به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از موتلی فول، شرکت انویدیا روز دوشنبه با شش نهاد بزرگ سرمایهگذاری والاستریت تفاهمنامه امضا کرد. طرفهای این توافق آپولو گلوبال منیجمنت، بلکراک، بلکاستون، بروکفیلد اَست منیجمنت، گلدمنساکس و KKR هستند. هدف این تفاهمنامهها راهاندازی پلتفرمهای مالی مستقل برای جذب بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه از منابع بیرون از انویدیا است؛ سرمایهای که قرار است صرف ساخت زیرساختهای هوش مصنوعی شود.
این رقم واکنشی به افت تقاضا نیست، بلکه نشانه فاصلهگرفتن هزینه ساخت مراکز داده هوش مصنوعی از توان مالی مستقیم مشتریان انویدیا است. بر اساس این طرح، تجهیزات محاسباتی مانند داراییهای درآمدزا -مشابه ساختمان یا جادههای عوارضی- در نظر گرفته میشود؛ داراییهایی که میتوانند وثیقه دریافت وام باشند. جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، روز دوشنبه به شبکه سیانبیسی گفت این نخستینبار است که تراشههای فناوری به یک طبقه دارایی قابل سرمایهگذاری تبدیل میشوند.
واکنش محتاطانه بازار سهام
بازار سهام به این خبر واکنش مثبتی نشان نداد و قیمت سهام انویدیا روز دوشنبه حدود ۳ درصد افت کرد و در محدوده ۲۱۸ دلار معامله شد. این افت در حالی رخ داد که عملکرد مالی شرکت همچنان قوی است؛ درآمد ۱۲ ماه اخیر انویدیا ۷۱ درصد رشد کرد و به ۲۵۳ میلیارد دلار رسید و سود خالص آن نیز تقریبا ۲ برابر شد و به حدود ۱۶۰ میلیارد دلار رسید. در سهماهه نخست سال مالی ۲۰۲۷ که به تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۲۶ (۶ اردیبهشت ۱۴۰۵) پایان یافت، درآمد نسبت به مدت مشابه سال قبل ۸۵ درصد رشد کرد و مدیران انویدیا برای سهماهه بعدی درآمدی در حدود ۹۱ میلیارد دلار پیشبینی کردهاند.
موسسههای رتبهبندی اعتباری هشدار دادهاند که هزینههای سرمایهای بیسابقه، جریان نقد آزاد بزرگترین خریداران تجهیزات هوش مصنوعی را تحت فشار قرار داده و آنها را به سمت بدهی بیشتر سوق داده است. به بیان دیگر، برای تامین محموله بعدی ۵۰۰ میلیارد دلاری تجهیزات، منابع نقدی فعلی مشتریان انویدیا کافی نیست.
یادآوری حباب مخابرات دهه ۱۹۹۰
تجربه مشابهی پیش از این رخ داده است. در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی، اپراتورهای شبکه مخابراتی از تولیدکنندگان تجهیزات خواستند تامین مالی خرید را خودشان بر عهده بگیرند و این شرکتها نیز از منابع مالی خود چنین کردند. بر پایه برآورد موسسه مککینزی، تا پایان سال ۲۰۰۰ میلادی، ۹ تامینکننده بزرگ از جمله لوسنت، نورتل و سیسکو، در مجموع حدود ۲۵٫۶ میلیارد دلار به مشتریان خود وام دادند. رقم هدفگذاریشده انویدیا اکنون تقریبا ۲۰ برابر آن مبلغ است. با فروپاشی تقاضا در آن دوره، ۲۴ شرکت از ۳۰ اپراتور بزرگ بورسی مخابرات ورشکسته شدند و بین یکسوم تا ۸۰ درصد از پرتفوی وامهای تامینکنندگان از بین رفت. لوسنت و نورتل نیز تا آستانه ورشکستگی پیش رفتند.
تفاوت اصلی طرح کنونی با تجربه گذشته در محل نگهداری بدهی است. در دهه ۱۹۹۰، وامهای اعطاشده در ترازنامه خود شرکتهای تولیدکننده تجهیزات ثبت میشد و به همین دلیل ورشکستگی مشتریان مستقیما دامان تامینکنندگان را نیز میگرفت. در طرح جدید، انویدیا خود وامدهنده نیست؛ پلتفرمهای مالی مستقل هستند و منابع مالی از سوی نهادهای والاستریتی تامین میشود.















نظرات کاربران