دو و بیست چیست؟

دو و بیست چیست؟

دو و بیست (یا «۲ و ۲۰») ساختار کارمزدی استاندارد در صنعت صندوق‌های پوشش ریسک است که در سرمایه‌گذاری خطرپذیر و سهام خصوصی نیز رایج است. شرکت‌های مدیریت صندوق‌های پوشش ریسک معمولاً دو نوع کارمزد از مشتریان دریافت می‌کنند: کارمزد مدیریت و کارمزد عملکرد. «دو» به کارمزد مدیریت سالانه ۲٪ از دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) اشاره دارد که صندوق برای مدیریت دارایی‌ها دریافت می‌کند. «بیست» به کارمزد عملکرد یا انگیزشی ۲۰٪ از سودهای صندوق بالاتر از یک معیار از پیش تعیین‌شده اشاره دارد.

نکات کلیدی

• «دو» به کارمزد مدیریت استاندارد ۲٪ از دارایی‌ها به‌صورت سالانه اشاره دارد، در حالی که «بیست» به کارمزد انگیزشی ۲۰٪ از سودهای بالاتر از نرخ مانع اشاره دارد.
• این ساختار کارمزد پرسود باعث شده بسیاری از مدیران صندوق‌های پوشش ریسک میلیونر یا حتی میلیاردر شوند، اما از سوی سرمایه‌گذاران و سیاستمداران مورد انتقاد قرار گرفته است.
• ممکن است سیاست سقف بالای ارزش (high watermark) برای کارمزد عملکرد اعمال شود؛ این سیاست مشخص می‌کند که مدیر صندوق تنها در صورتی درصد سود را دریافت می‌کند که ارزش خالص صندوق از بالاترین ارزش قبلی خود فراتر رود.

نحوه عملکرد دو و بیست

کارمزد مدیریت ۲٪ بدون توجه به عملکرد صندوق به مدیران صندوق پرداخت می‌شود. یک مدیر صندوق پوشش ریسک با ۱ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت، سالانه ۲۰ میلیون دلار کارمزد مدیریت دریافت می‌کند، حتی اگر عملکرد صندوق ضعیف باشد.

کارمزد عملکرد ۲۰٪ در صورتی دریافت می‌شود که صندوق به سطح عملکردی بالاتر از آستانه پایه‌ای که به‌عنوان نرخ مانع شناخته می‌شود، دست یابد. نرخ مانع می‌تواند یک درصد از پیش تعیین‌شده یا مبتنی بر معیاری مانند بازده یک شاخص سهام یا اوراق قرضه باشد.

برخی صندوق‌های پوشش ریسک همچنین با سقف بالای ارزش مواجه هستند که برای کارمزد عملکرد آن‌ها اعمال می‌شود. سیاست سقف بالای ارزش مشخص می‌کند که مدیر صندوق تنها در صورتی درصد سود را دریافت می‌کند که ارزش خالص صندوق از بالاترین ارزش قبلی خود فراتر رود.

این سیاست مانع پرداخت مبالغ کلان به مدیر صندوق برای عملکرد ضعیف می‌شود و تضمین می‌کند که هرگونه زیان باید پیش از پرداخت کارمزدهای عملکرد جبران شود.

دو و بیست: جمع‌آوری میلیاردها

ده مدیر برتر صندوق‌های پوشش ریسک در سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳ میلادی) در مجموع ۳.۴۳ میلیارد دلار کارمزد کسب کردند. جدول زیر پنج مدیر برتری را نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳ میلادی) بیشترین درآمد را داشته‌اند. توجه داشته باشید که جیم سایمونز در سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴ میلادی) درگذشت.

منبع: بلومبرگ

صندوق‌های پوشش ریسک غول‌پیکری که توسط این غول‌های مالی تأسیس شده‌اند، به‌قدری بزرگ شده‌اند که تنها از کارمزدهای مدیریت صدها میلیون دلار درآمد کسب می‌کنند. استراتژی‌های موفق آن‌ها طی سال‌ها—اگر نگوییم دهه‌ها—همچنین میلیاردها دلار کارمزد عملکرد برای این صندوق‌ها به ارمغان آورده است.

اگرچه کارمزدهای بالای دریافت‌شده توسط مدیران برجسته صندوق‌های پوشش ریسک ممکن است با عملکرد پایدار و برتر آن‌ها توجیه شود، سؤال میلیارد دلاری این است که آیا اکثریت مدیران صندوق بازده کافی برای توجیه مدل کارمزد دو و بیست خود تولید می‌کنند یا خیر.

آیا دو و بیست توجیه‌پذیر است؟

جیم سایمونز، یکی از پردرآمدترین مدیران صندوق‌های پوشش ریسک تا زمان درگذشتش در سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴ میلادی)، رنسانس تکنالوجیز را در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸ میلادی) تأسیس کرد. سایمونز، ریاضیدان برنده جایزه (و کدشکن سابق NSA)، رنسانس را به‌عنوان یک صندوق کمی تأسیس کرد که از مدل‌ها و تکنیک‌های کمی پیچیده در استراتژی‌های معاملاتی خود استفاده می‌کند.

