تخفیف چیست؟

تخفیف مبلغی از پول است که پس از انجام یک معامله به خریدار بازگردانده می‌شود، یا می‌تواند به کارمزدی اشاره داشته باشد که فروشنده استقراضی به مالک اوراق بهادار قرض‌گرفته‌شده پرداخت می‌کند.

در یک معامله فروش استقراضی، تخفیف بخشی از سود یا سود سهام است که فروشنده استقراضی به مالک سهام یا اوراق قرضه‌ای که به‌صورت استقراضی فروخته شده‌اند، پرداخت می‌کند. فروش استقراضی نیازمند حساب حاشیه‌ای (margin account) است. به طور کلی، تخفیف مبلغی از پول است که پس از تکمیل یک معامله به مشتری اعتبار داده یا بازگردانده می‌شود. تخفیف ممکن است به‌صورت بازگشت نقدی در خرید یک محصول یا خدمت مصرفی باشد. این می‌تواند تخفیف با نرخ ثابت باشد که به‌صورت خودکار از قیمت خرید کسر می‌شود، یا تخفیف مشروط باشد که تنها تحت شرایط خاصی معتبر است، مانند "یکی بخر، یکی رایگان بگیر". برخی تخفیف‌های مشروط نیازمند این هستند که خریدار فرمی به همراه مدرک پرداخت به شرکت ارائه‌دهنده بازگشت نقدی ارسال کند.

نکات کلیدی

• تخفیف اعتباری است که به خریدار بخشی از مبلغ پرداخت‌شده برای یک محصول یا خدمت پرداخت می‌شود.
• در فروش استقراضی، تخفیف کارمزدی است که وام‌گیرنده سهام به سرمایه‌گذاری که سهام را قرض داده، پرداخت می‌کند.
• تخفیف‌های اوراق بهادار از طریق حساب‌های حاشیه‌ای تسهیل می‌شوند که موجودی آنها روزانه بر اساس تغییرات قیمت سهام محاسبه می‌شود.

درک تخفیف‌ها

کسب‌وکارها به دلایل متعددی تخفیف ارائه می‌دهند، عمدتاً به این دلیل که ابزاری قدرتمند برای بازاریابی هستند و مشتریانی را جذب می‌کنند که به چشم‌انداز دریافت بازگشت نقدی برای اقلام گران‌قیمت علاقه‌مندند. در حالی که شرکت‌ها گاهی اوقات در محصولات دارای تخفیف ضرر می‌کنند، اغلب راهی برای کسب سود از آنها پیدا می‌کنند. حتی وقتی ضرر می‌کنند، مشتریانی که اقلام دارای تخفیف را خریداری می‌کنند ممکن است اقلام دیگری را در فروشگاه بخرند و در نتیجه برای کسب‌وکار سود خالص ایجاد کنند. برخی شرکت‌ها محصولات خاصی را با ارائه تخفیف بر روی محصولات دیگر "حفاظت قیمتی" می‌کنند، به این امید که فروش محصولات دارای تخفیف به آنها اجازه دهد سایر محصولات را با قیمت بالاتر نگه دارند.

تخفیف پستی

تخفیف پستی یکی از شناخته‌شده‌ترین انواع تخفیف‌های مصرفی است. از آنجا که این تخفیف‌ها نیازمند تلاش خاصی هستند، برخی از مصرف‌کنندگان از استفاده از آنها صرف‌نظر می‌کنند. بسیاری از کسب‌وکارها این موضوع را هنگام تصمیم‌گیری برای ارائه تخفیف پستی در نظر می‌گیرند. با آگاهی از اینکه تنها درصد مشخصی از مشتریان از بازگشت نقدی استفاده خواهند کرد، شرکت‌ها می‌توانند میانگین کاهش قیمت را کمتر از مقدار تخفیف برآورد کنند.

تخفیف‌های خودرو

تخفیف‌ها معمولاً در فروش خودروهای جدید ارائه می‌شوند. به طور معمول، تولیدکننده خودرو، نه فروشنده، هزینه تخفیف را پرداخت می‌کند. تولیدکننده پول را به فروشنده می‌دهد و سپس فروشنده آن را به مصرف‌کننده منتقل می‌کند. بر اساس قانون، فروشندگان باید کل مبلغ تخفیف را به مشتری منتقل کنند، مشروط بر اینکه مشتری واجد شرایط آن باشد. تخفیف‌ها گاهی اوقات به ارزش فروش مجدد خودروها آسیب می‌رسانند، زیرا به‌طور مؤثر قیمت برچسب آنها را کاهش می‌دهند.

