دارایی بدون ریسک دارایی‌ای است که بازده آینده آن قطعی است و تقریباً هیچ احتمالی برای ضرر وجود ندارد. تعهدات بدهی صادرشده توسط وزارت خزانه‌داری ایالات متحده (اوراق قرضه، اسناد و به‌ویژه اسناد خزانه) به دلیل پشتیبانی از «اعتبار کامل» دولت ایالات متحده، بدون ریسک در نظر گرفته می‌شوند. از آنجا که این دارایی‌ها بسیار امن هستند، بازده آن‌ها بسیار نزدیک به نرخ بهره جاری است.
درک دارایی بدون ریسک
بسیاری از محققان معتقدند که در زمینه سرمایه‌گذاری، هیچ چیز نمی‌تواند ۱۰۰٪ تضمین‌شده باشد و بنابراین، دارایی کاملاً بدون ریسک وجود ندارد. از نظر فنی، این ممکن است درست باشد: همه دارایی‌های مالی تا حدی خطر دارند - خطر کاهش ارزش یا بی‌ارزش شدن کامل. با این حال، سطح ریسک در برخی دارایی‌ها آنقدر پایین است که برای سرمایه‌گذار معمولی، مناسب است که اوراق خزانه‌داری ایالات متحده یا هرگونه بدهی دولتی صادرشده توسط یک کشور باثبات غربی را بدون ریسک در نظر بگیرد.
نکات کلیدی
- دارایی بدون ریسک دارایی‌ای است که بازده آینده آن قطعی است و تقریباً هیچ احتمالی برای کاهش ارزش یا بی‌ارزش شدن وجود ندارد.
- دارایی‌های بدون ریسک معمولاً نرخ بازده پایینی دارند، زیرا ایمنی آن‌ها به این معناست که سرمایه‌گذاران نیازی به جبران برای پذیرش ریسک ندارند.
- دارایی‌های بدون ریسک در برابر زیان اسمی تضمین‌شده هستند، اما در برابر کاهش قدرت خرید تضمین ندارند.
- در بلندمدت، دارایی‌های بدون ریسک ممکن است در معرض ریسک بازسرمایه‌گذاری قرار گیرند.
درک دارایی بدون ریسک
هنگامی که یک سرمایه‌گذار وارد یک سرمایه‌گذاری می‌شود، انتظار می‌رود نرخ بازده پیش‌بینی‌شده‌ای بسته به مدت زمانی که دارایی نگه داشته می‌شود، وجود داشته باشد. ریسک با این واقعیت نشان داده می‌شود که بازده واقعی و بازده پیش‌بینی‌شده ممکن است بسیار متفاوت باشند. از آنجا که نوسانات بازار می‌توانند پیش‌بینی‌ناپذیر باشند، جنبه ناشناخته بازده آینده به عنوان ریسک در نظر گرفته می‌شود. به طور کلی، افزایش سطح ریسک نشان‌دهنده احتمال بیشتری برای نوسانات بزرگ است که می‌تواند به سود یا زیان قابل‌توجهی منجر شود، بسته به نتیجه نهایی. سرمایه‌گذاری‌های بدون ریسک به طور منطقی مطمئن هستند که به سطح پیش‌بینی‌شده بازده می‌رسند. از آنجا که این بازده اساساً شناخته‌شده است، نرخ بازده اغلب بسیار پایین‌تر است تا سطح پایین‌تر ریسک را منعکس کند. بازده مورد انتظار و بازده واقعی احتمالاً تقریباً یکسان خواهند بود. با این حال، در حالی که بازده یک دارایی بدون ریسک شناخته‌شده است، این تضمین نمی‌کند که در رابطه با قدرت خرید سودآور باشد. بسته به مدت زمان تا سررسید، تورم می‌تواند باعث شود که دارایی حتی اگر ارزش دلاری آن مطابق پیش‌بینی افزایش یافته باشد، قدرت خرید خود را از دست بدهد.
دارایی‌های بدون ریسک و بازده
بازده بدون ریسک، بازده نظری‌ای است که به یک سرمایه‌گذاری نسبت داده می‌شود که بازده تضمین‌شده‌ای با ریسک صفر ارائه می‌دهد. نرخ بدون ریسک نشان‌دهنده سودی است که از پول سرمایه‌گذار در یک دارایی بدون ریسک در طول یک دوره زمانی مشخص انتظار می‌رود. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاران معمولاً از نرخ بهره یک اسناد خزانه سه‌ماهه ایالات متحده به عنوان معیاری برای نرخ بدون ریسک کوتاه‌مدت استفاده می‌کنند. بازده بدون ریسک نرخی است که سایر بازده‌ها با آن مقایسه می‌شوند. سرمایه‌گذارانی که یک اوراق بهادار با سطح ریسک بالاتر از یک دارایی بدون ریسک (مانند اسناد خزانه ایالات متحده) خریداری می‌کنند، به طور طبیعی بازده بالاتری را طلب می‌کنند، زیرا ریسک بیشتری را متحمل می‌شوند. تفاوت بین بازده کسب‌شده و بازده بدون ریسک، نشان‌دهنده پاداش ریسک (risk premium) برای آن اوراق است. به عبارت دیگر، بازده یک دارایی بدون ریسک به یک پاداش ریسک اضافه می‌شود تا بازده کل مورد انتظار یک سرمایه‌گذاری را اندازه‌گیری کند.
ریسک بازسرمایه‌گذاری
در حالی که دارایی‌های بدون ریسک از نظر احتمال نکول ریسکی نیستند، حتی این دارایی‌ها می‌توانند یک نقطه ضعف داشته باشند که به عنوان ریسک بازسرمایه‌گذاری شناخته می‌شود. برای اینکه یک سرمایه‌گذاری بلندمدت همچنان بدون ریسک باقی بماند، هر بازسرمایه‌گذاری لازم نیز باید بدون ریسک باشد. و اغلب، نرخ بازده دقیق از ابتدا برای کل مدت سرمایه‌گذاری قابل پیش‌بینی نیست. به عنوان مثال، فرض کنید شخصی هر شش ماه یک‌بار در اسناد خزانه شش‌ماهه سرمایه‌گذاری می‌کند و با سررسید هر دسته، دسته دیگری را جایگزین می‌کند. ریسک دستیابی به نرخ بازده مشخص‌شده برای هر دوره شش‌ماهه که رشد یک اسناد خزانه خاص را پوشش می‌دهد، اساساً صفر است. با این حال، نرخ‌های بهره ممکن است بین هر مورد بازسرمایه‌گذاری تغییر کنند. بنابراین، نرخ بازده اسناد خزانه دوم که به عنوان بخشی از فرآیند بازسرمایه‌گذاری شش‌ماهه خریداری شده، ممکن است با نرخ اسناد خزانه اول برابر نباشد؛ اسناد سوم ممکن است با دوم برابر نباشد و غیره. از این نظر، در بلندمدت مقداری ریسک وجود دارد. بازده هر اسناد خزانه به طور جداگانه تضمین‌شده است، اما نرخ بازده در طول یک دهه (یا هر مدت زمانی که سرمایه‌گذار این استراتژی را دنبال می‌کند) تضمین‌شده نیست.
نظرات کاربران