به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری زیروهج، روزنامه وال‌استریت ژورنال گزارش تازه‌ای درباره وضعیت صندوق‌های اعتباری خصوصی آمریکا منتشر کرد. بر اساس این گزارش، نرخ نکول وام‌ها در برخی از بزرگ‌ترین این صندوق‌ها به بالاترین سطح دست‌کم ۵ سال اخیر رسیده است. هم‌زمان، فهرست شرکت‌های بدهکار پرریسک در حال گسترش است و بازده سرمایه‌گذاران نیز رو به کاهش گذاشته است. این روند نشان می‌دهد مشکلات این صنعت، که پیش‌تر بیشتر به دشواری برداشت سرمایه محدود می‌شد، اکنون به کیفیت خود وام‌ها هم رسیده است.
تا پیش از این، مدافعان صنعت اعتبار خصوصی استدلال می‌کردند تقاضای بازپس‌گیری سرمایه به کیفیت وام‌های زیربنایی این صندوق‌ها آسیبی نمی‌زند. اکنون طبق تحلیل وال‌استریت ژورنال، سهم وام‌های «غیرجاری» -یعنی وام‌هایی که بازپرداخت آن‌ها متوقف شده- در این صندوق‌ها نیز رو به افزایش است. این نسبت در صندوق‌های تحت مدیریت شرکت‌های آرس، گولاب کپیتال، بلو اول و بلک‌استون، به بالاترین رقم از سال ۲۰۲۱ تاکنون رسیده است. در صندوق بلو اول کپیتال کورپ، این نسبت در سه‌ماهه دوم امسال به ۲٫۸ درصد رسید که بالاترین رقم در دست‌کم ۵ سال اخیر است.
گسترش فهرست بدهکاران پرریسک
سه صندوق دیگر بررسی‌شده در گزارش وال‌استریت ژورنال نیز به اوج پنج‌ساله رسیدند و حتی از سطح سال ۲۰۲۳ فراتر رفتند. در سال ۲۰۲۳، افزایش نرخ بهره فدرال‌رزرو فشار سنگینی بر بدهکاران اهرمی وارد کرده بود. صندوق‌های اعتباری خصوصی تحت مدیریت آرس، گولاب و کی‌کی‌آر نیز امسال افزایش تعداد بدهکارانی با عملکرد رو به تضعیف را گزارش کرده‌اند. فهرست این بدهکاران، که عملاً اتاق انتظار بحران‌های اعتباری آینده محسوب می‌شود، اکنون به بالاترین سطح از سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ رسیده است.
دیوید گولاب، مدیرعامل مشترک گولاب کپیتال، این وضعیت را در گفت‌وگو با وال‌استریت ژورنال پذیرفت. او گفت اقتصاد آمریکا آشکارا وارد یک «چرخه اعتباری» شده است. در چنین چرخه‌ای، افزایش نکول وام‌ها معمولاً با سخت‌ترشدن شرایط تأمین مالی جدید همراه می‌شود. نویسنده گزارش زیروهج نیز از اکتبر سال گذشته (مهر ۱۴۰۴) درباره این صنعت هشدار داده بود.
بحران نقدینگی و نکول: دو بحران به‌هم‌پیوسته
مشکل نکول وام‌ها به بحران نقدینگی موجود در این صنعت افزوده می‌شود. از ابتدای امسال، شرکت‌های بلو اول، بلک‌استون، بلک‌راک، مورگان استنلی، کلیف‌واتر، استون ریج، آپولو، آرس و بارینگز برداشت سرمایه سرمایه‌گذاران را محدود کرده‌اند. تا پایان ژوئن (خرداد ۱۴۰۵)، درخواست‌های بازپس‌گیری سرمایه از صندوق کلیف‌واتر به حدود ۱۷ درصد رسید. صندوق آپولو دبت سولوشنز نیز دارایی‌هایی معادل ۲۵ میلیارد دلار دارد؛ رقمی نزدیک به تولید ناخالص داخلی سالانه بسیاری از کشورهای کوچک. این صندوق پس از دریافت درخواست بازپس‌گیری معادل ۱۶٫۸ درصد از سهام در گردش، برداشت سرمایه‌گذاران را محدود کرد.
صندوق‌های اعتباری خصوصی زمانی به‌خوبی عمل می‌کنند که سرمایه‌گذاران سرمایه خود را برای مدت طولانی دست‌نخورده باقی بگذارند. این صندوق‌ها به سرمایه‌گذاران نقدشوندگی دوره‌ای پیشنهاد می‌دهند، در حالی که دارایی اصلی آن‌ها وام به شرکت‌های خصوصی بدون معامله مستمر است. فروش این وام‌ها در دوران فشار بازار به‌سختی ممکن است و تا زمانی که تعداد کمی درخواست بازپس‌گیری بدهند، مشکلی پیش نمی‌آید. اما با افزایش هم‌زمان نکول‌ها، این دو مشکل می‌توانند یکدیگر را تشدید کنند. کاهش بازده باعث افزایش درخواست بازپس‌گیری می‌شود و همین موضوع تأمین مالی جدید شرکت‌های بدهکار را دشوارتر می‌کند.
نکته قابل‌توجه گزارش وال‌استریت ژورنال، زمان وقوع این روند است. اقتصاد آمریکا هنوز وارد رکود نشده و فعالیت اقتصادی نسبتاً پایدار است، اما نرخ نکول از هم‌اکنون در حال افزایش است. این وضعیت پرسش مهمی مطرح می‌کند. اگر رشد اقتصادی کند شود یا فدرال‌رزرو نتواند نرخ بهره را کاهش دهد، وضعیت بدهکاران پرریسک این صندوق‌ها چه مسیری خواهد داشت؟ به گفته این گزارش، شرکت‌های نرم‌افزاری سهم قابل توجهی از پرتفوی وام‌های این صندوق‌ها را تشکیل می‌دهند. همین تمرکز می‌تواند حساسیت صنعت اعتبار خصوصی به تغییرات اقتصادی را افزایش دهد.
نظرات کاربران