نرخ بازیافت اصل سرمایه و بهره انباشته بر روی بدهی نکول‌شده است که می‌تواند بازیابی شود و به صورت درصدی از ارزش اسمی بیان می‌شود. نرخ بازیافت همچنین نشان‌دهنده ارزش یک اوراق بهادار زمانی است که از نکول یا ورشکستگی خارج می‌شود.
نکات کلیدی
- نرخ بازیافت درصدی از یک وام یا تعهد است که در نکول یا ورشکستگی به طلبکاران بازپرداخت می‌شود.
- محاسبه نرخ بازیافت، کل مبلغ بازپرداخت‌شده را بر کل مانده وام تقسیم می‌کند.
- در ساختار سرمایه یک شرکت، نرخ بازیافت بدهی‌های ارشد معمولاً دارای نرخ بازیافت بالایی است.
فرمول
نرخ بازیافت می‌تواند برای یک وام منفرد یا گروهی از وام‌ها در یک دوره مشخص محاسبه شود. این به وام‌دهندگان کمک می‌کند عملکرد محصولات وام را ارزیابی کرده و آن‌ها را تنظیم کنند. برای محاسبه نرخ بازیافت، مبلغ بازپرداخت‌شده تا زمان وقوع نکول، شامل هر گونه وجوه بازیابی‌شده پس از ورشکستگی یا نکول، بر کل مانده وام یا اوراق تقسیم می‌شود.
نرخ بازیافت = کل مبلغ بازپرداخت‌شده / کل مانده وام
فرض کنید یک بانک به یک کسب‌وکار وامی به مبلغ 200,000 دلار بدهد. این 200,000 دلار کل مبلغ بدهی به همراه بهره است. کسب‌وکار به مدت دو سال پرداخت‌هایی به مجموع 40,000 دلار انجام می‌دهد. در این نقطه، کسب‌وکار ورشکسته شده و پرداخت وام را متوقف می‌کند. 40,000 تقسیم بر 200,000 برابر با 0.2 است. نرخ بازیافت 20% است.
اندازه‌گیری زیان
نرخ بازیافت به برآورد زیانی که در نکول به وجود می‌آید کمک می‌کند. این زیان، «زیان در نکول» (LGD) نامیده می‌شود و با فرمول زیر محاسبه می‌گردد:
( 1 - نرخ بازیافت ) × میزان مواجهه در نکول = زیان در نکول (LGD)
اگر نرخ بازیافت 60% باشد، نرخ LGD برابر با 40% (0.60 - 1) خواهد بود. بر روی یک ابزار بدهی 10 میلیون دلاری، زیان برآوردشده ناشی از نکول 4 میلیون دلار خواهد بود.
بازیافت نهایی
بازیافت، ارزش دریافت‌شده بر روی بدهی نکول‌شده است. شرکت‌هایی که نکول می‌کنند یا از ورشکستگی خارج می‌شوند یا منحل می‌گردند. بازیافت نهایی، ارزش تسویه‌ای است که یک وام‌دهنده در صورتی دریافت می‌کند که ابزار مالی را تا زمان خروج از نکول نگه دارد.
چه عواملی بر نرخ‌های بازیافت تأثیر می‌گذارند؟
نرخ‌های بازیافت به نوع ابزار مالی، مسائل شرکتی و شرایط کلان اقتصادی بستگی دارند. نرخ بازیافت تحت تأثیر ارشدیت ابزار در ساختار سرمایه قرار دارد. بدهی‌های ارشد معمولاً نرخ بازیافت بالاتری نسبت به بدهی‌های تابع دارند. برای مثال، اوراق قرضه ارشد تضمین‌شده اغلب دارای نرخ بازیافت بالایی هستند، در حالی که دارندگان اوراق قرضه تابع فرعی می‌توانند انتظار نرخ بازیافت حداقلی داشته باشند.
مسائل شرکتی شامل ساختار سرمایه شرکت، حقوق صاحبان سهام، و سطح بدهی است. ابزارهای بدهی صادرشده توسط شرکتی با سطح پایین‌تر بدهی نسبت به دارایی‌ها ممکن است نرخ بازیافت بالاتری داشته باشند نسبت به شرکتی با بدهی به‌مراتب بیشتر.
شرایط کلان اقتصادی شامل مرحله چرخه اقتصادی، نرخ کلی نکول، و شرایط نقدینگی می‌شود. اگر بسیاری از شرکت‌ها در طول یک رکود عمیق نکول کنند، نرخ‌های بازیافت ممکن است کمتر از زمان‌های عادی اقتصادی باشد. مطالعه‌ای از مؤسسه خدمات سرمایه‌گذاری مودیز با عنوان «نکول شرکتی و نرخ‌های بازیافت، 1920–2008» نشان داد که «نرخ بازیافت متوسط برای اوراق قرضه ارشد بدون تضمین از 53.3% در سال 2007 به 33.8% در سال 2008 کاهش یافت» که نتیجه رکود بزرگ بود که از دسامبر 2007 تا ژوئن 2009 ایالات متحده را فرا گرفت.
چگونه وام‌دهندگان و کسب‌وکارها از نرخ‌های بازیافت استفاده می‌کنند؟
نرخ بازیافت درصدی از بدهی نکول‌شده است که یک وام‌دهنده می‌تواند بازیابی کند. همچنین ارزش یک اوراق بهادار پس از خروج از نکول یا ورشکستگی است. کسب‌وکارها و وام‌دهندگان می‌توانند از نرخ بازیافت برای تعیین ارزش تقریبی بازیافت یک دارایی در صورت انحلال استفاده کنند.
نرخ‌های بازیافت چگونه بر شیوه‌های وام‌دهی تأثیر می‌گذارند؟
در وام‌دهی، نرخ بازیافت می‌تواند بر پول نقدی که از طریق وام‌ها یا اعتبار اعطا شده و از طریق مصادره یا ورشکستگی بازیابی می‌شود اعمال گردد. دانستن نرخ بازیافت می‌تواند به کسب‌وکارها کمک کند نرخ‌ها و شرایط را برای معاملات اعتباری آینده تعیین کنند. برای مثال، اگر نرخ بازیافت پایین باشد، وام‌دهندگان ممکن است نرخ بهره را بر یک محصول وام افزایش دهند یا دوره بازپرداخت آن را کوتاه‌تر کنند تا ریسک اضافی هنگام صدور وام‌های جدید را مدیریت کنند.
آیا نرخ بازیافت برای همه بدهی‌ها یکسان است؟
خیر. به طور کلی، بدهی‌های ارشد نرخ بازیافت بالاتری نسبت به بدهی‌های تابع دارند. سایر عواملی که بر نرخ بازیافت تأثیر می‌گذارند شامل ساختار سرمایه شرکتی، نوع ابزار بدهی، سطح بدهی، و مسائل کلان اقتصادی هستند.
خط پایانی
نرخ بازیافت درصدی از ارزش اسمی است و اصل سرمایه و بهره انباشته بر بدهی نکول‌شده را که می‌تواند بازیابی شود، منعکس می‌کند. وام‌دهندگان و کسب‌وکارها از نرخ بازیافت برای تعیین ارزش تقریبی بازیافت یک دارایی یا ابزار بدهی در صورت انحلال یا ورشکستگی استفاده می‌کنند.
نظرات کاربران