رنسانس، یکی از موفق‌ترین صندوق‌های پوشش ریسک جهان، به‌خاطر بازده فوق‌العاده صندوق پرچمدار خود، مدالیون، شناخته شده است. سایمونز مدالیون را در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸ میلادی) راه‌اندازی کرد و از آن زمان، این صندوق به‌طور متوسط سالانه حدود ۴۰٪ بازده داشته است.

این بازده‌ها پس از کسر کارمزد مدیریت ۴٪ و کارمزد عملکرد ۴۴٪ رنسانس است. مدالیون از سال ۱۳۷۲ (۱۹۹۳ میلادی) به روی سرمایه‌گذاران خارجی بسته شده و در حال حاضر تنها پول کارکنان رنسانس را مدیریت می‌کند.

نکته: بزرگ‌ترین مدیر صندوق پوشش ریسک در جهان تا ۱۰ تیر ۱۴۰۳ (۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ میلادی)، بریج‌واتر آسوشیتس است که دارایی‌های تحت مدیریت آن ۸۹.۶ میلیارد دلار است.

با توجه به بازده‌های چشمگیری که مدالیون تولید کرده و میزان برتری آن نسبت به بازار، می‌توان ادعا کرد که کارمزدهای دریافت‌شده، بازده ارائه‌شده به سرمایه‌گذاران را توجیه می‌کند.

با این حال، چنین عملکرد درخشانی در صنعت صندوق‌های پوشش ریسک استثناست، نه قاعده. در حالی که صندوق‌های پوشش ریسک به‌طور تعریف‌شده باید در هر بازاری به دلیل توانایی خرید و فروش استقراضی سود کسب کنند، عملکرد آن‌ها سال‌هاست که از شاخص‌های سهام عقب مانده است.

در حالی که در پنج سال گذشته از ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ میلادی)، ۵۰ صندوق برتر پوشش ریسک ۳٪ از شاخص S&P ۵۰۰ پیشی گرفتند، به‌طور کلی ثابت شده که صندوق‌های پوشش ریسک از بازار بهتر عمل نمی‌کنند. داده‌ها نشان می‌دهد که از سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱ میلادی)، صندوق‌های پوشش ریسک هر سال به‌طور مداوم از S&P ۵۰۰ عملکرد ضعیف‌تری داشته‌اند.

البته، انواع مختلفی از صندوق‌های پوشش ریسک با تمرکز بر استراتژی‌های مختلف وجود دارند، اما داده‌ها به‌طور مداوم نشان می‌دهند که صندوق‌های پوشش ریسک «منابع قابل‌اعتمادی برای بازده مطلق» نیستند.

وارن بافت، در نامه فوریه ۱۳۹۵ (۲۰۱۷ میلادی) خود به سهامداران برکشایر هاتاوی، تخمین زد که جستجوی نخبگان مالی—مانند افراد ثروتمند، صندوق‌های بازنشستگی و بنیادهای دانشگاهی، که معمولاً سرمایه‌گذاران صندوق‌های پوشش ریسک هستند—برای مشاوره سرمایه‌گذاری برتر، در مجموع بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در دهه گذشته هدر داده است.

کاهش محبوبیت

در حالی که صندوق‌های پوشش ریسک زمانی محبوب بودند، سرمایه‌گذاران به دلیل ترکیبی از ناتوانی در پیشی گرفتن از بازار و کارمزدهای بالا از آن‌ها فاصله گرفته‌اند. در سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳ میلادی)، سرمایه‌گذاران حدود ۷۵ میلیارد دلار از صندوق‌های پوشش ریسک خارج کردند. در سال ۱۴۰۱ (۲۰۲۲ میلادی)، ۱۱۲ میلیارد دلار خارج شد.

در آبان ۱۴۰۲ (نوامبر ۲۰۲۳ میلادی)، صندوق‌های پوشش ریسک برای سال ۵.۷٪ بازده داشتند، در حالی که S&P ۵۰۰ تا آذر ۱۴۰۲ (دسامبر ۲۰۲۳ میلادی) حدود ۲۴٪ افزایش یافت. در آبان ۱۴۰۳ (نوامبر ۲۰۲۴ میلادی)، S&P ۵۰۰ ۲۵٪ افزایش داشت. در مقایسه، تا مهر ۱۴۰۳ (اکتبر ۲۰۲۴ میلادی)، صندوق‌های پوشش ریسک ۷.۶۷٪ بازده داشتند.

