فقر یک وضعیت اجتماعی-اقتصادی است که در آن افراد، خانواده‌ها یا جوامع به دلیل کمبود منابع مالی و ملزومات اولیه نمی‌توانند حداقل استاندارد زندگی را تأمین کنند. ناتوانی در برآورده کردن نیازهای اساسی انسانی مانند مسکن، آب پاک، غذا و مراقبت‌های پزشکی این وضعیت را تعریف می‌کند.
کشورهای مختلف معیارهایی برای تعیین خط فقر و اندازه‌گیری جمعیت تحت تأثیر آن تعیین می‌کنند. اگرچه فقر اغلب با درآمد مرتبط است، اما از عوامل متعددی مانند نژاد، هویت جنسی و دسترسی به آموزش ناشی می‌شود.
نکات کلیدی
- فقر صرفاً کمبود درآمد نیست؛ بلکه یک وضعیت اجتماعی-اقتصادی پیچیده است که تحت تأثیر عواملی مانند نژاد، قومیت، جنسیت و دسترسی به آموزش قرار دارد.
- بر اساس آمار سال 2022، حدود 37.9 میلیون نفر در ایالات متحده در فقر زندگی می‌کردند، با آستانه‌های فقر که بر اساس اندازه خانوار و سن متفاوت است.
- فقر جهانی همچنان یک مسئله فوری است، به طوری که بیش از 700 میلیون نفر در سراسر جهان با کمتر از 2.15 دلار در روز در فقر شدید زندگی می‌کنند.
- کودکان رشد یافته در فقر با چالش‌های قابل‌توجهی از جمله مشکلات سلامتی، نرخ مرگ‌ومیر بالاتر و دسترسی محدود به آموزش و تغذیه مواجه هستند.
- تلاش‌ها برای کاهش فقر نیازمند رویکردی چندوجهی شامل برنامه‌های رفاه اجتماعی، آموزش، ثبات اقتصادی و مقابله با تبعیض سیستمیک است.
تأثیرات و چالش‌های فقر
فقر به معنای کمبود منابع مالی کافی است که باعث می‌شود افراد، خانوارها و کل جوامع نتوانند برای ادامه حیات یا تأمین نیازهای اساسی برای یک زندگی شکوفا منابع لازم را داشته باشند. این کمبود منابع می‌تواند منجر به مشکلاتی در تأمین غذا، لباس، مسکن و دارو شود.
فقر هم یک نگرانی فردی و هم یک مشکل اجتماعی گسترده‌تر است. در سطح فردی یا خانوادگی، ناتوانی در تأمین مخارج می‌تواند منجر به طیف وسیعی از مشکلات اجتماعی، جسمی و روانی شود. نرخ‌های بالای فقر می‌تواند رشد اقتصادی را کند کرده و با جرم، بیکاری، زوال شهری، آموزش ضعیف و مشکلات سلامتی مرتبط باشد.
دولت‌ها از برنامه‌های رفاه اجتماعی برای کمک به خروج افراد و جوامع از فقر استفاده می‌کنند. برخی کشورها دارای سیستم‌های رفاهی قوی‌تری (شبکه‌های ایمنی اجتماعی) نسبت به دیگران هستند. برای مثال، ایالات متحده تمایل به فردی‌گرایی بیشتری دارد و برنامه‌های رفاهی نسبتاً محدودی ارائه می‌دهد. در مقابل، کشورهای اروپایی برنامه‌های رفاهی و حمایت‌های گسترده‌تری برای افراد نیازمند دارند.
37.9 میلیون: طبق آخرین سرشماری، تعداد افرادی که در سال 2022 در ایالات متحده در فقر زندگی می‌کردند، یا 11.5 درصد از جمعیت این کشور.
