به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، طرح «خانه‌ریز» یا فروش متری مسکن، به‌تازگی به‌عنوان مسیر تازه‌ای برای ورود سرمایه‌های خرد به بازار ملک مطرح شده است. در این روش، افراد به‌جای خرید ۱ واحد کامل، تنها چند متر مربع از یک پروژه ساختمانی را می‌خرند و به نسبت همان سهم، در سود احتمالی فروش یا اجاره ملک شریک می‌شوند.
این ایده برای کسانی طراحی شده که سرمایه کافی برای خرید یک آپارتمان کامل ندارند اما نمی‌خواهند از رشد مستمر قیمت مسکن در سال‌های اخیر عقب بمانند. با این روش، ورود به بازار مسکن با مبالغی به‌مراتب کمتر از قیمت ۱ واحد کامل ممکن می‌شود.
ابهام در قیمت‌گذاری، ریسک اصلی
نبود یک سازوکار شفاف و استاندارد برای قیمت‌گذاری هر متر از پروژه، نخستین نگرانی کارشناسان است. در بسیاری از طرح‌های مشابه، قیمت اولیه واحدها بر پایه برآورد شرکت مجری تعیین می‌شود، نه ارزیابی مستقل بازار. این وضعیت می‌تواند فاصله میان قیمت خرید و ارزش واقعی ملک در زمان تحویل را غیرقابل پیش‌بینی کند.
بخش دیگر ریسک به سرنوشت خود پروژه ساختمانی بازمی‌گردد. اگر ساخت‌وساز به هر دلیلی متوقف یا با تأخیر مواجه شود، سرمایه‌گذاران خرد که معمولاً در قرارداد نقش کم‌رنگ‌تری نسبت به سازنده اصلی دارند، برای مدت نامعلومی بدون بازده باقی می‌مانند. در چنین حالتی، نقد کردن سریع سرمایه نیز دشوار است؛ زیرا بازار ثانویه‌ای برای فروش این سهم‌های خرد هنوز به‌طور کامل شکل نگرفته است.
نبود نهاد نظارتی مشخص
نکته دیگر، نبود نهاد ناظر مالی مشخص برای این نوع قراردادهاست. برخلاف صندوق‌های سرمایه‌گذاری مسکن که زیر نظارت مراجع مالی رسمی فعالیت می‌کنند، بسیاری از طرح‌های خانه‌ریز میان خریدار و شرکت سازنده به‌صورت مستقیم منعقد می‌شود. این فقدان نظارت، رصد نحوه هزینه‌کرد سرمایه‌ها را برای خریداران دشوارتر می‌کند.
با این حال، حجم بالای تقاضا برای مسکن و فاصله فزاینده میان درآمد خانوارها و قیمت مسکن، زمینه را برای استقبال از ایده‌هایی مانند خانه‌ریز فراهم کرده است. کارشناسان بر ارزیابی دقیق شرایط هر طرح، پیش از هرگونه ورود سرمایه، تأکید دارند.
نظرات کاربران