میانگین وزن‌دار ارزش بازار چیست؟

میانگین وزن‌دار ارزش بازار چیست؟

میانگین وزن‌دار ارزش بازار به نوعی ساختار شاخص بازار سهام اشاره دارد که بر اساس ارزش بازار سهام‌های تشکیل‌دهنده شاخص ساخته می‌شود. بنابراین، شرکت‌های بزرگ‌تر بخش بزرگ‌تری از شاخص را تشکیل می‌دهند تا سهام‌های کوچک‌تر. این بدان معناست که حرکت شاخص به مجموعه کوچکی از سهام وابسته است.

شناخته‌شده‌ترین شاخص وزن‌دار ارزش بازار، شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ است که ۵۰۰ دارایی بزرگ را بر اساس ارزش بازار ردیابی می‌کند. چهار دارایی برتر بیش از ۱۰٪ کل شاخص را تشکیل می‌دهند. این‌ها شامل اپل (AAPL)، مایکروسافت (MSFT)، آمازون (AMZN) و متا (که قبلاً فیسبوک بود) (META) هستند. شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ به‌طور گسترده به‌عنوان معیاری برای قدرت بازار گسترده‌تر و مرجعی برای عملکرد در نظر گرفته می‌شود.

نکات کلیدی

• میانگین وزن‌دار ارزش بازار نوعی شاخص بازار است که هر جزء بر اساس اندازه کل ارزش بازار خود وزن‌دهی می‌شود.

• ارزش بازار مجموع ارزش کل سهام منتشرشده یک شرکت ضرب در قیمت یک سهم است.

• در میانگین وزن‌دار ارزش بازار، اجزایی که ارزش بازار بالاتری دارند تأثیر بیشتری دارند زیرا درصد بیشتری در شاخص دارند؛ سهام با ارزش بازار کوچک‌تر تأثیر کمتری دارند.

• شاخص وزن‌دار ارزش بازار به‌عنوان شاخصی پایدار و منعکس‌کننده بازار گسترده‌تر دیده می‌شود که در آن شرکت‌های بزرگ‌تر تأثیر بیشتری نسبت به شرکت‌های کوچک‌تر دارند.

• از سوی دیگر، شاخص وزن‌دار ارزش بازار ممکن است به سرمایه‌گذاران شاخص آسیب برساند اگر سهام‌های کوچک رشد کنند، زیرا این سرمایه‌گذاران به اندازه یک شاخص با وزن برابر سود نخواهند برد.

درک میانگین وزن‌دار ارزش بازار

میانگین وزن‌دار ارزش بازار با ضرب قیمت فعلی بازار در تعداد سهام منتشرشده و سپس محاسبه میانگین برای تعیین وزن‌دهی محاسبه می‌شود. برای مثال، اگر ارزش بازار یک شرکت ۱ میلیون دلار باشد و ارزش بازار کل سهام‌های شاخص ۱۰۰ میلیون دلار باشد، آن شرکت ۱٪ از شاخص را تشکیل می‌دهد. مورنینگ‌استار این معیار را با محاسبه میانگین هندسی ارزش بازار سهام‌های موجود در یک صندوق محاسبه می‌کند، در حالی که دیگر ارائه‌دهندگان از میانگین حسابی استفاده می‌کنند.

برخی از سرمایه‌گذاران معتقدند میانگین وزن‌دار ارزش بازار روش بهینه تخصیص دارایی است زیرا رفتار واقعی بازارها را منعکس می‌کند. به این ترتیب، شرکت‌های بزرگ‌تر تأثیر بیشتری بر شاخص دارند، همان‌طور که در اس‌اندپی ۵۰۰ دیده می‌شود. این منجر به مکانیزم بازتعادل‌سازی طبیعی می‌شود که در آن شرکت‌های در حال رشد به شاخص اضافه می‌شوند و شرکت‌های در حال کاهش حذف می‌شوند. سرمایه‌گذاران همچنین معتقدند این روش ریسک کمتری ایجاد می‌کند زیرا بخش بزرگ‌تری از صندوق به شرکت‌های پایدار تخصیص داده می‌شود.

اما این استراتژی محدودیت‌هایی دارد. هنگامی که سهام‌های کوچک‌تر عملکرد بهتری نسبت به سهام‌های بزرگ‌تر دارند، همان‌طور که در اکثر دوره‌های تاریخی رخ داده است، فرصت‌های کمتری برای سرمایه‌گذاران شاخص برای کسب بازده‌های بالا وجود دارد. در عین حال، شاخص‌های وزن‌دار ارزش بازار مانند اس‌اندپی ۵۰۰ ظاهراً تنوع را ارائه می‌دهند، اما تعداد کمی از سهام بخش بزرگی از حرکت را تعیین می‌کنند. این نشان‌دهنده شرط‌بندی بزرگی است که فرضیه بازار کارآمد در بازارهای صعودی و نزولی برقرار می‌ماند.

فرضیه بازار کارآمد می‌گوید که قیمت‌های سهام تمام اطلاعات موجود را منعکس می‌کنند و با ارزش منصفانه بازار در همه بورس‌ها معامله می‌شوند.

گزینه‌های جایگزین میانگین وزن‌دار ارزش بازار

روش‌های جایگزین تخصیص دارایی شامل وزن‌دهی بر اساس قیمت و وزن‌دهی برابر ارزش بازار و بسیاری دیگر است. دارایی‌های یک شاخص وزن‌دار بر اساس قیمت با میانگین ساده ریاضی قیمت‌های چندین سهام تعیین می‌شوند. شاخص صنعتی داو جونز شاید شناخته‌شده‌ترین شاخصی باشد که از وزن‌دهی بر اساس قیمت استفاده می‌کند.

در مقابل، یک شاخص با وزن برابر به هر سهام در یک پرتفوی یا صندوق وزن یکسانی می‌دهد. برای مثال، شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ با وزن برابر نسخه وزن‌دار برابر شاخص محبوب وزن‌دار ارزش بازار اس‌اندپی ۵۰۰ است.