صلح در خاورمیانه، سقوط در بازار طلا

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در شرایطی که تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه همچنان ادامه دارد و جنگ وارد ماه‌های جدیدی شده است، انتظار می‌رفت طلا به‌عنوان پناهگاه امن سرمایه‌گذاران، عملکردی درخشان داشته باشد. اما واقعیت بازار چیز دیگری را نشان می‌دهد. طلا در هفته‌ای که گذشت، سومین هفته‌ی متوالی کاهش قیمت را تجربه کرد و هم‌اکنون در فاصله‌ی قابل‌توجهی از اوج تاریخی خود قرار دارد.

راز این تناقض بزرگ، در سیاست پولی فدرال رزرو نهفته است. نشست اخیر کمیته‌ی بازار باز فدرال رزرو که نخستین تجربه‌ی ریاست جدید بر این کمیته بود، با سیگنال‌هایی همراه شد که تمام معادلات را بر هم زد. دلار آمریکا به بالاترین سطح خود در بیش از یک سال اخیر رسید و انتظارات برای افزایش نرخ بهره تا پایان سال، به طرز چشمگیری افزایش یافت. در این گزارش، به بررسی عمیق عواملی می‌پردازیم که طلا را در مسیر سومین سقوط متوالی هفتگی قرار داده‌اند و چشم‌انداز پیش‌رو را تحلیل می‌کنیم.

توافق صلح؛ خوش‌بینی زودگذری که رنگ باخت

هفته‌ی جاری با خبری خوش‌آیند برای بازارهای جهانی آغاز شد. آمریکا و ایران پس از ماه‌ها جنگ، به یک توافق موقت صلح دست یافتند و رؤسای جمهور دو کشور تفاهم‌نامه‌ای را به‌صورت الکترونیکی امضا کردند. این توافق که انتظار می‌رفت به بازگشایی تنگه‌ی هرمز و کاهش فشار بر بازارهای انرژی منجر شود، در ابتدای هفته موجی از خوش‌بینی را در بازار طلا ایجاد کرد.

طلا در روزهای ابتدایی هفته با جهشی قابل‌توجه همراه شد و به سطوح بالایی دست یافت. نفت نیز در پی این توافق مسیر نزولی در پیش گرفت و انتظارات تورمی تا حدودی فروکش کرد. اما این خوش‌بینی دوام چندانی نداشت.

به‌تدریج، ابهامات پیرامون اجرای کامل توافق و نیز تداوم درگیری‌ها در جبهه‌های لبنان، بار دیگر بر روحیه‌ی بازار سایه انداخت. گزارش‌ها حاکی از آن بود که مذاکرات برای دستیابی به یک توافق دائمی به تعویق افتاده و درگیری‌ها در جنوب لبنان تشدید شده است. هم‌زمان، ایران اعلام کرد که کشتی‌های عبوری از تنگه‌ی هرمز نیاز به مجوز دارند و ترافیک در این آبراه استراتژیک کاهش یافت.

با این حال، مهم‌ترین عاملی که خوش‌بینی اولیه را از بین برد، سیگنال‌های انقباضی فدرال رزرو بود. تحلیلگران ارشد معتقدند صعود طلا در پی توافق صلح آمریکا‑ایران کوتاه‌مدت بود و دلار احیا شده که با لحن جدید فدرال رزرو تقویت شده، صحنه را از آن خود کرده است.

فدرال رزرو و رئیس جدید؛ نقطه‌ی عطفی که بازار را تغییر داد

نشست اخیر کمیته‌ی بازار باز فدرال رزرو، نقطه‌ی عطفی در بازار طلا بود. اگرچه نرخ بهره در محدوده‌ی قبلی تثبیت شد، اما آنچه بازار را شوکه کرد، تغییر لحن اساسی در بیانیه و پیش‌بینی‌های این کمیته بود.

نمودار «نقاط» که پیش‌بینی اعضای کمیته از نرخ بهره را نشان می‌دهد، حاوی یک تغییر چشمگیر بود. بر اساس این نمودار، شمار قابل‌توجهی از مقامات فدرال رزرو حداقل یک افزایش نرخ بهره را تا پایان سال جاری محتمل می‌دانند. این رقم در تضاد کامل با پیش‌بینی‌های نشست پیشین بود که همچنان به کاهش نرخ بهره امید بسته بود. بانک مرکزی همچنین عبارت کلیدی از بیانیه‌ی سیاست پولی خود را حذف کرد که به کاهش نرخ بهره اشاره داشت.

نکته‌ی مهم‌تر، لحن رئیس‌جمهور جدید فدرال رزرو بود. او در نخستین نشست خود به‌عنوان رئیس فدرال رزرو، بر تعهد خود به مهار تورم تأکید کرد و اعلام داشت که بانک مرکزی همچنان مصمم به بازگرداندن تورم به هدف خود است. رئیس جدید همچنین از راه‌اندازی مجموعه‌ای از گروه‌های کاری برای بررسی عملیات بانک مرکزی خبر داد.

