پناهگاه مالیاتی چیست؟

پناهگاه مالیاتی چیست؟

پناهگاه مالیاتی کشوری است که به کسب‌وکارها و افراد خارجی، مالیات صفر یا بسیار کم بر سپرده‌های بانکی‌شان تحمیل می‌کند. این کشورها مزایای مالیاتی برای شرکت‌ها و افراد بسیار ثروتمند ارائه می‌دهند و ممکن است در طرح‌های فرار مالیاتی غیرقانونی سوءاستفاده شوند.

نکات کلیدی

• پناهگاه‌های مالیاتی با ارائه مزایای مالیاتی، سپرده‌گذاران خارجی را جذب می‌کنند.
• بسیاری از آنها قوانین رازداری دارند که اطلاعات سپرده‌ها را از مقامات مالیاتی خارجی مخفی می‌کند.
• سپرده‌گذاری در پناهگاه مالیاتی قانونی است، مشروط بر اینکه فرد مالیات‌های مورد نیاز کشور خود را پرداخت کند.

درک پناهگاه‌های مالیاتی

به طور کلی، پناهگاه‌های مالیاتی حوزه‌هایی با مالیات پایین و الزامات اقامت کم هستند. آنها همچنین قوانین سختگیرانه حفظ حریم خصوصی مالی دارند.

شبکه عدالت مالیاتی، شاخص پناهگاه‌های مالیاتی شرکتی را نگهداری می‌کند که حوزه‌هایی را ردیابی می‌کند که به گفته آن، بیشترین همدستی را در کمک به شرکت‌های چندملیتی برای اجتناب از مالیات دارند. تا اکتبر ۲۰۲۴، بدترین متخلفان جزایر ویرجین بریتانیا، جزایر کیمن و برمودا بودند.

پناهگاه‌های مالیاتی ممکن است در کشور دیگری یا حوزه جداگانه‌ای باشند.

پناهگاه‌های مالیاتی داخلی

برخی ایالت‌های آمریکا مالیات بر درآمد ندارند. این واقعیت ساده آنها را برای شرکت‌هایی که می‌خواهند مالیات کلی کمتری بپردازند جذاب می‌کند، هرچند از مالیات فدرال معاف نمی‌کند. برای مثال، در ایالات متحده، آلاسکا، فلوریدا، نوادا، داکوتای جنوبی، تنسی، تگزاس، واشنگتن و وایومینگ مالیات بر درآمد ایالتی ندارند. دلاور ایالت مورد علاقه برای ثبت شرکت‌هاست. این ایالت بر شرکت‌هایی که در دلاور ثبت می‌شوند اما در جای دیگری فعالیت می‌کنند، مالیات شرکتی تحمیل نمی‌کند.

پناهگاه‌های مالیاتی فراساحلی

از دیدگاه یک آمریکایی، «فراساحلی» هر جایی خارج از ایالات متحده است. پناهگاه‌های مالیاتی فراساحلی از سرمایه‌ای که به اقتصادشان وارد می‌شود سود می‌برند. این سرمایه از افراد و کسب‌وکارهایی با حساب در بانک‌ها و مؤسسات مالی جریان می‌یابد. افراد و شرکت‌ها از مالیات صفر یا پایین بر درآمد در کشورهای خارجی بهره می‌برند، جایی که ممکن است روزنه‌ها، اعتبارها یا ملاحظات مالیاتی ویژه مجاز باشد.

ویژگی‌های کلی کشورهای پناهگاه مالیاتی شامل مالیات صفر یا پایین، گزارش‌دهی اطلاعات حداقل، عدم الزام شفافیت، عدم نیاز به حضور محلی و بازاریابی ابزارهای پناهگاه مالیاتی است.

مهم: در سطح جهانی، استاندارد جامعی برای طبقه‌بندی کشور پناهگاه مالیاتی وجود ندارد. با این حال، چندین نهاد نظارتی مانند سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) و دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده (GAO) این کشورها را نظارت می‌کنند.

پاسخ دولت ایالات متحده به پناهگاه‌های مالیاتی

قانون کاهش مالیات و مشاغل (TCJA) که در دسامبر ۲۰۱۷ تصویب شد، نرخ مالیات شرکتی مؤثر را به ۲۱ درصد رساند. همچنین مقرراتی برای منصرف کردن سرمایه‌گذاری‌های خارجی اضافه کرد.

TCJA به طور سیستماتیک بیشتر سرزمینی است تا قوانین مالیاتی بین‌المللی قبلی. سیستم مالیاتی بین‌المللی تحت TCJA سودهای خارجی را از مالیات داخلی معاف می‌کند اما مقرراتی برای سودهای خارجی با بازده بالا دارد.

برخی شرکت‌هایی که به دلیل دارایی‌های پناهگاه مالیاتی فراساحلی شناخته شده‌اند شامل اپل، مایکروسافت، آلفابت، سیسکو و اوراکل هستند. در کل، پناهگاه‌های مالیاتی ممکن است در حوزه اعتبار مزایایی ارائه دهند، زیرا ممکن است برای شرکت‌های آمریکایی وام‌گیری بین‌المللی ارزان‌تر باشد. این نوع وام‌دهی، که می‌تواند تأمین مالی خریدها و فعالیت‌های شرکتی دیگر را ممکن کند، مشمول گزارش‌دهی طبق دستورالعمل‌های قانون مالیات ایالات متحده، اصول حسابداری پذیرفته‌شده عمومی (GAAP) و استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS) است.