ابعاد متنوع فقر
فقر در ایالات متحده
در ایالات متحده، وضعیت فقر به افرادی تعلق می‌گیرد که درآمدشان کمتر از آستانه تعیین‌شده توسط وزارت بهداشت و خدمات انسانی (HHS) است. نرخ فقر ایالات متحده، یا درصد جمعیت این کشور که در فقر زندگی می‌کنند، توسط دفتر سرشماری ایالات متحده محاسبه می‌شود.
هنگام اندازه‌گیری فقر، دفتر سرشماری افراد زیر را مستثنی می‌کند:
- افراد مقیم در مؤسسات (مانند زندان‌ها)
- افرادی که در پادگان‌های نظامی زندگی می‌کنند
- افرادی که در خوابگاه‌های دانشگاهی زندگی می‌کنند
- افراد زیر 15 سال
آستانه‌های فقر در ایالات متحده: هر سال، دفتر سرشماری آمار آستانه‌های فقر را به‌روزرسانی می‌کند. در سال 2022، آستانه‌های درآمدی برای فقر به شرح زیر بود:
- آستانه درآمد فقر برای یک خانواده چهارنفره با دو فرزند زیر 18 سال: 29,678 دلار در سال.
- برای دو نفر بالای 65 سال بدون فرزند زیر 18 سال: 17,689 دلار در سال.
آستانه‌های فقر و تعداد کودکان زیر 18 سال در یک خانه به تعیین نحوه تخصیص کمک‌های دولتی کمک می‌کند. اندازه‌گیری فقر بر اساس درآمد قبل از کسر مالیات (درآمد پیش از مالیات) است.
فقر در سراسر جهان
فقر در کشورهای توسعه‌یافته از زمان انقلاب صنعتی کاهش یافته است. افزایش تولید هزینه کالاها را کاهش داده و آن‌ها را مقرون‌به‌صرفه‌تر کرده است، در حالی که پیشرفت‌های کشاورزی بازده محصولات و تولید غذا را افزایش داده است.
خط فقر بین‌المللی نشان می‌دهد که چه زمانی یک فرد در فقر زندگی می‌کند. این رقم با گرفتن آستانه فقر هر کشور—با توجه به ارزش کالاهای مورد نیاز برای تأمین زندگی یک بزرگسال—و تبدیل آن به دلار آمریکا محاسبه می‌شود. خط فقر بین‌المللی کنونی 2.15 دلار در روز است.
با این حال، بسیاری از مردم در سراسر جهان همچنان برای تأمین مخارج خود تلاش می‌کنند. طبق گزارش بانک جهانی، در سپتامبر 2023، حدود 700.6 میلیون نفر در فقر شدید زندگی می‌کردند.
بیش از 40 درصد جمعیت جهان در فقر زندگی می‌کنند و ایالات متحده در میان کشورهای توسعه‌یافته رتبه ضعیفی دارد. طبق گزارشی منتشرشده در مجله Frontiers in Public Health، جوامع رنگین‌پوست به دلیل "باورهای نژادپرستانه درباره برتری نژادی و انکار مکرر اشکال ساختاری نژادپرستی و طبقاتی‌گری" در سطح جهانی و در ایالات متحده بیشتر در معرض فقر هستند.
مهم: طبق گزارش بانک جهانی، کووید-19 مسئول فرو بردن حدود 100 میلیون نفر دیگر به فقر شدید بوده است.
تأثیر فقر بر کودکان
تأثیر فقر بر کودکان قابل‌توجه است. کودکانی که در فقر بزرگ می‌شوند معمولاً از مشکلات سلامتی شدید و مکرر رنج می‌برند. نوزادانی که در فقر متولد می‌شوند احتمال بیشتری برای وزن کم هنگام تولد دارند که می‌تواند منجر به ناتوانی‌های جسمی و ذهنی شود.
در برخی کشورهای در حال توسعه، نوزادان در فقر نه برابر بیشتر از نوزادان در کشورهای با درآمد بالا در ماه اول زندگی خود می‌میرند. آن‌هایی که زنده می‌مانند ممکن است مشکلات شنوایی و بینایی داشته باشند.
