انبارداری چیست؟

انبارداری چیست؟

انبارداری مرحله‌ای میانی در معاملات تعهدات بدهی با پشتوانه (CDO) است که شامل خرید وام‌ها یا اوراق قرضه‌ای می‌شود که به‌عنوان وثیقه در معامله CDO استفاده خواهند شد. دوره انبارداری معمولاً سه ماه طول می‌کشد و با نهایی شدن معامله و تبدیل دارایی‌ها به اوراق بهادار و فروش آن‌ها به‌عنوان بخشی از CDO پایان می‌یابد.

نکات کلیدی

• انبارداری فرآیند جمع‌آوری و نگهداری وام‌ها یا اوراق قرضه‌ای است که از طریق معامله CDO به اوراق بهادار تبدیل می‌شوند.

• تعهدات بدهی با پشتوانه (CDO) محصولی مالی ساختاریافته و پیچیده است که توسط مجموعه‌ای از وام‌ها و دارایی‌های سودآور پشتیبانی می‌شود.

• این مرحله میانی پیش از نهایی شدن معامله معمولاً سه ماه طول می‌کشد و در این مدت، بانک پذیره‌نویس در معرض ریسک‌های نگهداری این دارایی‌ها قرار دارد.

آشنایی با انبارداری

تعهدات بدهی با پشتوانه (CDO) محصولی مالی ساختاریافته است که دارایی‌های مولد جریان نقدی مانند وام‌های رهنی، اوراق قرضه و وام‌ها را در یک مجموعه گردآوری کرده و این مجموعه را به بخش‌های مجزای (ترانش) تقسیم می‌کند که به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شوند. دارایی‌های گردآوری‌شده، که تعهدات بدهی هستند، به‌عنوان وثیقه عمل می‌کنند و به همین دلیل به آن‌ها تعهدات بدهی با پشتوانه می‌گویند. ترانش‌های CDO از نظر ریسک متفاوت‌اند: ترانش‌های ارشد ایمن‌ترند، زیرا در صورت نکول اولویت دسترسی به وثیقه را دارند، ازاین‌رو رتبه اعتباری بالاتری از آژانس‌های رتبه‌بندی دریافت می‌کنند اما بازده کمتری دارند. در مقابل، ترانش‌های junior رتبه اعتباری پایین‌تری دارند اما بازده بالاتری ارائه می‌دهند.

یک بانک سرمایه‌گذاری فرآیند انبارداری دارایی‌ها را برای آماده‌سازی عرضه CDO به بازار انجام می‌دهد. این دارایی‌ها در حساب انبار ذخیره می‌شوند تا زمانی که به مقدار هدف برسند. سپس دارایی‌ها به شرکت یا تراستی که برای CDO تأسیس شده منتقل می‌شوند. فرآیند انبارداری بانک را در معرض ریسک سرمایه‌ای قرار می‌دهد، زیرا دارایی‌ها در دفاتر آن باقی می‌مانند. بانک ممکن است این ریسک را پوشش دهد یا ندهد.

CDOهای افسارگسیخته!

در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، بانک‌هایی مانند گلدمن ساکس، مریل لینچ، سیتی‌گروپ و یوبی‌اس به‌طور فعال وام‌های زیر-استاندارد را برای معاملات CDO انبار می‌کردند، در حالی که بازار به نظر تقاضای سیری‌ناپذیری برای این محصولات داشت—تا زمانی که این تقاضا فروکش کرد. هنگامی که ترک‌هایی در سد ظاهر شد، تقاضا برای CDOها کاهش یافت و با فروپاشی سد، دارندگان CDOها صدها میلیارد دلار ضرر کردند.

گزارش زیرکمیته سنای ایالات متحده با عنوان «وال استریت و بحران مالی: آناتومی یک فروپاشی مالی» جزئیات این رویدادها را شرح می‌دهد. این گزارش بیان می‌کند که گلدمن «دارایی‌هایی را برای چندین CDO به‌طور هم‌زمان جمع‌آوری می‌کرد و بخش CDO معمولاً موقعیت خرید خالص قابل‌توجهی در دارایی‌های زیر-استاندارد در حساب‌های انبار خود داشت.» در اوایل سال ۲۰۰۷، گزارش ادامه می‌دهد: «مدیران گلدمن نگرانی‌هایی در مورد ریسک‌های ناشی از دارایی‌های مرتبط با وام‌های زیر-استاندارد در حساب‌های انبار CDO ابراز کردند.»

نحوه مدیریت بعدی این دارایی‌ها توسط گلدمن و سایر معاملات CDO موضوع بحث دیگری است، اما کافی است بگوییم که این بانک به اتهام کلاهبرداری محکوم شد، جریمه‌های بی‌سابقه‌ای پرداخت کرد، کمک مالی مالیات‌دهندگان را پذیرفت و میلیون‌ها دلار پاداش به کارکنانش پرداخت نمود.