مودیان مالیاتی فردی ایالات متحده

ایالات متحده قوانین ویژه‌ای برای گزارش درآمد خارجی شهروندان آمریکایی و غیرآمریکایی دارد. این قوانین عمدتاً تحت قانون رعایت حساب‌های خارجی مالیاتی (FATCA) اداره می‌شوند.

FATCA نیازمند ثبت جدول B و/یا فرم ۸۹۳۸ است که افشای دارایی‌های حساب خارجی را هنگام که بیش از ۵۰٬۰۰۰ دلار است، الزامی می‌کند. جداگانه، دارندگان حساب خارجی ممکن است ملزم به ثبت فرم ۱۱۴ (گزارش حساب‌های بانکی و مالی خارجی) باشند.

به طور کلی، ممکن است معافیت‌ها و اعتبارهای مالیاتی خارجی برای سرمایه‌گذاری در انواع ابزارهای فرادریایی وجود داشته باشد، اما مشورت با مشاور مالیاتی برای گزارش‌دهی صحیح ضروری است.

نظارت نظارتی بر پناهگاه‌های مالیاتی

پناهگاه‌های مالیاتی فرصت‌هایی برای فعالیت‌های غیرقانونی فراتر از فرار مالیاتی ایجاد می‌کنند. آنها ایستگاه‌های محبوب در فرآیند پیچیده پولشویی هستند که شامل انتقال وجوه غیرقانونی از طریق سری شرکت‌های پوسته تا ردیابی‌نشدن است.

بنابراین، نظارت نظارتی بر پناهگاه‌های مالیاتی وجود دارد.

برای حداکثرسازی درآمدهای مالیاتی، بسیاری از دولت‌های خارجی فشار مداومی بر پناهگاه‌های مالیاتی برای افشای اطلاعات حساب‌های سرمایه‌گذاری فراساحلی وارد می‌کنند. با این حال، نظارت نظارتی همیشه اولویت ملی برتر نیست.

در سطح جهانی، برنامه‌هایی برای افزایش اجرای گزارش‌دهی سرمایه‌گذاری فراساحلی وجود دارد. تبادل خودکار اطلاعات مالی یکی از نمونه‌هاست که توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نظارت می‌شود.

این برنامه کشورها را ملزم می‌کند اطلاعات بانکی مرتبط با مالیات سپرده‌گذاران غیرشهروند را به طور خودکار به کشورهای شهروندی‌شان منتقل کنند.

گاهی بحران لازم است تا تغییر ایجاد شود. برای مثال، بخش مالی قبرس که بر پایه وضعیت پناهگاه مالیاتی ساخته شده بود، در ۲۰۱۳ فروپاشید. کمیسیون اروپا، بانک مرکزی اروپا و صندوق بین‌المللی پول کمک مالی ۱۱.۸ میلیارد دلاری را مشروط به توافق قبرس برای رعایت مشارکت مالیاتی قوی‌تر کردند.

مثال‌هایی از پناهگاه‌های مالیاتی چیست؟

پناهگاه‌های مالیاتی شامل جزایر ویرجین بریتانیا، جزایر کیمن، برمودا، هلند، سوئیس، لوکزامبورگ، هنگ‌کنگ، جرزی، سنگاپور و امارات متحده عربی هستند.

شرکت‌ها چقدر پول در پناهگاه‌های مالیاتی قرار می‌دهند؟

در ۲۰۲۲، شرکت‌های آمریکایی مجموعاً ۸۰۰ میلیارد دلار سود را به حوزه‌های خارجی منتقل کردند که ۳۶۹ میلیارد دلار آن به کشورهای پناهگاه مالیاتی بود. در سطح جهانی، شرکت‌های چندملیتی نزدیک به یک تریلیون دلار سود را به پناهگاه‌های مالیاتی منتقل کردند.

مزایای پناهگاه مالیاتی چیست؟

شرکت‌ها و افراد ثروتمند عمدتاً از مالیات صفر یا پایین بر درآمد در کشورهای خارجی بهره می‌برند، جایی که روزنه‌ها، اعتبارها یا ملاحظات مالیاتی ویژه قانونی است. همچنین ممکن است برای شرکت‌های آمریکایی وام‌گیری بین‌المللی ارزان‌تر باشد. علاوه بر این، برخی پناهگاه‌های مالیاتی حفاظت قوی حریم خصوصی دارند و اطلاعات مالی را با مقامات مالیاتی خارجی به اشتراک نمی‌گذارند یا محدود می‌کنند.

یک کشور چگونه از پناهگاه مالیاتی بودن سود می‌برد؟

پناهگاه‌های مالیاتی زمانی سود می‌برند که مؤسسات مالی‌شان حجم عظیمی پول جذب کنند. این پول سپس برای سود سرمایه‌گذاری می‌شود.

علاوه بر این، حتی کارمزدهای بسیار پایین حساب‌های فراساحلی جمع می‌شود. طبق مطالعه سرویس درآمد داخلی (IRS)، خانوارهای آمریکایی حدود ۴ تریلیون دلار در حساب‌های خارجی نگه می‌دارند که نیمی از آن در کشورهای معمولاً پناهگاه مالیاتی محسوب می‌شود.

نتیجه‌گیری

پناهگاه‌های مالیاتی حوزه‌هایی هستند که سرمایه‌گذاران خارجی را با بار مالیاتی نسبتاً پایین یا الزامات گزارش‌دهی بانکی جذب می‌کنند. این کشورها و مناطق به مقصدهای جذابی برای سرمایه خارجی تبدیل شده‌اند. در حالی که ذاتاً غیرقانونی نیستند، فردی که در پناهگاه مالیاتی بانکداری یا سرمایه‌گذاری می‌کند ممکن است قوانین کشور خود را نقض کند.