کودکان در فقر به دلیل بیماری بیشتر از مدرسه غیبت می‌کنند و در خانه استرس بیشتری تحمل می‌کنند. بی‌خانمانی به‌ویژه برای کودکان سخت است، زیرا اغلب دسترسی کمی به مراقبت‌های بهداشتی دارند یا اصلاً دسترسی ندارند و از تغذیه مناسب محروم هستند، که اغلب منجر به مشکلات سلامتی مکرر می‌شود.
علل ریشه‌ای فقر
فقر چرخه‌ای دشوار برای شکستن است و می‌تواند از نسلی به نسل دیگر منتقل شود. این وضعیت اغلب توسط وضعیت اجتماعی-اقتصادی، قومیت، جنسیت و جغرافیا تعیین می‌شود.
بسیاری از مردم در فقر متولد می‌شوند و امید کمی برای غلبه بر آن دارند. دیگران ممکن است به دلیل شرایط اقتصادی منفی، بلایای طبیعی، افزایش هزینه‌های زندگی، اعتیاد به مواد مخدر، افسردگی و مشکلات سلامت روان به فقر بیفتند.
سایر علل ریشه‌ای فقر شامل موارد زیر است:
- رشد شغلی محدود یا عدم وجود آن
- زیرساخت‌های ضعیف
- درگیری و جنگ
- هزینه بالای زندگی
- موانع اجتماعی
- کمبود حمایت دولتی
برای کسانی که قادر به خروج از فقر هستند، پیشرفت اغلب موقتی است. شوک‌های اقتصادی، ناامنی غذایی و تغییرات آب‌وهوایی دستاوردهای آن‌ها را تهدید می‌کند و ممکن است آن‌ها را دوباره به فقر بازگرداند.
پیامدهای معمول فقر شامل سوءمصرف الکل و مواد مخدر، دسترسی محدود یا عدم دسترسی به آموزش، شرایط بد مسکن و زندگی، و افزایش سطح بیماری است. دسترسی به مدارس خوب، مراقبت‌های بهداشتی، برق، آب آشامیدنی پاک و سایر خدمات حیاتی برای بسیاری از افراد در فقر دست‌نیافتنی باقی می‌ماند.
فقر شدید احتمالاً باعث افزایش تنش‌ها در جامعه می‌شود، زیرا نابرابری افزایش می‌یابد و به نوبه خود منجر به افزایش نرخ جرم و جنایت می‌شود.
نقش تبعیض در فقر
همان‌طور که اشاره شد، فقر صرفاً به سطوح درآمد مربوط نیست. در واقع، عوامل متعددی می‌توانند افراد را به زیر خط فقر یا پایین‌تر بکشانند. تبعیض یکی از این عوامل است.
در برخی موارد، دولت‌ها ممکن است قوانین و مقرراتی را وضع کنند که افراد یا جوامع خاصی را از دسترسی به خدماتی مانند مراقبت‌های بهداشتی، آموزش یا خدمات اجتماعی محروم می‌کند. این افراد همچنین ممکن است از دسترسی به بازار کار یا مسکن محروم شوند، که می‌تواند مانع از رسیدن آن‌ها به استاندارد زندگی مناسب شود. در موارد دیگر، باورهای عمیقاً ریشه‌دار اجتماعی می‌توانند افراد، خانواده‌ها و کل جوامع را منزوی کنند.
