مالکیت مشترک زوجین چیست؟

مالکیت مشترک زوجین (TBE) چیست؟

مالکیت مشترک زوجین (TBE) روشی است که در برخی از ایالت‌های آمریکا زوج‌های متأهل می‌توانند از طریق آن مالکیت یک دارایی را به صورت مشترک در اختیار داشته باشند. در این نوع مالکیت، برای هرگونه تغییر در سهم یکی از زوجین در دارایی، رضایت هر دو طرف ضروری است. همچنین، در صورت فوت یکی از زوجین، همسر بازمانده به طور کامل مالکیت دارایی را به دست می‌آورد.

شناخت مالکیت مشترک زوجین (TBE)

برای مثال، شوهر نمی‌تواند بدون رضایت همسرش تصمیم به فروش سهم خود در خانه‌ای تعطیلاتی که به صورت مشترک با همسرش مالک آن است، بگیرد.

تقریباً نیمی از ایالت‌های آمریکا مالکیت مشترک زوجین را برای انواع دارایی‌ها، از جمله املاک، حساب‌های بانکی و مالی، و حتی دارایی‌های تجاری، مجاز می‌دانند. در تعداد کمی از ایالت‌ها، این نوع مالکیت تنها برای املاک اعمال می‌شود. روش‌های دیگر مالکیت مشترک زوجین شامل مالکیت اشتراکی (tenancy in common) و مالکیت مشترک با حق بقا (joint tenancy) است. هر یک از این روش‌های مالکیت، حقوق مالکان برای انتقال دارایی یا استفاده از آن به عنوان وثیقه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، این ساختار مالکیت تعیین می‌کند که پس از فوت یکی از زوجین چه اتفاقی برای دارایی رخ می‌دهد و آیا می‌توان از آن برای تسویه بدهی یا احکام قضایی استفاده کرد.

نگاه حقوقی به مالکیت مشترک زوجین

دارایی‌هایی که تحت مالکیت مشترک زوجین قرار دارند، مشابه اموال مشاع (community property) هستند. هر دو همسر به طور مشترک کل دارایی را به عنوان یک واحد کامل مالک هستند، نه به صورت تقسیم‌شده که هر یک سهمی جداگانه داشته باشد. با این حال، تفاوت کلیدی در امکان طلبکاران برای توقیف دارایی به منظور وصول بدهی است. در مالکیت مشترک زوجین، طلبکاران نمی‌توانند دارایی متعلق به یکی از زوجین را که بدهکار است، توقیف کنند. تنها در صورتی که هر دو همسر به طور مشترک مسئول بدهی باشند، دارایی قابل توقیف است. این در حالی است که در اموال مشاع، صرف‌نظر از اینکه کدام همسر بدهکار است، دارایی می‌تواند توقیف شود. علاوه بر این، در برخی موارد، بدهی‌های مالیاتی فدرال علیه یکی از زوجین ممکن است به دارایی‌های تحت مالکیت مشترک زوجین تعلق گیرد و حتی ممکن است منجر به توقیف شود.

حقوق مالکیت مشترک زوجین می‌تواند بر شرایط مندرج در وصیت‌نامه یا امانت‌نامه‌ای که دارایی را به وراث واگذار می‌کند، اولویت داشته باشد. برای مثال، ممکن است در وصیت‌نامه یکی از زوجین ذکر شده باشد که می‌خواهد پس از فوت، یکی از فرزندانش مالکیت دارایی خاصی را به دست آورد. اما اگر آن دارایی به صورت مشترک با همسرش تحت مالکیت مشترک زوجین باشد، شرایط وصیت‌نامه نادیده گرفته می‌شود و همسر بازمانده مالکیت کامل دارایی را به دست خواهد آورد.

مالکیت مشترک زوجین می‌تواند در شرایطی مانند طلاق، که در آن دارایی بین طرفین تقسیم می‌شود، یا با درخواست داوطلبانه و مشترک هر دو طرف برای تغییر نوع مالکیت، پایان یابد.