. اشکال رایج درآمد غیرفعال شامل اجارهها، حقالامتیاز، سود، سود سهام و سود سرمایهای است.
تحولات اخیر (تا سپتامبر 2025)
بر اساس اطلاعات موجود و پستهای X:
- افزایش نظارت بر PFICها: گزارش بلومبرگ در سال 2024 نشان میدهد که IRS نظارت بر انطباق با گزارشگیری PFIC را افزایش داده است، بهویژه برای سرمایهگذاران آمریکایی در صندوقهای سرمایهگذاری خارجی و استارتآپهای فناوری، برای اطمینان از گزارش دقیق درآمد غیرفعال.
- پیچیدگیهای گزارشگیری: پستهای X در سال 2025 اشاره میکنند که سرمایهگذاران همچنان با پیچیدگیهای تکمیل فرم 8621 IRS دستوپنجه نرم میکنند، و بسیاری از آنها به متخصصان مالیاتی برای مدیریت این فرآیند وابسته هستند.
- هشدارهای سرمایهگذاری: مقالهای از رویترز در سال 2024 توصیه میکند که سرمایهگذاران قبل از سرمایهگذاری در نهادهای خارجی که ممکن است بهعنوان PFIC طبقهبندی شوند، تحلیل مالیاتی جامعی انجام دهند. مشورت با مشاوران مالیاتی برای ارزیابی پیامدهای مالیاتی و استفاده از استراتژیهای مدیریت ریسک مانند انتخاب QEF یا سرمایهگذاری در صندوقهای داخلی که داراییهای خارجی را نگه میدارند، برای کاهش بار مالیاتی توصیه میشود.
نتیجهگیری
قبل از اواسط دهه 1980، سرمایهگذاران آمریکایی میتوانستند با سرمایهگذاری در نهادهای تجاری خارجی که درآمد غیرفعال تولید میکردند، از مالیات اجتناب کنند. با این حال، این گریزگاه مالیاتی بسته شده است و سرمایهگذاران آمریکایی که چنین داراییهای خارجی را نگه میدارند، باید این درآمد را در شرکتهای سرمایهگذاری خارجی غیرفعال (PFICها) گزارش کنند. این درآمد سپس بهعنوان درآمد عادی مشمول مالیات میشود.
یک شرکت خارجی باید 75٪ از درآمد ناخالص آن غیرفعال باشد یا بیش از نیمی از داراییهای آن برای تولید درآمد غیرفعال نگهداری شود تا بهعنوان PFIC شناخته شود. تا سال 2025، با افزایش نظارت IRS و پیچیدگیهای گزارشگیری، سرمایهگذاران باید با مشاوران مالیاتی مشورت کنند و از استراتژیهای مدیریت ریسک مانند تحلیل دقیق مالیاتی و انتخاب گزینههای سرمایهگذاری جایگزین برای مدیریت مؤثر تعهدات مالیاتی PFIC استفاده کنند.















نظرات کاربران