مثالی از دو و بیست

فرض کنید صندوق پوشش ریسک فرضی پیک-تو-تروف اینوستمنتس (PTI) در ابتدای سال اول ۱ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت داشته باشد و به روی سرمایه‌گذاران بسته باشد. دارایی‌های صندوق در پایان سال اول به ۱.۱۵ میلیارد دلار افزایش می‌یابد، اما تا پایان سال دوم به ۹۲۰ میلیون دلار کاهش می‌یابد و سپس تا پایان سال سوم به ۱.۲۵ میلیارد دلار بازمی‌گردد. اگر صندوق کارمزد استاندارد «دو و بیست» را دریافت کند، کارمزدهای سالانه کل صندوق در پایان هر سال به شرح زیر محاسبه می‌شود:

سال اول:

دارایی‌های صندوق در ابتدای سال اول = ۱ میلیارد دلار

دارایی‌های صندوق در پایان سال اول = ۱.۱۵ میلیارد دلار

کارمزد مدیریت = ۲٪ از دارایی‌های پایان سال = ۲۳ میلیون دلار

کارمزد عملکرد = ۲۰٪ از رشد صندوق = ۱۵۰ میلیون دلار × ۲۰٪ = ۳۰ میلیون دلار

کل کارمزدهای صندوق = ۲۳ میلیون دلار + ۳۰ میلیون دلار = ۵۳ میلیون دلار

سال دوم:

دارایی‌های صندوق در ابتدای سال دوم = ۱.۱۵ میلیارد دلار

دارایی‌های صندوق در پایان سال دوم = ۹۲۰ میلیون دلار

کارمزد مدیریت = ۲٪ از دارایی‌های پایان سال = ۱۸.۴ میلیون دلار

کارمزد عملکرد = قابل پرداخت نیست زیرا سقف بالای ارزش ۱.۱۵ میلیارد دلار تجاوز نشده است

کل کارمزدهای صندوق = ۱۸.۴ میلیون دلار

سال سوم:

دارایی‌های صندوق در ابتدای سال سوم = ۹۲۰ میلیون دلار

دارایی‌های صندوق در پایان سال سوم = ۱.۲۵ میلیارد دلار

کارمزد مدیریت = ۲٪ از دارایی‌های پایان سال = ۲۵ میلیون دلار

کارمزد عملکرد = ۲۰٪ از رشد صندوق بالاتر از سقف بالای ارزش = ۱۰۰ میلیون دلار × ۲۰٪ = ۲۰ میلیون دلار

کل کارمزدهای صندوق = ۲۵ میلیون دلار + ۲۰ میلیون دلار = ۴۵ میلیون دلار

کارمزد عملکرد متوسط یک صندوق پوشش ریسک چیست؟

اگرچه استاندارد صنعت برای صندوق‌های پوشش ریسک دریافت کارمزد مدیریت ۲٪ و کارمزد عملکرد ۲۰٪ است، میانگین‌ها کمی متفاوت است. برای مثال، در سطح جهانی، میانگین کارمزدهای صندوق‌های آربیتراژ ۱.۳۸٪ برای مدیریت و ۱۹.۵۷٪ برای عملکرد بود. برای صندوق‌های با جهت‌گیری خرید، کارمزد مدیریت ۰.۸۵٪ و کارمزد عملکرد ۱۰.۴۹٪ بود.

آیا می‌توانم در یک صندوق پوشش ریسک سرمایه‌گذاری کنم؟

صندوق‌های پوشش ریسک تنها برای سرمایه‌گذاران معتبر (accredited investors) در دسترس هستند. طبق کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده، سرمایه‌گذاران معتبر افرادی هستند که در هر یک از دو سال گذشته درآمدی بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار داشته‌اند، یا دارای دارایی خالص بیش از ۱ میلیون دلار (به‌جز ارزش محل اقامت اصلی) باشند، یا دارای مجوزهای سری ۷، سری ۶۵ یا سری ۸۲ معتبر باشند.

صندوق‌های پوشش ریسک دقیقاً چه می‌کنند؟

صندوق‌های پوشش ریسک، صندوق‌های سرمایه‌گذاری هستند که مشابه صندوق‌های مشترک یا صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) هستند، اما تفاوت‌های مهمی دارند. صندوق‌های پوشش ریسک تنها برای سرمایه‌گذاران معتبر، که معمولاً افراد با درآمد و ثروت بالاتر یا مؤسسات مالی هستند، باز هستند. صندوق‌های پوشش ریسک سرمایه‌های سرمایه‌گذاری این سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری می‌کنند و به دنبال تولید آلفا هستند؛ یعنی از استراتژی‌های معاملاتی منحصربه‌فرد برای پیشی گرفتن از بازار استفاده می‌کنند. بسیاری از صندوق‌های پوشش ریسک از استراتژی‌های تهاجمی پرریسک استفاده می‌کنند و نسبت به سایر صندوق‌های سرمایه‌گذاری کمتر تنظیم می‌شوند.

نتیجه‌گیری

صندوق‌های پوشش ریسک ابزارهای سرمایه‌گذاری برای سرمایه‌گذاران معتبر و مؤسسات مالی هستند. این صندوق‌ها به دنبال استفاده از استراتژی‌های منحصربه‌فرد برای تولید آلفا هستند: یعنی بازده‌هایی بالاتر از بازار. برای خدماتشان، صندوق‌های پوشش ریسک دو کارمزد دریافت می‌کنند: کارمزد مدیریت، که معمولاً ۲٪ از دارایی‌های تحت مدیریت است، و کارمزد عملکرد، که معمولاً ۲۰٪ از رشد صندوق است.