انتظارات افزایش نرخ بهره در دسامبر؛ مانع تازه‌ای برای صعود طلا

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز قیمت اونس جهانی طلا در معاملات اولیه روز چهارشنبه، در جلسه معاملاتی اروپا، همچنان زیر سطح ۴۰۵۰ دلار قرار دارد و با این وضعیت، روند صعودی دو روز گذشته متوقف شده است. بازار در آستانه تصمیم سیاست پولی فدرال رزرو آمریکا قرار دارد؛ رویدادی که می‌تواند از مسیر تغییر انتظارات نرخ بهره، نوسانات دلار و ارزیابی سرمایه‌گذاران از شرایط اقتصادی، جهت حرکت کوتاه‌مدت فلز زرد را تحت تأثیر قرار دهد. با وجود عقب‌نشینی اخیر، قیمت طلا همچنان بالاتر از کف سه‌ماهه‌ای قرار دارد که اوایل هفته ثبت شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد فشار فروش افزایش یافته، اما هنوز نمی‌توان از تثبیت قطعی روند نزولی سخن گفت.

اهمیت معاملات چهارشنبه تنها به تصمیم نرخ بهره محدود نمی‌شود. بیانیه سیاست پولی فدرال رزرو و اظهارات کوین وارش، رئیس این نهاد، در نشست خبری پس از اعلام تصمیم، می‌تواند برداشت بازار از احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر را تغییر دهد. علاوه بر آن، انتشار گزارش مقدماتی تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه سوم و شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی آمریکا در روز پنجشنبه، مجموعه‌ای از داده‌های مهم را پیش روی معامله‌گران قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، رفتار قیمت در محدوده‌های حمایتی و مقاومتی می‌تواند نشان دهد که آیا بازار توانایی بازیابی موقعیت خود را دارد یا انتظارات انقباضی سیاست پولی همچنان بر معاملات طلا غلبه خواهد کرد.

انتظار برای تصمیم فدرال رزرو، تقاضا برای طلا را با محدودیت مواجه کرده است

فدرال رزرو قرار است تصمیم سیاست پولی خود را در روز چهارشنبه اعلام کند و انتظارات غالب بازار بر ثابت ماندن نرخ بهره در این نشست متمرکز است. با این حال، ثابت ماندن نرخ بهره لزوماً به معنای کاهش فشار بر طلا نیست. در شرایطی که معامله‌گران از هم‌اکنون احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در پایان سال را در محاسبات خود لحاظ کرده‌اند، لحن بیانیه سیاست پولی و نحوه توضیح شرایط اقتصادی می‌تواند تأثیری جدی بر ارزش دلار داشته باشد. اگر پیام سیاست‌گذار با انتظارات انقباضی بازار همسو باشد، حتی بدون تغییر نرخ بهره نیز امکان حفظ فشار بر اونس جهانی طلا وجود خواهد داشت.

بر اساس ابزار CME FedWatch گروه CME، معامله‌گران احتمال افزایش مجدد نرخ بهره در دسامبر را بیش از ۸۰ درصد برآورد می‌کنند. این احتمال بالا نشان می‌دهد که بخش مهمی از توجه بازار از تصمیم فوری چهارشنبه به مسیر سیاست پولی در ماه‌های بعد منتقل شده است. برای طلا که دارایی بدون بازده دوره‌ای محسوب می‌شود، افزایش نرخ بهره می‌تواند از طریق بالا بردن هزینه فرصت نگهداری، جذابیت نسبی آن را کاهش دهد. در مقابل، اگر پیام فدرال رزرو کمتر از انتظارات انقباضی باشد، احتمال تضعیف دلار و بازگشت بخشی از تقاضا برای فلز زرد مطرح خواهد شد. بنابراین، واکنش قیمت به نتیجه نشست باید در ارتباط با انتظارات قبلی بازار ارزیابی شود، نه صرفاً بر اساس ثابت ماندن یا تغییر نرخ بهره.

اختلاف‌نظر احتمالی در فدرال رزرو می‌تواند پیام نشست را انقباضی‌تر کند

استراتژیست‌های BNY Markets با انتظارات کنونی بازار همسو هستند و پیش‌بینی می‌کنند فدرال رزرو در نشست اکتبر نرخ بهره را تغییر ندهد و تصمیم احتمالی برای افزایش بیشتر آن را به نشست دسامبر موکول کند. با این حال، از دیدگاه این مؤسسه، احتمال مخالفت دست‌کم یک عضو فدرال رزرو با ثابت ماندن نرخ بهره وجود دارد و حتی ممکن است تعداد مخالفان بیشتر باشد. چنین اختلاف‌نظری اهمیت دارد، زیرا موضع اعضای کمیته سیاست پولی می‌تواند تصویری متفاوت از میزان نگرانی سیاست‌گذاران نسبت به تورم ارائه دهد.

