به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازار آهن اسفنجی در نخستین هفته شهریورماه، شنبه ۲۹ اوت ۲۰۲۶ (۷ شهریور)، مسیری متفاوت از الگوی همیشگی عرضه و تقاضا را طی کرد. قیمت این محصول در معاملات هفته افزایش یافت، در حالی‌که شاخص‌های تقاضا نشانه رشد محسوسی نداشتند. همین فاصله میان روند قیمت و روند مصرف، توجه فعالان بازار فولاد را به خود جلب کرده است.
آهن اسفنجی یکی از مواد اولیه کلیدی صنعت فولاد است. این محصول از احیای مستقیم گندله سنگ‌آهن در کوره‌های ویژه به‌دست می‌آید و پیش از تبدیل‌شدن به شمش و در نهایت میلگرد، در واحدهای ذوب مصرف می‌شود. به بیان ساده، هر تغییر قیمت در این حلقه، با فاصله‌ای کوتاه به قیمت میلگرد و محصولات ساختمانی می‌رسد؛ موضوعی که هزینه ساخت مسکن و پروژه‌های عمرانی را مستقیم لمس می‌کند.
چرا حرکت خلاف الگوی همیشگی رخ داد؟
در حالت عادی، قیمت آهن اسفنجی هم‌جهت با تغییرات تقاضای واحدهای فولادسازی حرکت می‌کند؛ افزایش سفارش‌ها قیمت را بالا می‌برد و کاهش تقاضا آن را پایین می‌آورد. اما در هفته گذشته، محرک اصلی رشد قیمت از سمت عرضه و هزینه تمام‌شده تولید بوده است، نه از سمت خریداران. افزایش هزینه مواد اولیه بالادستی مانند کنسانتره و گندله سنگ‌آهن، همراه با هزینه‌های انرژی و نرخ ارز، فشار مستقیمی به بهای تمام‌شده آهن اسفنجی وارد کرده است.
این وضعیت را می‌توان به یک کشمکش میان تولیدکننده و خریدار تشبیه کرد. تولیدکنندگان برای جبران هزینه‌های بالادستی، تمایلی به کاهش قیمت ندارند؛ در مقابل، خریداران با تقاضای نسبتاً ثابت، همچنان ناچار به خرید در قیمت‌های جدید هستند. نتیجه این کشمکش، رشد قیمتی است که ریشه در ساختار هزینه دارد، نه در جهش ناگهانی مصرف.
دامنه اثر: از شمش تا هزینه ساخت‌وساز
آهن اسفنجی نخستین حلقه از زنجیره‌ای است که به میلگرد و تیرآهن ختم می‌شود. رشد قیمت در این حلقه به‌طور معمول با فاصله زمانی به قیمت شمش و سپس محصولات نهایی فولادی منتقل می‌شود. برای خانوارهایی که قصد ساخت یا خرید ملک دارند، این زنجیره اهمیت دارد؛ چرا که سهم فولاد در هزینه نهایی ساخت‌وساز قابل‌توجه است و هر تغییر در ابتدای این زنجیره، دیر یا زود در صورت‌حساب پروژه‌های ساختمانی دیده می‌شود.
داده‌های هفته نخست شهریور نشان می‌دهد فعالان بازار فولاد باید علاوه‌بر آمار تقاضای داخلی، روند قیمت مواد اولیه بالادستی و نرخ ارز را نیز رصد کنند. تحلیل‌گران معتقدند تداوم یا توقف این روند به میزان زیادی به ثبات هزینه‌های تولید در هفته‌های آینده بستگی دارد؛ عاملی که همچنان در حال شکل‌گیری است و نتیجه نهایی آن را باید در معاملات آتی بازار دنبال کرد.
نظرات کاربران