برخی از گروه‌های رایج که ممکن است این نوع تبعیض را تجربه کنند شامل:
- افراد مبتلا به HIV/AIDS
- سیاه‌پوستان، بومیان و افراد رنگین‌پوست
- زنان، از جمله مادران مجرد
- اعضای جامعه LGBTQ+
طبق آخرین آمار از مؤسسه ویلیامز در دانشکده حقوق UCLA، نرخ فقر در میان اعضای جامعه LGBTQ+ از زمان همه‌گیری کووید-19 کاهش یافته است، اما همچنان بالاتر از کسانی است که به‌عنوان LGBTQ+ شناخته نمی‌شوند. گزارش اخیر نشان داد که:
- 17 درصد از افراد LGBT در ایالات متحده در سال 2021 در فقر زندگی می‌کردند، در مقایسه با 12 درصد در جوامع غیر-LGBT.
- 21 درصد از افراد تراجنسیتی در سال 2021 در فقر زندگی می‌کردند، در مقایسه با 20 درصد از زنان دوجنسه سیس‌جندر.
- 26 درصد از خانواده‌های LGBT با فرزندان در سال 2021 فقر را تجربه کردند.
این گزارش همچنین نشان داد که افراد رنگین‌پوست LGBTQ+—به‌ویژه "سیاه‌پوستان، لاتینکس/اسپانیایی، بومیان هاوایی/جزایر اقیانوس آرام (NH/PI)، سرخپوستان آمریکایی/بومیان آلاسکا (AI/AN) و افراد چندنژادی"—نسبت به سفیدپوستان یا آسیایی-آمریکایی‌ها بیشتر در معرض فقر هستند.
اندازه‌گیری فقر: روش‌ها و شاخص‌ها
فقر در بسیاری از کشورها معمولاً با استفاده از آستانه‌های درآمدی اندازه‌گیری می‌شود. نهادهای مرکزی مانند دفتر سرشماری داده‌ها را جمع‌آوری کرده و اطلاعات را بر اساس تورم به‌صورت سالانه به‌روزرسانی می‌کنند.
در ایالات متحده، این اطلاعات از طریق شاخص قیمت مصرف‌کننده برای همه مصرف‌کنندگان شهری (CPI-U) گزارش می‌شود و عموماً شامل آستانه‌های درآمدی است که از اندازه‌ها و انواع مختلف خانواده‌ها یا خانوارها جمع‌آوری شده است. طبق دفتر سرشماری، هر عضو خانواده در یک خانوار که زیر آستانه قرار می‌گیرد، در فقر محسوب می‌شود.
برخی از انواع افراد در شمارش شامل نمی‌شوند، زیرا سطح فقر آن‌ها قابل تعیین نیست. این گروه‌ها شامل:
- افراد در محیط‌های گروهی خاص مانند زندان‌ها و خانه‌های سالمندان
- افرادی که در پادگان‌های نظامی زندگی می‌کنند
- افرادی که در خوابگاه‌های دانشگاهی زندگی می‌کنند
- افراد زیر 15 سال که درآمدشان قابل تعیین نیست
به خاطر داشته باشید که استفاده از آستانه‌های درآمدی تنها یکی از روش‌های اندازه‌گیری فقر توسط کشورها است.
استراتژی‌های کاهش فقر
سازمان ملل متحد و بانک جهانی از حامیان اصلی کاهش فقر جهانی هستند. بانک جهانی هدف بلندپروازانه‌ای برای کاهش فقر به کمتر از 3 درصد از جمعیت جهانی تا سال 2030 دارد. برخی از برنامه‌های عملی برای حذف فقر شامل موارد زیر است:
- نصب چاه‌هایی که دسترسی به آب آشامیدنی پاک را فراهم می‌کنند
- آموزش کشاورزان برای تولید غذای بیشتر
- ساخت سرپناه برای افراد نیازمند
- ساخت مدارس برای آموزش جوامع محروم
- ارائه دسترسی بهتر به خدمات بهداشتی از طریق ساخت کلینیک‌ها و بیمارستان‌های پزشکی
برای ریشه‌کن کردن فقر همان‌طور که بانک جهانی قصد دارد، جوامع، دولت‌ها و شرکت‌ها باید برای اجرای استراتژی‌هایی که شرایط زندگی فقرای جهان را بهبود می‌بخشند، همکاری کنند.