اگر دست‌کم یک عضو به نفع افزایش نرخ بهره رأی مخالف ثبت کند، بازار ممکن است نتیجه نشست را انقباضی‌تر از آنچه تصمیم اصلی نشان می‌دهد تفسیر کند. در این سناریو، احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر می‌تواند تقویت شود و فشار بیشتری بر طلا وارد کند. با این حال، این واکنش قطعی نیست و به محتوای بیانیه و برداشت معامله‌گران از ترکیب دیدگاه‌های درون فدرال رزرو بستگی دارد. از سوی دیگر، انتظار نمی‌رود کوین وارش در نشست خبری راهنمایی روشنی درباره تصمیمات آتی ارائه کند. از همین رو، بازار ناچار خواهد بود بخش مهمی از ارزیابی خود را بر داده‌های اقتصادی و نشانه‌های موجود در بیانیه استوار کند.

داده‌های GDP و PCE می‌توانند مسیر انتظارات نرخ بهره را تغییر دهند

پس از تصمیم فدرال رزرو، توجه سرمایه‌گذاران به دو انتشار اقتصادی مهم در روز پنجشنبه معطوف خواهد شد: گزارش مقدماتی تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه سوم آمریکا و شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی یا PCE. داده‌های تولید ناخالص داخلی تصویری از وضعیت فعالیت اقتصادی ارائه می‌دهند و می‌توانند به ارزیابی میزان پایداری رشد کمک کنند. شاخص PCE نیز از معیارهای مهم مورد توجه فدرال رزرو برای سنجش تحولات تورمی است. هم‌زمانی این دو گزارش با نشست بانک مرکزی، اهمیت آن‌ها را برای تعیین انتظارات نرخ بهره افزایش می‌دهد.

اگر داده‌های اقتصادی از تداوم فعالیت قدرتمند و فشارهای تورمی حکایت داشته باشند، احتمال حفظ سیاست پولی انقباضی برای مدت طولانی‌تر تقویت خواهد شد. چنین وضعیتی می‌تواند از دلار حمایت کند و مانع شکل‌گیری یک حرکت صعودی پایدار در بازار طلا شود. در مقابل، داده‌های ضعیف‌تر از انتظارات یا نشانه‌های کاهش فشار تورمی ممکن است احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر را تعدیل کنند. در آن صورت، طلا می‌تواند از کاهش انتظارات انقباضی و تغییر جهت دلار بهره‌مند شود. با وجود این، واکنش بازار به داده‌ها تنها به مقدار ثبت‌شده محدود نخواهد بود؛ فاصله ارقام با انتظارات قبلی و تأثیر آن‌ها بر برداشت معامله‌گران از تصمیمات بعدی فدرال رزرو نیز اهمیت تعیین‌کننده‌ای دارد.

افزایش قیمت انرژی و تنش‌های ژئوپلیتیکی، فشار بنیادی بر طلا را حفظ می‌کنند

در کنار سیاست پولی، نگرانی‌های تورمی ناشی از بالا ماندن قیمت انرژی نیز بر ارزیابی بازار از مسیر نرخ بهره اثر گذاشته است. افزایش قیمت انرژی می‌تواند هزینه‌های تولید و حمل‌ونقل را تحت تأثیر قرار دهد و در صورت تداوم، روند کاهش تورم را دشوارتر کند. اگر این فشارها به تثبیت تورم در سطوح بالاتر منجر شوند، احتمال ادامه سیاست پولی انقباضی افزایش پیدا می‌کند. از این منظر، رشد قیمت انرژی الزاماً به معنای تقویت طلا نیست؛ زیرا اثر آن بر انتظارات نرخ بهره و ارزش دلار می‌تواند در کوتاه‌مدت به عاملی محدودکننده برای فلز زرد تبدیل شود.

هم‌زمان، تداوم نگرانی‌ها درباره تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی همچنان بخشی از فضای معاملات بازارهای جهانی را شکل می‌دهد. افزایش این تنش‌ها می‌تواند تقاضا برای دارایی‌های امن را تحت تأثیر قرار دهد، اما واکنش بازارها لزوماً یکسان نیست. جهت حرکت دلار، وضعیت بازار انرژی و تغییر انتظارات نرخ بهره می‌توانند در ارزیابی نهایی سرمایه‌گذاران نقش مهمی داشته باشند. در شرایط کنونی، تقویت اخیر دلار و باقی ماندن آن در نزدیکی بالاترین سطح دو هفته گذشته، به یکی از عوامل محدودکننده قیمت طلا تبدیل شده است. به همین دلیل، برای ارزیابی تقاضای پناهگاه امن باید علاوه بر تحولات ژئوپلیتیکی، رفتار دلار و بازده مورد انتظار دارایی‌های مالی نیز بررسی شود.

