به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز ولکمار بائر، تحلیلگر بانک Commerzbank، معتقد است که جفت‌ارز EUR/USD در روزهای اخیر عملاً در یک محدوده فشرده میان 1.18 تا 1.19 گرفتار شده است؛ محدوده‌ای که نه خریداران توانسته‌اند آن را به سمت بالا بشکنند و نه فروشندگان موفق به عقب‌راندن پایدار قیمت شده‌اند. دلیل این وضعیت، به باور او، کم‌رمق بودن داده‌های اقتصادی منتشرشده از ایالات متحده و منطقه یورو است؛ داده‌هایی که فاقد شوک یا انحراف معنادار از انتظارات بازار بوده‌اند و در نتیجه، محرک قدرتمندی برای شکل‌دهی به یک روند تازه فراهم نکرده‌اند.
در چنین فضایی، طبیعی است که معامله‌گران به حالت انتظار فرو بروند. بازار ارز به‌شدت داده‌محور است و زمانی که گزارش‌های کلان اقتصادی نتوانند روایت جدیدی درباره رشد، تورم یا سیاست پولی ارائه دهند، قیمت‌ها نیز در محدوده‌های قبلی نوسان می‌کنند. اکنون توجه‌ها به انتشار صورتجلسه نشست اخیر Federal Reserve معطوف شده است؛ نهادی که همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای در جهت‌گیری دلار ایفا می‌کند. صورتجلسه کمیته بازار آزاد فدرال، یعنی Federal Open Market Committee، می‌تواند سرنخ‌های ظریفی درباره اختلاف‌نظرهای داخلی، ارزیابی اعضا از ریسک‌های تورمی و زمان‌بندی احتمالی تغییر نرخ بهره ارائه دهد. همین ظرایف هستند که گاه موتور حرکت‌های بزرگ در بازار ارز می‌شوند.
اما در کنار این سکون ظاهری در جبهه داده‌های آمریکا و اروپا، یک تحول ژئو‌اکونومیک توجه تحلیلگران را جلب کرده است: توافق سرمایه‌گذاری جدید میان ایالات متحده و ژاپن. طبق گزارش‌ها، دو کشور بر سر یک سرمایه‌گذاری اولیه حدود 36 میلیارد دلار به توافق رسیده‌اند؛ رقمی که بخشی از یک تعهد بزرگ‌تر 550 میلیارد دلاری است که ژاپن باید طی سه سال آینده و در چارچوب توافق تجاری دوجانبه اجرایی کند. این بازه زمانی تا پایان دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ تعریف شده و نشان‌دهنده یک برنامه بلندپروازانه برای تعمیق پیوندهای اقتصادی دو کشور است.
اگر این ارقام صرفاً روی کاغذ باقی نمانند و واقعاً وارد چرخه سرمایه‌گذاری شوند، می‌توانند پیامدهای ارزی مهمی داشته باشند. ژاپن عملاً متعهد شده است حجم سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی خود در آمریکا را نسبت به سال 2024 تقریباً دو برابر کند. چنین افزایشی در جریان‌های سرمایه‌ای، در صورت تحقق کامل، تقاضا برای دارایی‌های دلاری را بالا می‌برد و از منظر تراز پرداخت‌ها، به تقویت دلار کمک می‌کند. البته بائر با احتیاط تأکید می‌کند که هنوز مشخص نیست این تعهدات تا چه حد عملیاتی خواهند شد. تجربه بازار نشان داده است که فاصله میان اعلام توافق‌های کلان و اجرای کامل آن‌ها می‌تواند قابل توجه باشد.
با این حال، منطق اقتصادی روشن است: اگر سرمایه‌گذاری‌های وعده‌داده‌شده به سطوح توافق‌شده برسند، اثر خالص آن احتمالاً به نفع دلار خواهد بود. ورود سرمایه‌های ژاپنی به بازار آمریکا، چه در قالب سرمایه‌گذاری مستقیم و چه در قالب خرید دارایی، به معنای افزایش تقاضا برای دلار است. این عامل می‌تواند در میان‌مدت به‌عنوان یک نیروی حمایتی برای ارز آمریکا عمل کند، حتی اگر در کوتاه‌مدت اثر آن در نوسانات روزانه EUR/USD چندان محسوس نباشد.
در نتیجه، یورو فعلاً در یک وضعیت تعلیق قرار دارد: از یک سو داده‌های داخلی منطقه یورو ضربه‌ای قاطع به آن نزده‌اند و از سوی دیگر، دلار نیز هنوز از یک محرک بنیادی قدرتمند برخوردار نشده است. اما اگر صورتجلسه فدرال رزرو یا اجرای واقعی تعهدات سرمایه‌گذاری ژاپن سیگنال تازه‌ای به بازار بدهد، این محدوده 1.18 تا 1.19 می‌تواند به‌سرعت شکسته شود و فاز تازه‌ای از نوسان آغاز گردد.