تخفیف‌ها در مقابل تخفیف‌ها و نرخ‌های بهره کاهش‌یافته

تخفیف‌ها پس از پرداخت جمع‌آوری می‌شوند، در حالی که تخفیف‌ها قبل از خرید اعمال می‌شوند. خرده‌فروشان بیشتر احتمال دارد تخفیف ارائه دهند، در حالی که تولیدکنندگان، مانند خودروسازان، بیشتر احتمال دارد تخفیف ارائه کنند. نرخ‌های بهره کاهش‌یافته، در مقابل، پرداخت‌های ماهانه برای خریدهای بزرگ مانند خودروها را کاهش می‌دهند. خریداران خودرو گاهی اوقات با انتخاب بین تخفیف یا نرخ بهره کاهش‌یافته هنگام خرید خودرو مواجه می‌شوند. گزینه تخفیف به خریدار نقدینگی فوری بیشتری می‌دهد، اما نرخ بهره پایین‌تر می‌تواند در بلندمدت صرفه‌جویی بیشتری فراهم کند.

تخفیف‌ها در معاملات اوراق بهادار

فروشنده استقراضی در بازارهای مالی شرط می‌بندد که قیمت یک سهام یا دارایی دیگر کاهش خواهد یافت. فروشندگان استقراضی اوراق بهاداری را که مالک آنها نیستند، می‌فروشند. برای انجام این کار، معامله‌گر ابتدا باید سهام را از مالک آن قرض بگیرد و آن را به خریدار تحویل دهد. هنگامی که معامله‌گر یک معامله فروش استقراضی انجام می‌دهد، سهام باید در تاریخ تسویه معامله به خریدار تحویل داده شود. هدف از فروش استقراضی کسب سود از کاهش قیمت سهام با خرید آن به قیمت پایین‌تر پس از فروش است. فروش استقراضی فروشنده را در معرض ریسک نامحدود قرار می‌دهد، زیرا قیمت سهامی که باید خریداری شود می‌تواند به‌طور نامحدود افزایش یابد. با این حال، معامله‌گر می‌تواند در هر زمان از فروش استقراضی خارج شود تا ریسک را محدود کند. اگر در دوره‌ای که سهام قرض گرفته شده سود سهام پرداخت شود، وام‌گیرنده باید سود سهام را به وام‌دهنده پرداخت کند. به طور مشابه، اگر اوراق قرضه به‌صورت استقراضی فروخته شوند، هرگونه سود پرداختی بر اوراق قرضه قرض‌گرفته‌شده باید به وام‌دهنده منتقل شود. هنگامی که فروشنده استقراضی سهامی را قرض می‌گیرد، فروشنده یا کارگزار فروشنده ممکن است کارمزد تخفیفی همراه با سود به وام‌دهنده سهام پرداخت کند. برای سرمایه‌گذاران فردی دشوار است که واجد شرایط تخفیف شوند، زیرا این امر نیازمند داشتن مبلغ قابل‌توجهی در حساب معاملاتی است. به طور کلی، مؤسسات بزرگ، بازارسازان و معامله‌گران با وضعیت کارگزار/فروشنده از مزایای تخفیف‌ها بهره‌مند می‌شوند.

کارمزد تخفیف فروش استقراضی

هنگامی که فروشنده استقراضی سهامی را برای تحویل به خریدار قرض می‌گیرد، باید کارمزد تخفیفی پرداخت کند. این کارمزد به مبلغ دلاری فروش و در دسترس بودن سهام در بازار بستگی دارد. اگر قرض گرفتن سهام دشوار یا گران باشد، کارمزد تخفیف بالاتر خواهد بود. در برخی موارد، شرکت کارگزاری ممکن است فروشنده استقراضی را مجبور کند که اوراق بهادار را قبل از تاریخ تسویه در بازار خریداری کند. این به‌عنوان خرید اجباری شناخته می‌شود. شرکت کارگزاری ممکن است در صورتی که معتقد باشد سهام در تاریخ تسویه در دسترس نخواهد بود، خرید اجباری را الزام کند. قبل از انجام فروش استقراضی، معامله‌گر باید با کارگزار خود بررسی کند که کارمزد تخفیف فروش استقراضی برای آن سهام چقدر است. اگر کارمزد بیش از حد بالا باشد، ممکن است فروش استقراضی سهام ارزش نداشته باشد.