این تغییر لحن، تأثیر فوری بر بازار گذاشت. بر اساس ابزارهای نظارت بر نرخ بهره، احتمال افزایش نرخ بهره تا پایان سال جاری به طرز چشمگیری افزایش یافت و به سطوح بالایی رسید که نسبت به قبل از نشست فدرال رزرو، رشد قابل‌توجهی را نشان می‌دهد.

به گفته‌ی تحلیلگران ارشد، لحن بازارخوان فدرال رزرو، طلا را با احتمال بیشتری به سمت سطوح پایین‌تر سوق می‌دهد تا بازپس‌گیری سطوح بالاتر در نیمه‌ی دوم سال.

بازار چه می‌گوید؟ افزایش نرخ بهره در افق

واکنش بازار به سیگنال‌های فدرال رزرو، سریع و قاطع بود. شاخص دلار که در طول هفته با رشد قابل‌توجهی همراه شد، به بالاترین سطح خود در بیش از یک سال اخیر رسید. دلار قوی، طلا را برای دارندگان سایر ارزها گران‌تر کرد و فشار نزولی بر این فلز گرانبها را تشدید نمود.

در بازار مشتقات، معامله‌گران به‌سرعت موقعیت‌های خود را تعدیل کردند. بازارهای آتی هم‌اکنون احتمال افزایش نرخ بهره تا پایان سال را بسیار بالا قیمت‌گذاری کرده‌اند. این انتظارات، بازده اوراق قرضه‌ی آمریکا را افزایش داده و هزینه‌ی فرصت نگهداری طلا را به‌عنوان یک دارایی بدون بازده، بالا برده است.

تغییرات در بازار مشتقات نیز قابل‌توجه بود. حجم موقعیت‌های باز در دوران نشست فدرال رزرو، دستخوش تغییرات شدیدی شد و حجم عظیمی از سرمایه‌های اهرمی مجبور به خروج از بازار شدند.

پیش‌بینی‌ها؛ گلدمن ساکس هدف خود را کاهش داد

در واکنش به تغییر لحن فدرال رزرو، بانک سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس نیز پیش‌بینی خود از قیمت طلا را کاهش داد. این بانک هدف قیمت طلا در پایان سال را به‌طور قابل‌توجهی تعدیل کرد.

تحلیلگران گلدمن ساکس اعلام کردند که دلیل اصلی این کاهش، به تعویق افتادن انتظارات برای کاهش نرخ بهره است. اقتصاددانان این بانک اکنون انتظار دارند اولین کاهش نرخ بهره در نیمه‌ی دوم سال آینده رخ دهد، در حالی که پیش‌تر این کاهش‌ها را زودتر پیش‌بینی می‌کردند.

با این حال، گلدمن ساکس همچنان دیدگاه ساختاری خود را نسبت به طلا مثبت ارزیابی می‌کند و معتقد است که طلا در نیمه‌ی دوم سال جاری احتمالاً رشد خواهد کرد، هرچند با شیب کمتری نسبت به پیش‌بینی‌های قبلی. تحلیلگران این بانک تأکید کرده‌اند که دیدگاه آن‌ها نسبت به قیمت طلا همچنان از نظر ساختاری صعودی است، اما از نظر تاکتیکی محتاطانه، با ریسک نزولی در کوتاه‌مدت و ریسک صعودی در میان‌مدت.

تحلیل تکنیکال؛ مقاومت‌ها و حمایت‌ها در یک نگاه

از منظر تحلیل تکنیکال، وضعیت طلا همچنان شکننده ارزیابی می‌شود. قیمت طلا در نمودار روزانه، به‌وضوح پایین‌تر از تمام میانگین‌های متحرک کلیدی قرار دارد. میانگین متحرک کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت همگی بالای قیمت فعلی قرار دارند و لایه‌ای از مقاومت‌های متوالی را تشکیل داده‌اند.

شاخص قدرت نسبی (RSI) در منطقه‌ی منفی اما خارج از محدوده‌ی اشباع فروش قرار دارد. این نشان می‌دهد که مومنتوم نزولی همچنان ادامه دارد، هرچند هنوز شاهد تسلیم‌شدگی کامل در بازار نبوده‌ایم. شاخص ADX نیز در محدوده‌ی میانی قرار دارد که نشان از تقویت روند نزولی دارد.

سطوح مقاومت: نخستین مقاومت در میانگین متحرک کوتاه‌مدت قرار دارد. پس از آن، میانگین متحرک بلندمدت و سپس میانگین متحرک میان‌مدت به‌عنوان موانع بعدی عمل می‌کنند. هرگونه صعود به این سطوح، با فشار فروش مواجه خواهد شد.

