استراتژی برداشت چیست؟

استراتژی برداشت یک استراتژی بازاریابی و تجاری است که شامل کاهش یا قطع سرمایه‌گذاری‌ها در یک محصول، خط تولید یا بخش کسب‌وکار می‌شود تا نهادهای درگیر بتوانند حداکثر سود را به دست آورند یا «برداشت» کنند. این استراتژی معمولاً در اواخر چرخه عمر یک محصول به کار گرفته می‌شود، زمانی که مشخص می‌شود سرمایه‌گذاری بیشتر دیگر درآمد محصول را افزایش نخواهد داد.

نکات کلیدی

• استراتژی برداشت شامل کاهش هزینه‌ها در یک محصول تثبیت‌شده برای به حداکثر رساندن سود است.
• معمولاً، استراتژی‌های برداشت برای محصولات منسوخ‌شده استفاده می‌شوند، زیرا سودها در مدل‌ها یا فناوری‌های جدیدتر سرمایه‌گذاری می‌شوند.
• استراتژی‌هایی که سرمایه‌گذاران خطرپذیر برای خروج از سرمایه‌گذاری‌های موفق به کار می‌برند نیز به عنوان استراتژی‌های برداشت شناخته می‌شوند.

درک استراتژی‌های برداشت

محصولات دارای چرخه‌های عمر هستند و هنگامی که یک محصول به پایان چرخه عمر خود نزدیک می‌شود، معمولاً از سرمایه‌گذاری‌ها و تلاش‌های بازاریابی اضافی بهره‌مند نمی‌شود. این مرحله از محصول به عنوان مرحله گاو نقدی (Cash Cow Stage) شناخته می‌شود، زمانی که دارایی هزینه‌های خود را جبران کرده و دیگر نیازی به سرمایه‌گذاری ندارد. بنابراین، به کارگیری استراتژی برداشت به شرکت‌ها امکان می‌دهد تا قبل از اینکه محصول به مرحله افول خود برسد، حداکثر مزایا یا سودها را برداشت کنند. شرکت‌ها اغلب از درآمد حاصل از محصول در حال پایان برای تأمین مالی توسعه و توزیع محصولات جدید استفاده می‌کنند. همچنین ممکن است وجوه به تبلیغ محصولاتی با پتانسیل رشد بالا اختصاص یابد. به عنوان مثال، یک شرکت نوشابه ممکن است سرمایه‌گذاری در محصول گازدار تثبیت‌شده خود را متوقف کند تا وجوه را به خط جدید نوشیدنی‌های انرژی‌زا اختصاص دهد. شرکت‌ها چندین گزینه استراتژی برداشت دارند. اغلب آنها به وفاداری برند برای افزایش فروش وابسته هستند و هزینه‌های بازاریابی برای محصولات جدید را کاهش می‌دهند یا حذف می‌کنند. در طول برداشت، شرکت می‌تواند هزینه‌های سرمایه‌ای، مانند خرید تجهیزات جدید مورد نیاز برای پشتیبانی از محصول در حال پایان، را محدود یا حذف کند. همچنین می‌توانند هزینه‌های عملیاتی را محدود کنند. استراتژی برداشت ممکن است شامل حذف تدریجی یک محصول یا خط تولید باشد، زمانی که پیشرفت‌های تکنولوژیکی محصول یا خط را منسوخ می‌کنند. به عنوان مثال، شرکت‌های فروش سیستم‌های استریو به تدریج فروش صفحه‌گردان‌های ضبط را به نفع پخش‌کننده‌های سی‌دی حذف کردند، زیرا فروش دیسک‌های فشرده افزایش یافت و فروش ضبط‌ها کاهش یافت. همچنین، زمانی که فروش محصول به طور مداوم کمتر از سطح هدف فروش باشد، شرکت‌ها ممکن است به تدریج محصولات مرتبط را از سبد خود حذف کنند.

مهم: رایانه‌ها، تلفن‌های همراه و سایر محصولات الکترونیکی معمولاً موضوع استراتژی‌های برداشت هستند، زیرا به سرعت منسوخ می‌شوند و سودها به ابزارهای جدیدتر اختصاص می‌یابد.

ملاحظات

ویژه استراتژی برداشت همچنین به یک برنامه تجاری برای سرمایه‌گذارانی مانند سرمایه‌گذاران خطرپذیر یا سرمایه‌گذاران خصوصی اشاره دارد. این روش معمولاً به عنوان استراتژی خروج (Exit Strategy) شناخته می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران به دنبال خروج از سرمایه‌گذاری پس از موفقیت آن هستند. سرمایه‌گذاران از استراتژی برداشت برای جمع‌آوری سود از سرمایه‌گذاری خود استفاده می‌کنند تا وجوه بتوانند در سرمایه‌گذاری‌های جدید باز سرمایه‌گذاری شوند. اکثر سرمایه‌گذاران تخمین می‌زنند که بازیافت سرمایه‌گذاری آنها بین سه تا پنج سال طول می‌کشد. دو استراتژی برداشت رایج برای سرمایه‌گذاران سهام، فروش شرکت به شرکت دیگر یا عرضه اولیه عمومی (IPO) سهام شرکت است.