حمایت میانگین متحرک ۱۰۰ ساعته، مانع تشدید فوری افت قیمت شده است

از منظر تکنیکال، جفت‌ارز XAU/USD که قیمت یک اونس طلا را بر حسب دلار آمریکا نشان می‌دهد، اندکی بالاتر از میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ ساعته در سطح ۴۰۴۴.۲۱ دلار قرار دارد. این میانگین متحرک در شرایط فعلی نقش یک حمایت نزدیک را ایفا می‌کند و تا زمانی که قیمت بالاتر از آن باقی بماند، امکان محدود شدن فشار نزولی وجود خواهد داشت. با این حال، قرار گرفتن قیمت در بالای یک میانگین متحرک به‌تنهایی برای تأیید بازگشت صعودی کافی نیست؛ به‌ویژه آنکه بازار در آستانه رویدادی مهم قرار دارد و احتمال افزایش نوسانات کوتاه‌مدت وجود دارد.

شاخص قدرت نسبی یا RSI در محدوده ۵۵ قرار دارد که از وجود مومنتوم صعودی محدود حکایت می‌کند. این سطح نشان می‌دهد که قدرت خریداران کاملاً از میان نرفته است، اما شاخص نیز نشانه‌ای از برتری قدرتمند تقاضا ارائه نمی‌دهد. از سوی دیگر، اندیکاتور مکدی یا MACD به محدوده منفی وارد شده است؛ وضعیتی که می‌تواند از کاهش قدرت حرکت صعودی پس از رشد اخیر حکایت داشته باشد. ترکیب این نشانه‌ها تصویری دوگانه ارائه می‌دهد: حمایت میانگین متحرک از افت فوری جلوگیری می‌کند، اما ضعف MACD و محدود بودن مومنتوم صعودی اجازه نمی‌دهد بازگشت قیمت از حمایت، به‌عنوان تأیید یک روند افزایشی تازه در نظر گرفته شود.

مقاومت ۴۰۶۳ دلار، نخستین مانع برای تثبیت بازیابی طلا است

محدوده ۴۰۶۳.۰۸ دلار، متناظر با سطح بازگشت فیبوناچی ۳۸.۲ درصدی آخرین حرکت نزولی، نخستین مقاومت مهم پیش روی قیمت محسوب می‌شود. طلا در معاملات شبانه نتوانسته است بالاتر از این سطح تثبیت شود و همین ناکامی، اهمیت محدوده یادشده را در معاملات چهارشنبه افزایش داده است. هنگامی که قیمت در جریان اصلاح به یک مقاومت فیبوناچی می‌رسد و از عبور پایدار از آن بازمی‌ماند، احتمال ادامه نوسان محدود یا شکل‌گیری موج دیگری از فشار فروش مطرح می‌شود. البته اعتبار این سناریو به رفتار بعدی قیمت وابسته است و عبور پایدار از مقاومت می‌تواند ارزیابی کوتاه‌مدت را تغییر دهد.

در صورت تثبیت قیمت بالاتر از ۴۰۶۳.۰۸ دلار، سطح بازگشت فیبوناچی ۵۰ درصدی در ۴۰۸۹.۷۵ دلار به‌عنوان مقاومت بعدی مطرح خواهد شد. پس از آن، سطح ۶۱.۸ درصدی در ۴۱۱۶.۴۳ دلار می‌تواند مانع دیگری برای ادامه بازیابی باشد. عبور از این محدوده نیز توجه بازار را به مقاومت بالاتر در ۴۱۵۴.۴۰ دلار جلب می‌کند؛ سطحی که پیش از رسیدن به سقف چرخه در نزدیکی ۴۲۰۲.۷۸ دلار قرار دارد. با این حال، حرکت به سمت این مقاومت‌ها مستلزم آن است که طلا ابتدا از محدوده ۴۰۶۳ دلار عبور کند و توانایی حفظ قیمت بالاتر از آن را نشان دهد. تا پیش از تحقق این وضعیت، احتمال فروش در جریان تلاش‌های صعودی همچنان مطرح است.

