به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از لایومینت، بازده اوراق قرضه ۳۰ ساله خزانه‌داری آمریکا در هفته جاری به حدود ۵٫۲۴ درصد رسید. سرمایه‌گذاران برای وام‌دادن بلندمدت به دولت آمریکا بازده بالاتری طلب می‌کنند. این نرخ به‌عنوان معیار جهانی هزینه استقراض شناخته می‌شود و افزایش آن می‌تواند بر بازار بدهی سایر کشور‌ها، از جمله هند، اثر بگذارد.
خزانه‌داری آمریکا برای کاهش فشار بر هزینه‌های استقراض بلندمدت، حجم بازخرید اوراق قرضه خود را دست‌کم ۲ برابر کرد و آن را از ۲ میلیارد دلار به دست‌کم ۴ میلیارد دلار در هر عملیات افزایش داد. بازده اوراق پس از این اعلام ابتدا کاهش یافت، اما ۱ روز بعد دوباره صعودی شد و بازده اوراق ۳۰ ساله ۰٫۰۶ واحد درصد رشد کرد و به ۵٫۲۴ درصد رسید. این بازگشت نشان داد که یک مداخله نسبتاً کوچک در بازار نمی‌تواند نگرانی‌های بزرگ‌تر درباره بدهی، تورم و استقراض دولت آمریکا را برطرف کند.
روند صعودی چند هفته‌ای
بازده اوراق ۳۰ ساله در پایان ژوئن حدود ۴٫۹ درصد بود و در حراج ژوئیه به ۵٫۰۶ درصد رسید. در حراج ۱۳ آگوست ۲۰۲۶ (۲۲ مرداد ۱۴۰۵)، سرمایه‌گذاران بازدهی ۵٫۲۲ درصدی مطالبه کردند؛ بالاترین رقم در یک حراج اوراق ۳۰ ساله از آگوست ۲۰۰۱ تاکنون. چند عامل در این روند نقش دارند؛ بدهی دولت آمریکا به حدود ۴۰ تریلیون دلار رسیده و کسری بودجه همچنان نزدیک به ۶ درصد تولید ناخالص داخلی است. تورم آمریکا نیز در ژوئیه به ۳٫۴ درصد رسید، بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال‌رزرو، و همین ابهام درباره مسیر آینده تورم سرمایه‌گذاران را وادار می‌کند برای اوراق بلندمدت بازده بیشتری طلب کنند.
پیامد برای بازار بدهی هند
اوراق خزانه آمریکا معیار جهانی هزینه پول به‌شمار می‌روند. وقتی بازده آن‌ها بالا می‌رود، سرمایه‌گذاران بازدهی سایر دارایی‌ها از جمله بدهی بازار‌های نوظهور را دوباره ارزیابی می‌کنند. برای اوراق هندی، جذابیت نسبی بازده اهمیت دارد؛ اگر اوراق دولتی آمریکا بازده بالاتری بدهد، اوراق هند باید ریسک اضافی سرمایه‌گذاری در یک بازار نوظهور را جبران کند.
قیمت و بازده اوراق قرضه رابطه‌ای معکوس دارند؛ اگر بازده اوراق هندی زیر فشار بازار جهانی افزایش یابد، قیمت اوراق موجود کاهش می‌یابد. این موضوع به‌ویژه برای دارندگان اوراق بلندمدت اهمیت دارد، زیرا قیمت این اوراق نسبت به تغییرات بازده حساس‌تر است. این اثر به وام‌گیرندگان هم می‌رسد؛ شرکت‌ها، بانک‌ها و وام‌گیرندگان بازار‌های نوظهور معمولاً بهره بیشتری از دولت آمریکا می‌پردازند، زیرا ریسک بیشتری دارند. با افزایش نرخ معیار آمریکا، کف نرخ بهره برای دیگر وام‌گیرندگان هم بالا می‌رود؛ هرچند این به‌معنای افزایش خودکار هزینه استقراض در هند نیست، چون سیاست بانک مرکزی هند، تورم داخلی، نقدینگی و بازده اوراق دولتی خود هند نیز در این میان نقش دارند.
ناکامی خزانه‌داری آمریکا در حفظ بازده پایین، سیگنالی گسترده‌تر به بازارها مخابره کرد؛ بازخرید اوراق می‌تواند نقدشوندگی را بهبود دهد، اما نگرانی‌های بنیادین درباره کسری بودجه، بدهی و تورم آمریکا را برطرف نمی‌کند. خزانه‌داری اکنون با یک انتخاب روبه‌روست؛ می‌تواند برای تأمین مالی بیشتر به اوراق کوتاه‌مدت تکیه کند، که فشار فوری بر بازده بلندمدت را کم می‌کند اما دولت را در معرض بازتأمین مالی مکررتر قرار می‌دهد. نتیجه کلی برای هند این است که بازار اوراق خزانه آمریکا را نمی‌توان جدا از بقیه جهان بررسی کرد، زیرا بالارفتن بازده آمریکا می‌تواند جذابیت نسبی اوراق هند، جریان سرمایه جهانی و هزینه کلی استقراض را تحت تأثیر قرار دهد.
نظرات کاربران