اقتصاد نیوز: کمبود دارو دیگر فقط به داروهای خاص، خارجی یا گران‌قیمت محدود نیست؛ حالا گاهی برای پیدا کردن یک مسکن، داروی معده یا بعضی داروهای اعصاب و آرام‌بخش هم باید چند داروخانه را گشت.
نسخه‌ای که در یک داروخانه کامل نمی‌شود. بیمار نسخه‌ای پنج‌قلمی روی پیشخوان می‌گذارد؛ دو قلم موجود است، یکی شاید جایگزین داشته باشد و دو قلم دیگر هنوز از شرکت پخش نرسیده‌اند.
دارو هست؛ اما دسترسی به آن پایدار نیست. ممکن است دارویی هفته قبل رسیده باشد، چند روز فروخته شود و دوباره موجودی آن به صفر برسد؛ بدون اینکه زمان محموله بعدی مشخص باشد.
یکی از پرسش‌های تکراری بیماران این است که چرا بعضی داروهای تولید داخل نیز کمیاب می‌شوند. بخشی از مواد مؤثره، مواد جانبی، بسته‌بندی و نهاده‌های صنعت دارو همچنان به واردات وابسته‌اند.
اگر قیمت نهایی یک دارو نتواند هزینه تولید آن را پوشش دهد، تولید بعضی اقلام برای کارخانه صرفه اقتصادی کمتری پیدا می‌کند و کاهش تولید می‌تواند در نهایت خودش را در قفسه خالی داروخانه نشان دهد.
گاهی دارو هست، اما سهم همه نیست. بعضی بیماران روایت کرده‌اند که داروخانه‌ها در شرایط کمبود، بخشی از موجودی بعضی داروها را برای بیماران ثابت نگه می‌دارند. این رفتار را نمی‌توان به همه داروخانه‌ها تعمیم داد، اما نشان می‌دهد کمبود طولانی‌مدت می‌تواند خود داروخانه را هم به سمت اولویت‌بندی موجودی سوق دهد.
برای بیمار اما مرز میان دو جمله هر روز مبهم‌تر می‌شود: “دارو نیست” و “دارو هست، اما به من نمی‌رسد.”
نظرات کاربران