ین زیر فشار بودجه انبساطی؛ تحلیل بنیادی و تکنیکال USD/JPY
در سوی دیگر بازار ارز، جفت‌ارز USD/JPY در معاملات اروپایی روز چهارشنبه با رشد حدود 0.27 درصدی به محدوده 153.70 رسید. این افزایش عمدتاً ناشی از تضعیف ین ژاپن در برابر ارزهای اصلی است؛ تضعیفی که ریشه در انتظارات پیرامون سیاست مالی دولت توکیو دارد. گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که نخست‌وزیر ژاپن، Sanae Takaichi، قصد دارد در بودجه سال مالی جدید، برنامه‌های هزینه‌ای گسترده‌ای برای تحریک رشد اقتصادی اعلام کند.
از منظر تئوریک، افزایش هزینه‌های دولتی در صورتی که با افزایش متناسب درآمدها همراه نباشد، به گسترش کسری بودجه می‌انجامد. کسری بودجه بالاتر می‌تواند جذابیت ارز داخلی را کاهش دهد، زیرا نگرانی‌ها درباره پایداری مالی و افزایش عرضه بدهی دولتی را تقویت می‌کند. همین انتظار، پیشاپیش فشار نزولی بر ین وارد کرده است. این گمانه‌زنی‌ها پس از انتشار داده‌های تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه چهارم تقویت شد؛ داده‌هایی که نشان داد اقتصاد ژاپن تنها 0.1 درصد رشد کرده، در حالی که پیش‌بینی‌ها رشد 0.4 درصدی را نشان می‌دادند. هرچند اقتصاد پس از افت 0.7 درصدی در سه‌ماهه سوم دوباره به مسیر رشد بازگشته، اما سرعت این بهبود کمتر از حد انتظار بوده و نیاز به سیاست‌های حمایتی را برجسته‌تر کرده است.
اکنون نگاه‌ها به انتشار شاخص ملی قیمت مصرف‌کننده ژاپن در روز جمعه دوخته شده است. انتظار می‌رود تورم هسته (بدون احتساب مواد غذایی تازه) با نرخ سالانه 2 درصد رشد کرده باشد؛ کمتر از 2.4 درصد ماه قبل. اگر تورم واقعاً کند شود، دست سیاست‌گذاران برای ادامه رویکردهای حمایتی بازتر خواهد شد و این می‌تواند فشار بیشتری بر ین وارد کند.
در همین حال، دلار آمریکا اندکی پیش از انتشار صورتجلسه ژانویه فدرال رزرو تقویت شده است. این هم‌زمانی – ضعف ین از یک سو و ثبات نسبی یا تقویت ملایم دلار از سوی دیگر – زمینه را برای صعود USD/JPY فراهم کرده است.
از منظر تکنیکال، وضعیت جفت‌ارز همچنان شکننده اما متمایل به نزول در کوتاه‌مدت است. قیمت در محدوده 153.57 معامله می‌شود و زیر میانگین متحرک نمایی 20 روزه در سطح 154.73 قرار دارد. این میانگین به‌عنوان مقاومت دینامیک عمل می‌کند و تا زمانی که قیمت زیر آن باقی بماند، سوگیری کوتاه‌مدت به سمت نزول است. شاخص قدرت نسبی 14 روزه در سطح 41.35 قرار دارد که تمایل نزولی و کاهش مومنتوم صعودی را نشان می‌دهد.
اگر قیمت بتواند با یک بسته‌شدن روزانه معتبر بالای 154.73 تثبیت شود، فشار نزولی کاهش یافته و زمینه برای یک حرکت اصلاحی تا سقف 9 فوریه در 157.66 فراهم می‌شود. اما در صورت ناتوانی در بازپس‌گیری این سطح، هر رشد قیمتی می‌تواند با عرضه مواجه شود و فروشندگان کنترل بازار را حفظ کنند. در سناریوی منفی‌تر، اگر RSI به سمت سطح 30 سقوط کند و قیمت کف 27 ژانویه در 152.00 را بشکند، احتمال افت تا سطح روانی 150.00 افزایش می‌یابد؛ سطحی که از نظر روان‌شناسی بازار اهمیت بالایی دارد و می‌تواند میدان نبرد جدیدی میان خریداران و فروشندگان باشد.
در مجموع، USD/JPY در تقاطع سیاست مالی ژاپن و سیاست پولی آمریکا قرار گرفته است. هرگونه تشدید هزینه‌های دولتی در توکیو و هم‌زمانی آن با موضع نسبتاً انقباضی یا حتی محتاطانه فدرال رزرو، می‌تواند به تقویت بیشتر این جفت‌ارز منجر شود. اما اگر داده‌های تورمی ژاپن غافلگیرکننده باشند یا لحن فدرال رزرو به‌وضوح انبساطی شود، معادله می‌تواند به‌سرعت تغییر کند. بازار در آستانه داده‌های کلیدی ایستاده و جهت بعدی، به توازن همین نیروهای بنیادین و سیگنال‌های تکنیکال وابسته است.
نظرات کاربران