سرمایه‌گذاری از بالا به پایین چیست؟
سرمایه‌گذاری از بالا به پایین رویکردی تحلیلی است که ابتدا بر عوامل کلان اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی، اشتغال، مالیات، نرخ بهره و غیره تمرکز دارد و سپس به عوامل خرد مانند بخش‌ها یا شرکت‌های خاص می‌پردازد.
نکات کلیدی
- سرمایه‌گذاری از بالا به پایین بر عوامل کلان اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی تمرکز دارد و سپس به بخش‌ها یا شرکت‌های خاص می‌رسد.
- این رویکرد در مقابل سرمایه‌گذاری از پایین به بالا قرار می‌گیرد که ابتدا عملکرد و اصول بنیادی شرکت‌های خاص را بررسی می‌کند.
- سرمایه‌گذاری از بالا به پایین می‌تواند زمان و توجه سرمایه‌گذاران را بهینه کند، اما ممکن است فرصت‌های سودآور فردی را از دست بدهد.
درک سرمایه‌گذاری از بالا به پایین
سرمایه‌گذاری از بالا به پایین به عوامل کلان اقتصادی، ملی یا سطح بازار اولویت می‌دهد. این رویکرد در مقابل رویکرد از پایین به بالا قرار می‌گیرد که ابتدا بر اصول بنیادی شرکت تمرکز دارد و سپس به عوامل کلان اقتصادی جهانی توجه می‌کند، اگر اصلاً به آن‌ها توجه کند.
سرمایه‌گذاران در این روش از متغیرهای کلان اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی، تراز تجاری، حرکات ارزی، تورم، نرخ بهره و سایر جنبه‌های اقتصاد استفاده می‌کنند. پس از بررسی شرایط کلی در سطح جهانی، تحلیلگران شرایط عمومی بازار را بررسی می‌کنند تا بخش‌ها، صنایع یا مناطق با عملکرد بالا در اقتصاد کلان را شناسایی کنند. هدف، یافتن بخش‌های صنعتی خاصی است که پیش‌بینی می‌شود عملکرد بهتری نسبت به بازار داشته باشند.
بر اساس این عوامل، سرمایه‌گذاران از بالا به پایین، سرمایه‌گذاری‌ها را به مناطق اقتصادی با عملکرد برتر اختصاص می‌دهند، به‌جای شرط‌بندی روی شرکت‌های خاص. برای مثال، اگر رشد اقتصادی در آسیا بهتر از رشد داخلی در ایالات متحده باشد، یک سرمایه‌گذار ممکن است دارایی‌های خود را به‌صورت بین‌المللی جابه‌جا کند و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) را خریداری کند که کشورهای خاص آسیایی را دنبال می‌کنند. از این نقطه، آن‌ها می‌توانند به شرکت‌های خاص نفوذ کرده و با بررسی اصول بنیادی، سرمایه‌گذاری‌های بالقوه موفق را انتخاب کنند.
سرمایه‌گذاری از بالا به پایین می‌تواند زمان سرمایه‌گذار را به‌طور مؤثری به کار گیرد، زیرا ابتدا به مجموعه‌های اقتصادی در مقیاس بزرگ نگاه می‌کند، سپس مناطق یا بخش‌ها و در نهایت شرکت‌های خاص را انتخاب می‌کند، برخلاف شروع با کل مجموعه سهام شرکت‌های فردی. با این حال، ممکن است تعداد زیادی از فرصت‌های سودآور را با حذف شرکت‌هایی که از بازار عمومی بهتر عمل می‌کنند، از دست بدهد.
از بالا به پایین در مقابل از پایین به بالا
سرمایه‌گذاری از پایین به بالا استراتژی مقابل از بالا به پایین است. در این رویکرد، سرمایه‌گذاران عوامل کلان اقتصادی را نادیده می‌گیرند و به‌جای آن به عوامل خرد اقتصادی که بر شرکت‌های خاص تأثیر می‌گذارند، توجه می‌کنند.
سرمایه‌گذاری از بالا به پایین ممکن است پرتفوی استراتژیک‌تر و بلندمدت‌تر ایجاد کند و به استراتژی‌های شاخص‌گذاری غیرفعال تمایل داشته باشد، در حالی که رویکرد از پایین به بالا ممکن است به استراتژی‌های فعال‌تر و تاکتیکی منجر شود. پرتفوی‌های از بالا به پایین اغلب شامل صندوق‌های شاخصی هستند که مناطق یا بخش‌های صنعتی خاص را دنبال می‌کنند و ممکن است شامل کالاها، ارزها و برخی سهام‌های فردی باشند. پرتفوی‌های سبک از پایین به بالا معمولاً سهم بسیار بیشتری از سهام‌های فردی دارند.
برای مثال، یک سرمایه‌گذار از پایین به بالا شرکتی را انتخاب می‌کند و سپس سلامت مالی، عرضه، تقاضا و سایر عوامل آن را در یک دوره زمانی مشخص بررسی می‌کند. اگرچه بحث‌هایی درباره برتری رویکرد از بالا به پایین نسبت به از پایین به بالا وجود دارد، بسیاری از سرمایه‌گذاران رویکرد از بالا به پایین را برای تعیین بخش‌های امیدوارکننده در یک بازار خاص مفید یافته‌اند.
مثال سرمایه‌گذاری از بالا به پایین
به‌عنوان مثال سرمایه‌گذاری از بالا به پایین، گروه یو‌بی‌اس (UBS) در سال ۲۰۱۶ (۱۳۹۵) مجمع جهانی UBS CIO را در بورلی هیلز، کالیفرنیا، برگزار کرد تا به سرمایه‌گذاران کمک کند در محیط اقتصادی آن زمان حرکت کنند. این مجمع به عوامل کلان اقتصادی تأثیرگذار بر بازارها، از جمله سیاست‌های دولت‌های بین‌المللی، سیاست‌های بانک مرکزی، عملکرد بازارهای بین‌المللی و اثرات رأی برکسیت بر اقتصاد جهانی پرداخت. روشی که UBS این عوامل اقتصادی را مورد توجه قرار داد، نشان‌دهنده استراتژی سرمایه‌گذاری از بالا به پایین است.
جرمی زیرین، مدیر ثروت در بخش مدیریت ثروت UBS آمریکا، در این مجمع درباره مزایای سرمایه‌گذاری از بالا به پایین صحبت کرد. سهام‌های بخش مصرف‌کننده اختیاری برای زیرین و تیمش جذاب به نظر می‌رسید. آن‌ها با استفاده از رویکرد از بالا به پایین، عوامل کلان اقتصادی ذکرشده را در نظر گرفتند و دریافتند که بخش مصرف‌کننده اختیاری از ریسک‌های بین‌المللی محافظت شده و از قدرت خرید مصرف‌کنندگان آمریکایی تقویت شده است. شناسایی این بخش به آن‌ها امکان داد تا در نهایت هوم دیپو (HD) را به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری خوب انتخاب کنند.
نظرات کاربران