استراتژی‌ها ممکن است شامل بهبود شرایط اجتماعی-اقتصادی، مقابله با نژادپرستی سیستمیک، تنظیم حداقل دستمزد با هزینه‌های زندگی، ارائه مرخصی با حقوق و ترویج برابری در پرداخت باشد.
کدام کشورها بالاترین نرخ فقر را دارند؟
کشورهایی با بالاترین نرخ فقر شامل سودان جنوبی (82.30%)، گینه استوایی (76.80%)، ماداگاسکار (70.70%)، جمهوری آفریقای مرکزی (68.80%) و بوروندی (64.09%) هستند.
کدام ایالت‌ها بالاترین نرخ فقر را دارند؟
تا سال 2024، ایالت‌هایی با بالاترین نرخ فقر عبارتند از لوئیزیانا (19.60%)، می‌سی‌سی‌پی (19.40%)، نیومکزیکو (18.40%)، ویرجینیای غربی (16.80%) و کنتاکی (16.50%). نرخ فقر ناحیه کلمبیا نیز 16.50% است.
آیا فقر قابل حل است؟
پاسخ به این سؤال پیچیده و ظریف است. برنامه‌های رفاه اجتماعی و خیرین خصوصی برخی از راه‌هایی هستند که می‌توان از طریق آن‌ها برای افراد در فقر تأمین کرد، همراه با دسترسی به ملزومات مانند آب پاک، غذای خوب و مراقبت‌های بهداشتی کافی. با این حال، اقدامات بیشتری لازم است. برنامه‌هایی که افراد فقیر را تشویق و کمک می‌کنند تا مهارت‌ها، مشاغل و آموزش به دست آورند، برای درمان بلندمدت حیاتی هستند.
تحولات اخیر (تا 23 سپتامبر 2025)
- افزایش فقر جهانی: گزارش بلومبرگ در سال 2024 نشان می‌دهد که تأثیرات اقتصادی همه‌گیری کووید-19 و افزایش هزینه‌های زندگی به دلیل تورم جهانی همچنان میلیون‌ها نفر را به فقر سوق داده است، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه.
- تمرکز بر شمول دیجیتال: پست‌های X در سال 2025 نشان می‌دهند که سازمان‌های بین‌المللی در حال سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های دیجیتال برای بهبود دسترسی به آموزش و فرصت‌های شغلی در مناطق فقیرنشین هستند.
- هشدارهای اجتماعی-اقتصادی: مقاله رویترز در سال 2024 توصیه می‌کند که دولت‌ها هنگام طراحی برنامه‌های کاهش فقر، تبعیض سیستمیک و نابرابری‌های اقتصادی را در نظر بگیرند. مشورت با کارشناسان اجتماعی-اقتصادی و استفاده از استراتژی‌های مبتنی بر داده مانند هدف‌گذاری جغرافیایی برای کمک‌رسانی توصیه می‌شود.
نتیجه‌گیری
فقر به‌عنوان حالتی تعریف می‌شود که در آن افراد و جوامع به دلیل کمبود منابع مناسب نمی‌توانند حداقل استاندارد زندگی را برآورده کنند. این منابع شامل (اما محدود به) منابع مالی، مراقبت‌های بهداشتی اولیه و آموزش، آب آشامیدنی پاک و زیرساخت‌ها نیست.
فقر از عوامل مختلفی مانند نژاد، هویت جنسی و دسترسی به آموزش ناشی می‌شود.
سازمان‌هایی مانند سازمان ملل متحد و بانک جهانی، که معتقدند فقر تا سال 2030 و فراتر از آن ادامه خواهد یافت، از کشورها می‌خواهند با اجرای سیاست‌ها و مقرراتی که می‌توانند کیفیت زندگی همه جوامع را به‌طور چشمگیری بهبود بخشند، با آن مبارزه کنند.
نظرات کاربران