سطوح حمایت: کف هفته‌ی جاری، نخستین سطح حمایتی محسوب می‌شود. در صورت شکست این سطح، کانال چهارهزار دلاری به‌عنوان حمایت بعدی مطرح است. تحلیلگران معتبر احتمال آزمون حمایت چهارهزار دلاری و حتی کاهش بیشتر تا سطوح پایین‌تر را منتفی نمی‌دانند.

جهت‌گیری کلی: تا زمانی که قیمت زیر میانگین‌های متحرک باقی بماند و فدرال رزرو به مسیر انقباضی خود ادامه دهد، روند نزولی حاکم خواهد بود. تحلیلگران معتقدند که مسیر کم‌مقاومت، به‌سمت سطوح پایین‌تر است و هرگونه صعود، فرصتی برای فروش محسوب می‌شود.

عوامل حمایتی در برابر سقوط

با وجود تمام فشارهای نزولی، برخی عوامل حمایتی نیز در بازار وجود دارند که می‌توانند از سقوط آزاد طلا جلوگیری کنند.

خرید بانک‌های مرکزی: یکی از مهم‌ترین عوامل حمایتی، تداوم خرید طلا توسط بانک‌های مرکزی کشورهای مختلف است. تحلیلگران پیش‌بینی کرده‌اند که خرید بانک‌های مرکزی در سال جاری و سال آینده در سطح قابل‌قبولی ادامه یابد.

تقاضای فیزیکی: با وجود کاهش واردات طلا به برخی کشورها، تقاضای فیزیکی به‌ویژه از چین همچنان به عنوان کف‌ساز بازار عمل می‌کند.

ابهامات ژئوپلیتیکی: با وجود توافق موقت، تنش‌ها در خاورمیانه همچنان به‌قوت خود باقی است. درگیری‌ها در جبهه‌های مختلف ادامه دارد و تردیدهایی در مورد پایبندی کامل به توافق صلح وجود دارد. این ابهامات، می‌تواند در هر لحظه تقاضای امن‌پناهی را احیا کند.

نتیجه‌گیری

بازار طلا در هفته‌ای که گذشت، سومین کاهش متوالی هفتگی خود را تجربه کرد و پیامی روشن به سرمایه‌گذاران مخابره نمود: در شرایط کنونی، فدرال رزرو بر ژئوپلیتیک برتری دارد.

توافق موقت صلح آمریکا و ایران که در ابتدای هفته موجی از خوش‌بینی ایجاد کرده بود، در برابر سیگنال‌های انقباضی فدرال رزرو رنگ باخت. نشست اخیر و نخستین تجربه‌ی ریاست جدید بر این کمیته، با تغییر لحن اساسی در نمودار نقاط و حذف عبارت کاهش نرخ بهره از بیانیه، مسیر جدیدی را برای بازار ترسیم کرد. شمار قابل‌توجهی از مقامات فدرال رزرو اکنون حداقل یک افزایش نرخ بهره را تا پایان سال محتمل می‌دانند و بازارها چنین سناریویی را با احتمال بالا قیمت‌گذاری کرده‌اند.

دلار قوی، بازده بالای اوراق قرضه و هزینه‌ی فرصت نگهداری طلا، همگی دست به دست هم دادند تا فلز گرانبها را در مسیر نزولی تثبیت کنند. گلدمن ساکس نیز در واکنش به این تحولات، پیش‌بینی قیمت طلا در پایان سال را به‌طور قابل‌توجهی کاهش داد.

با این حال، همه‌ی نشانه‌ها نزولی نیستند. خرید بانک‌های مرکزی، تقاضای فیزیکی از چین و ابهامات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، عواملی هستند که می‌توانند از سقوط آزاد طلا جلوگیری کنند. از نظر تکنیکال نیز کانال چهارهزار دلاری به‌عنوان یک حمایت روانی کلیدی، می‌تواند نقطه‌ی عطفی برای بازار باشد.

آنچه در روزهای پیش‌رو مسیر طلا را تعیین خواهد کرد، داده‌های اقتصادی آمریکا به‌ویژه شاخص هزینه‌های مصرف شخصی (PCE) است که معیار ترجیحی فدرال رزرو برای سنجش تورم محسوب می‌شود. در صورت تأیید تداوم تورم، فشار نزولی بر طلا تشدید خواهد شد و کانال چهارهزار دلاری در معرض شکست قرار خواهد گرفت. در مقابل، یک شگفتی مثبت در داده‌های تورمی می‌تواند جهشی اصلاحی ایجاد کند، هرچند که حتی در آن صورت نیز روند نزولی اصلی تا زمانی که فدرال رزرو مسیر خود را تغییر ندهد، پابرجا خواهد ماند.