بدهی کل چیست؟
هر آنچه یک شرکت یا فرد مالک آن است به‌عنوان دارایی طبقه‌بندی می‌شود. هر آنچه شرکت یا فرد برای پرداخت تعهدات آینده یا به‌عنوان وثیقه علیه دارایی‌ها بدهکار است، بدهی محسوب می‌شود. کل دارایی‌ها منهای بدهی کل برابر با حقوق صاحبان سهام است. اگر بدهی کل از ارزش دارایی‌ها بیشتر باشد، حقوق صاحبان سهام می‌تواند منفی شود.
نکات کلیدی
-
بدهی کل معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شوند: کوتاه‌مدت، بلندمدت و سایر بدهی‌ها.
-
بدهی کل به علاوه حقوق صاحبان سهام باید برابر با کل دارایی‌ها در ترازنامه شرکت باشد.
-
بدهی‌ها شامل اقلام متعددی از قبیل اجاره‌های ماهانه، قبوض خدمات، اوراق قرضه صادره برای سرمایه‌گذاران و بدهی کارت اعتباری هستند.
-
بدهی‌ها بسته به سررسید کمتر یا بیشتر از یک سال، می‌توانند کوتاه‌مدت یا بلندمدت باشند.
درک بدهی کل
بدهی‌ها به‌عنوان تعهدی بین یک طرف و طرف دیگر تعریف می‌شوند که هنوز تکمیل یا پرداخت نشده است. این بدهی‌ها از طریق انتقال مزایای اقتصادی مانند پول، کالاها یا خدمات در طول زمان تسویه می‌شوند.
بدهی‌ها شامل اقلام متعددی از اجاره‌های ماهانه گرفته تا قبوض خدمات، اوراق قرضه صادره برای سرمایه‌گذاران و بدهی کارت اعتباری شرکت‌ها هستند. پولی که فرد یا شرکت برای خدمت یا محصولی دریافت کرده که هنوز ارائه یا تحویل داده نشده، به‌عنوان درآمد کسب‌نشده ثبت می‌شود، زیرا این درآمد هنوز به دست نیامده و نشان‌دهنده محصولات یا خدماتی است که به مشتری بدهکار است.
پرداخت‌های آینده برای مواردی مانند دعاوی قضایی در جریان یا ضمانت‌نامه‌های محصول نیز باید به‌عنوان بدهی ثبت شوند، اگر احتمال وقوع آن‌ها بالا باشد و مبلغ آن قابل تخمین باشد. این‌ها به‌عنوان بدهی‌های احتمالی شناخته می‌شوند.
انواع بدهی‌ها
در ترازنامه، بدهی کلی یک شرکت معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شوند: کوتاه‌مدت، بلندمدت و سایر بدهی‌ها. بدهی کل با جمع کردن تمام بدهی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت، به همراه هرگونه بدهی خارج از ترازنامه که شرکت ممکن است متحمل شود، محاسبه می‌شود. ترازنامه‌هایی که درصد و مقدار عددی را نشان می‌دهند، به‌عنوان ترازنامه‌های اندازه مشترک شناخته می‌شوند.
بدهی‌های کوتاه‌مدت
بدهی‌های کوتاه‌مدت یا جاری، بدهی‌هایی هستند که سررسید آن‌ها کمتر از یک سال است. این‌ها می‌توانند شامل هزینه‌های حقوق و دستمزد، اجاره و حساب‌های پرداختنی (AP)، یعنی پولی که شرکت به مشتریان خود بدهکار است، باشند.
از آنجا که پرداخت این بدهی‌ها در عرض یک سال سررسید می‌شود، سرمایه‌گذاران و تحلیلگران علاقه‌مندند مطمئن شوند که شرکت نقدینگی کافی برای پوشش بدهی‌های کوتاه‌مدت خود دارد.
بدهی‌های بلندمدت
بدهی‌های بلندمدت یا غیرجاری، بدهی‌ها و سایر تعهدات مالی غیربدهی هستند که سررسید آن‌ها بیش از یک سال است. این‌ها می‌توانند شامل اوراق قرضه، وام‌ها، بدهی‌های مالیاتی معوق و تعهدات بازنشستگی باشند.
برای پرداخت بدهی‌های بلندمدت به نقدینگی کمتری نیاز است، زیرا این تعهدات در بازه زمانی طولانی‌تری سررسید می‌شوند. سرمایه‌گذاران و تحلیلگران معمولاً انتظار دارند که این بدهی‌ها با دارایی‌های حاصل از درآمدهای آینده یا معاملات تأمین مالی تسویه شوند. یک سال معمولاً زمان کافی برای تبدیل موجودی به نقدینگی است.
سایر بدهی‌ها
وقتی چیزی در صورت‌های مالی به‌عنوان «سایر» نامیده می‌شود، معمولاً به این معناست که غیرمعمول است، در دسته‌های اصلی قرار نمی‌گیرد و نسبتاً جزئی تلقی می‌شود. در مورد بدهی‌ها، برچسب «سایر» می‌تواند به مواردی مانند وام‌های بین‌شرکتی و مالیات‌های فروش اشاره داشته باشد.
سرمایه‌گذاران می‌توانند با بررسی پاورقی‌های صورت‌های مالی، بفهمند که سایر بدهی‌های یک شرکت چیست.
مزایای بدهی کل
به‌تنهایی، بدهی کل کاربرد کمی دارند، جز اینکه شاید بتوانند برای مقایسه تعهدات یک شرکت با رقیبی که در همان بخش فعالیت می‌کند، استفاده شوند.
با این حال، وقتی با سایر ارقام استفاده شود، بدهی کل می‌توانند معیاری مفید برای تحلیل عملیات یک شرکت باشند. یک نمونه، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام است. این نسبت که برای ارزیابی اهرم مالی شرکت استفاده می‌شود، نشان‌دهنده توانایی حقوق صاحبان سهام برای پوشش تمام بدهی‌های معوق در صورت کاهش فعالیت تجاری است. نسبت مشابهی به نام بدهی به دارایی‌ها، بدهی کل را با کل دارایی‌ها مقایسه می‌کند تا نشان دهد دارایی‌ها چگونه تأمین مالی شده‌اند.
ملاحظات ویژه
مقدار بیشتر بدهی کل به‌خودی‌خود نشانه‌ای مالی از کیفیت اقتصادی پایین یک نهاد نیست. بر اساس نرخ‌های بهره موجود برای شرکت، ممکن است برای کسب‌وکار به‌صرفه‌تر باشد که با تحمل بدهی‌ها، دارایی‌های بدهی را به دست آورد.
با این حال، بدهی کلی یک کسب‌وکار رابطه مستقیمی با اعتبار آن دارد. به‌طور کلی، اگر شرکتی بدهی کلی نسبتاً پایینی داشته باشد، ممکن است نرخ‌های بهره مطلوبی برای هر بدهی جدیدی که از وام‌دهندگان دریافت می‌کند به دست آورد، زیرا بدهی‌های کمتر، احتمال ریسک نکول را کاهش می‌دهد.
نظرات کاربران