به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، رشد شتابان هوش مصنوعی نگرانی تازه‌ای میان اقتصاددانان ایجاد کرده است؛ حذف گسترده مشاغل با مهارت متوسط و تمرکز سود در دست مالکان فناوری. بر اساس این هشدار، بازار کار جهانی ممکن است به ۲ گروه نابرابر تقسیم شود: صاحبان الگوریتم و زیرساخت از یک سو، و نیروی کاری با فرصت‌های محدودتر از سوی دیگر.
این موضوع دیگر یک بحث نظری نیست. چند مؤسسه اقتصادی بین‌المللی در ماه‌های اخیر گزارش‌های جداگانه‌ای درباره سرعت جایگزینی نیروی انسانی با ابزارهای هوش مصنوعی منتشر کرده‌اند و همین موضوع، پرسش از شکل‌گیری یک طبقه فرودست دائمی را به یکی از جدی‌ترین بحث‌های اقتصادی روز تبدیل کرده است. برای خانوارهای عادی، پرسش ساده است: در دنیایی که ماشین‌ها بخش بزرگی از کارهای تحلیلی و اداری را انجام می‌دهند، درآمد از کجا تأمین می‌شود؟
کدام مشاغل در معرض خطرند؟
کارشناسان بازار کار می‌گویند نسل جدید هوش مصنوعی برخلاف موج‌های قبلی اتوماسیون، یک صنعت خاص را هدف نمی‌گیرد. این فناوری به‌طور هم‌زمان بر مشاغل دفتری، حقوقی، تحلیل داده و حتی بخش‌هایی از برنامه‌نویسی اثر می‌گذارد. طبق برآورد چند مؤسسه پژوهشی، حدود ۳۰ درصد از وظایف موجود در مشاغل دفتری و تحلیلی تا پایان دهه جاری میلادی قابل انجام با ابزارهای هوش مصنوعی است. این رقم به معنای حذف کامل شغل نیست؛ نشان می‌دهد بخشی از وظایف هر شغل به نرم‌افزار منتقل می‌شود و همین موضوع دستمزد و امنیت شغلی طبقه متوسط را زیر فشار می‌گذارد.
در مقابل، درآمد شرکت‌های سازنده مدل‌های هوش مصنوعی و صاحبان زیرساخت محاسباتی با شتاب رشد کرده است. ارزش بازار چند شرکت پیشرو این حوزه تنها در ۱ سال بیش از ۲ برابر شده، در حالی که رشد دستمزد در بسیاری از مشاغل میانی همچنان زیر نرخ تورم باقی مانده است. همین فاصله، هسته اصلی نگرانی از شکل‌گیری یک طبقه فرودست دائمی است؛ گروهی که نه مالک سرمایه است و نه مهارتی دارد که ماشین نتواند جایگزینش کند.
پیامد برای پول و تصمیم‌های مالی
برای مخاطب عادی، این روند مستقیماً به ارزش پول و برنامه‌ریزی مالی گره می‌خورد. اگر بخشی از نیروی کار درآمد ثابت خود را از دست بدهد، تقاضای مصرفی کاهش می‌یابد و بانک‌های مرکزی احتمالاً باید سیاست پولی را با احتیاط بیش‌تری تنظیم کنند. چنین شرایطی معمولاً دارایی‌هایی مانند طلا را به پناهگاهی در برابر نااطمینانی اقتصادی تبدیل می‌کند، هرچند نتیجه نهایی به سرعت واقعی جایگزینی مشاغل بستگی دارد.
سازمان بین‌المللی کار و صندوق بین‌المللی پول در گزارش‌های اخیر خود بر لزوم بازآموزی نیروی کار و بازطراحی نظام مالیاتی برای دارایی‌های دیجیتال تأکید کرده‌اند. برخی اقتصاددانان پیشنهاد داده‌اند بخشی از سود شرکت‌های هوش مصنوعی از طریق مالیات هدفمند به برنامه‌های حمایتی بازار کار اختصاص یابد؛ طرحی که هنوز در مرحله بحث نظری قرار دارد و اجرای آن با چالش‌های سیاسی و اجرایی متعددی روبه‌روست.
نظرات کاربران