به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، بازگشت درازمدت صنعت نفت ونزوئلا به مسیر رونق، به مراتب کندتر از آن چیزی است که واشنگتن پیش‌بینی کرده بود. بر پایه گزارش وال‌استریت‌ژورنال، ۷ ماه پس از سقوط نیکلاس مادورو، مذاکرات میان دولت موقت ونزوئلا و شرکت‌های بزرگ انرژی آمریکایی همچنان در بن‌بست مانده و با وجود ذخایر عظیم نفت خام این کشور، هیچ قرارداد سرمایه‌گذاری بزرگی به امضا نرسیده است.
شرکت‌هایی همچون اکسون‌موبیل و شورون، به‌جای هجوم شتاب‌زده برای بازگشت به این کشور، رویکردی محتاطانه در پیش گرفته‌اند. مدیران این شرکت‌ها همچنان نگران سابقه ملی‌سازی دارایی‌های خارجی در ونزوئلا، اختلافات حل‌نشده بر سر غرامت که به دوران هوگو چاوز بازمی‌گردد، و ابهام‌های سیاسی باقی‌مانده در این کشور هستند. به گفته فرانسیسکو مونالدی، پژوهشگر مؤسسه بیکر در دانشگاه رایس، این شرکت‌ها «۲ بار سوخته‌اند» و از همین رو هیات‌مدیره‌ها تمایلی به تصویب پروژه‌های چند میلیارد دلاری ندارند، مگر آنکه فرصت پیش‌رو استثنایی باشد.
وال‌استریت‌ژورنال می‌نویسد رقابت میان شرکت‌ها نیز روند مذاکرات را پیچیده‌تر کرده است. چند شرکت به‌طور هم‌زمان در پی تصاحب دارایی‌های باکیفیت در کمربند اورینوکو و ایالت موناگاس هستند و در عین حال برای دستیابی به شرایط مطلوب‌تر مالیاتی، نظارتی و مالکیتی چانه‌زنی می‌کنند. به گفته خوسه ایگناسیو ارناندز از مؤسسه آرورا مکرواستراتژیز، اشتیاق اولیه هنوز به تعهد عملی بدل نشده است؛ به بیان او، «یک نشست موفق با حضور ۱۰۰ نفر برگزار می‌شود، اما پس از آن هیچ‌کس تماس نمی‌گیرد».
شورون در همین حال با بهبود عملیات تولید خود، سطح برداشت را به نزدیک ۳۰۰٬۰۰۰ بشکه در روز رسانده است، اما از تعهد به سرمایه‌گذاری‌های میلیارد دلاری تازه برای توسعه پروژه‌های جدید خودداری کرده است. اکسون نیز بنا بر گزارش‌ها بخشی از علاقه خود را کاهش داده است؛ زیرا نتوانسته سهم کافی از دارایی‌های مدنظرش را به دست آورد و با هزینه‌های سنگین بازسازی زیرساخت‌هایی روبه‌رو است که پیش‌تر ملی شده بودند.
تولید نفت ونزوئلا تاکنون به حدود ۱٫۰۷ میلیون بشکه در روز افزایش یافته که نسبت به رقم حدود ۹۳۷٬۰۰۰ بشکه در روز سال گذشته رشد داشته است، هرچند همچنان تنها بخش کوچکی از اوج تولید این کشور در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی به شمار می‌رود. با تداوم احتیاط شرکت‌های بزرگ، دولت ترامپ به‌طور فزاینده‌ای به سراغ تولیدکنندگان مستقل و کوچک‌تر رفته که می‌توانند سریع‌تر عمل کرده و سرمایه فوری فراهم کنند. چند شرکت خصوصی تاکنون توافق‌های مقدماتی امضا کرده‌اند، هرچند تحلیلگران هشدار می‌دهند که توسعه کامل ذخایر نفت سنگین ونزوئلا در نهایت به منابع مالی عمیق، افق سرمایه‌گذاری بلندمدت و تخصص فنی نیاز دارد که تنها شرکت‌های بزرگ نفتی بین‌المللی می‌توانند فراهم کنند.
نظرات کاربران