نحوه استفاده از حساب‌های حاشیه‌ای در تخفیف‌های سهام استقراضی

آئین‌نامه T هیئت فدرال رزرو الزام می‌کند که تمام معاملات فروش استقراضی در یک حساب حاشیه‌ای انجام شوند. حساب حاشیه‌ای نیازمند آن است که سرمایه‌گذار ۱۵۰٪ ارزش معامله فروش استقراضی را واریز کند. به عنوان مثال، اگر فروش استقراضی یک سرمایه‌گذار ۱۰,۰۰۰ دلار باشد، واریز مورد نیاز ۱۵,۰۰۰ دلار است. از آنجا که فروشندگان استقراضی در معرض زیان‌های نامحدود هستند، واریز قابل‌توجهی برای حفاظت از شرکت کارگزاری در برابر زیان‌های احتمالی در حساب مشتری مورد نیاز است. اگر قیمت اوراق بهادار افزایش یابد، از فروشنده استقراضی خواسته می‌شود که پول بیشتری واریز کند تا در برابر زیان‌های بزرگ‌تر محافظت شود. اگر قیمت همچنان در یک موقعیت افزایش یابد و زیان بزرگ‌تری ایجاد کند و وام‌گیرنده نتواند سرمایه بیشتری واریز کند، موقعیت استقراضی نقد خواهد شد. وام‌گیرنده مسئول تمام زیان‌ها است، حتی اگر این زیان‌ها بیشتر از سرمایه موجود در حساب باشد. برای مثال، فرض کنید یک معامله‌گر ۱۰۰ سهم را به قیمت ۵۰ دلار به‌صورت استقراضی می‌فروشد. آنها ۵,۰۰۰ دلار سهام استقراضی دارند و بنابراین ملزم به حفظ موجودی ۵۰٪ بیشتر از آن، یعنی ۷,۵۰۰ دلار هستند. اگر قیمت سهام کاهش یابد، مشکلی وجود ندارد، زیرا فروشنده استقراضی در حال کسب سود است. اما اگر سهام به‌سرعت افزایش یابد، معامله‌گر ممکن است با زیان‌های قابل‌توجهی مواجه شود و ممکن است ملزم به واریز پول بیشتری به حساب شود. اگر سهام یک‌شبه به ۸۰ دلار در هر سهم افزایش یابد و معامله‌گر نتواند قبل از آن خارج شود، خروج از آن موقعیت ۸,۰۰۰ دلار هزینه خواهد داشت. معامله‌گر باید سرمایه حساب را به ۱۲,۰۰۰ دلار افزایش دهد تا معامله را باز نگه دارد، یا از معامله خارج شود و زیان را بپذیرد. اگر زیان را بپذیرند، این زیان ۳۰ دلار در هر سهم، ضرب در ۱۰۰ سهم، یعنی ۳,۰۰۰ دلار خواهد بود. این مبلغ از موجودی ۷,۵۰۰ دلار کسر می‌شود و تنها ۴,۵۰۰ دلار، منهای کارمزدها، برای آنها باقی می‌ماند.

مثال تخفیف

فرض کنید یک معامله‌گر ۱۰,۰۰۰ دلار سهام ABC را با قصد فروش استقراضی قرض می‌گیرد. معامله‌گر با نرخ سود ساده ۵٪ در تاریخ تسویه معامله موافقت کرده است. این به این معناست که موجودی حساب معامله‌گر باید تا زمان تسویه معامله ۱۰,۵۰۰ دلار باشد. معامله‌گر مسئول انتقال ۵۰۰ دلار به سرمایه‌گذار یا شخصی که سهام را از او برای انجام معامله قرض گرفته است، در تاریخ تسویه معامله است.