شکست حمایت ۴۰۴۴ دلار می‌تواند فشار نزولی را به سطح پایین‌تری منتقل کند

در سمت مقابل، سطح ۴۰۴۴.۲۱ دلار به دلیل انطباق با میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ ساعته، نخستین حمایت مهم بازار به شمار می‌رود. از دست رفتن این سطح در پی یک شکست معتبر می‌تواند نشانه‌ای از تضعیف موقعیت خریداران باشد و زمینه حرکت قیمت به سمت حمایت پایین‌تر را فراهم کند. در این صورت، سطح بازگشت فیبوناچی ۲۳.۶ درصدی در ۴۰۳۰.۰۷ دلار، مقصد تکنیکال بعدی خواهد بود. اهمیت این سطح از آن جهت است که می‌تواند میزان مقاومت تقاضا در برابر ادامه اصلاح را مشخص کند؛ با این حال، رسیدن قیمت به آن به معنی قطعی بودن ادامه افت نیست و واکنش معاملات در این محدوده باید مورد توجه قرار گیرد.

اگر فشار فروش از محدوده ۴۰۳۰.۰۷ دلار نیز عبور کند، کف ساختاری در سطح ۳۹۷۶.۷۲ دلار به‌عنوان حمایت پایین‌تر مطرح خواهد شد. نزدیک شدن قیمت به این محدوده می‌تواند اهمیت کف سه‌ماهه اخیر را برای ارزیابی وضعیت بازار افزایش دهد. در مقابل، حفظ حمایت ۴۰۴۴.۲۱ دلار و بازگشت دوباره قیمت به بالای ۴۰۶۳.۰۸ دلار، از تضعیف فشار فروش حکایت خواهد داشت. بنابراین، محدوده میان این دو سطح، یعنی حمایت میانگین متحرک و مقاومت نخست فیبوناچی، در کوتاه‌مدت اهمیت ویژه‌ای دارد. حرکت قیمت در این فاصله می‌تواند نشانه‌های اولیه درباره برتری خریداران یا فروشندگان را آشکار کند، هرچند تصمیم نهایی بازار همچنان تحت تأثیر اخبار سیاست پولی قرار خواهد داشت.

نوسان طلا میان فشار بنیادی و حمایت تکنیکال ادامه دارد

رفتار فعلی اونس جهانی طلا نشان می‌دهد که بازار در نقطه‌ای حساس قرار گرفته است. از یک سو، باقی ماندن قیمت بالاتر از میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ ساعته و RSI در محدوده ۵۵، مانع از آن می‌شود که ادامه افت قیمت بدون بررسی شرایط حمایتی ارزیابی شود. از سوی دیگر، MACD منفی، ناتوانی قیمت در تثبیت بالاتر از مقاومت ۴۰۶۳.۰۸ دلار و انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره در دسامبر، مجموعه‌ای از عوامل محدودکننده را پیش روی خریداران قرار داده‌اند. این ترکیب نشان می‌دهد که توقف روند صعودی دو روزه، هنوز به معنای شکل‌گیری یک حرکت نزولی یک‌دست نیست، اما شواهد موجود نیز برای تأیید یک بازگشت صعودی پایدار کفایت نمی‌کند.

در ادامه معاملات، واکنش طلا به تصمیم فدرال رزرو و لحن نشست خبری کوین وارش می‌تواند موازنه میان نیروهای بنیادی و تکنیکال را تغییر دهد. اگر پیام بانک مرکزی انقباضی‌تر از انتظارات ارزیابی شود و دلار به تقویت خود ادامه دهد، محدوده ۴۰۴۴.۲۱ دلار در معرض آزمون قرار خواهد گرفت و شکست آن می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۴۰۳۰.۰۷ و سپس ۳۹۷۶.۷۲ دلار را هموار کند. در سناریوی مقابل، کاهش فشار دلار یا تعدیل انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره ممکن است زمینه عبور از مقاومت ۴۰۶۳.۰۸ دلار را فراهم کند و سطوح ۴۰۸۹.۷۵ و ۴۱۱۶.۴۳ دلار را در کانون توجه قرار دهد.

در مجموع، مسیر کوتاه‌مدت طلا به تعامل میان انتظارات سیاست پولی، داده‌های اقتصادی آمریکا و رفتار قیمت در محدوده‌های کلیدی وابسته است. با وجود باقی ماندن اونس بالاتر از کف سه‌ماهه اخیر، شرایط بنیادی همچنان از احتمال تداوم فشار نزولی حکایت دارد و هر حرکت بازیابی با مقاومت‌های مهمی روبه‌رو خواهد شد. از سوی دیگر، تا زمانی که حمایت ۴۰۴۴.۲۱ دلار به‌طور معتبر شکسته نشده است، نمی‌توان ادامه افت را قطعی دانست. گزارش‌های GDP و PCE در روز پنجشنبه نیز می‌توانند برداشت بازار از تصمیم بعدی فدرال رزرو را تغییر دهند. در نتیجه، واکنش قیمت به حمایت ۴۰۴۴ دلار و مقاومت ۴۰۶۳ دلار، در کنار پیام سیاست‌گذار، محور اصلی ارزیابی معاملات پیش رو خواهد بود.