سناریوی پایه بازار: گازوئیل آمریکا تا پایان ۲۰۲۶ در مسیر ۴٫۴۰ دلار

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه تحلیلی د ایندستری اسپرد، قرارداد آتی گازوئیل بدون‌گوگرد آمریکا برای تحویل دسامبر ۲۰۲۶ در بورس نایمکس، روز شنبه ۷ شهریور ۱۴۰۵ (۲۹ آگوست ۲۰۲۶ (۷ شهریور ۱۴۰۵)) در ۳٫۹۳۴۷ دلار در هر گالن بسته شد. این نوع گازوئیل که با نام اختصاری ULSD شناخته می‌شود، سوخت دیزل استانداردی است که در حمل‌ونقل سنگین، کشتیرانی و گرمایش کاربرد دارد. طبق سناریوی پایه یک تحلیل تازه، قیمت این قرارداد تا پایان سال ۲۰۲۶ (۱۰ دی ۱۴۰۵) می‌تواند به ۴٫۴۰ دلار برسد؛ حدود ۱۱٫۸ درصد بالاتر از سطح فعلی بازار آتی.

اهمیت این عدد در فاصله‌ای است که میان بازار آتی و چشم‌انداز رسمی اداره اطلاعات انرژی آمریکا شکل گرفته است. این نهاد دولتی در گزارش ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ (۱۱ آگوست ۲۰۲۶ (۲۰ مرداد ۱۴۰۵)) خود، میانگین قیمت گازوئیل عمده‌فروشی برای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ را تنها ۳٫۲۲ دلار در هر گالن پیش‌بینی کرده بود. این رقم پایین‌تر از قیمت فعلی بازار نقدی و آتی است و نشان می‌دهد معامله‌گران مسیر متفاوتی از پیش‌بینی دولت را دنبال می‌کنند. چنین شکافی برای فعالان بازار انرژی جهانی اهمیت دارد، چون قیمت گازوئیل مستقیما بر هزینه حمل‌ونقل و لجستیک در سراسر دنیا اثر می‌گذارد.

سه سناریوی قیمتی و سطوح کلیدی بازار

تحلیلگران سه مسیر برای قیمت گازوئیل تا پایان سال ۲۰۲۶ ترسیم کرده‌اند. در سناریوی پایه، قیمت تا ۴٫۴۰ دلار می‌رسد؛ ۴٫۴ درصد بالاتر از قیمت نقدی سواحل خلیج مکزیک در ۳ شهریور ۱۴۰۵ (۲۵ آگوست ۲۰۲۶ (۳ شهریور ۱۴۰۵)) که ۴٫۲۱۶ دلار بود. در سناریوی صعودی، اگر ذخایر پیش از ۱۰ آبان ۱۴۰۵ (۱ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۰ آبان ۱۴۰۵)) به زیر ۹۵ میلیون بشکه برسد، هدف قیمتی ۴٫۷۵ دلار خواهد بود. در سناریوی نزولی نیز با کاهش صادرات خالص به ۱٫۲۴ میلیون بشکه در روز، هدف ۳٫۴۰ دلار در نظر گرفته شده است. سطح حمایت مهم این بازار ۳٫۸۰ دلار و سطح مقاومت اصلی آن ۴٫۸۴ دلار - بالاترین قیمت ۵۲ هفته اخیر - عنوان شده است.

افت ذخایر، نتیجه صادرات رکوردشکن است

داده‌های هفته منتهی به ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ (۲۱ آگوست ۲۰۲۶ (۳۰ مرداد ۱۴۰۵)) نشان می‌دهد ذخایر گازوئیل آمریکا با ۲٫۲۲۸ میلیون بشکه کاهش، به ۱۰۳٫۳۹۱ میلیون بشکه رسیده است؛ ۹٫۵ درصد کم‌تر از سال گذشته و ۱۶ درصد کم‌تر از ۲ سال پیش. این افت به‌رغم فعالیت پالایشگاه‌ها با ظرفیت ۹۷٫۴ درصد رخ داده، نسبتی که سال گذشته ۹۴٫۶ درصد بود. علت اصلی، ضعف تقاضای داخلی نیست؛ عرضه داخلی گازوئیل تنها ۲٫۲ درصد کم‌تر از سال گذشته بوده است.

آنچه ذخایر را کاهش داده، جهش صادرات است. صادرات گازوئیل آمریکا با میانگین ۱٫۸۰۳ میلیون بشکه در روز نسبت به ۱٫۴۰۳ میلیون بشکه سال گذشته، حدود ۴۰۰ هزار بشکه در روز - معادل ۲٫۸ میلیون بشکه در هفته - افزایش یافته و به‌تنهایی کل افت هفتگی ذخایر را توضیح می‌دهد. در همین حال، ظرفیت پالایش کشور به ۱۸٫۰۲۷ میلیون بشکه در روز رسیده، ۲۹۹ هزار بشکه کم‌تر از آگوست ۲۰۲۴؛ سیستمی کوچک‌تر که اکنون با فشاری بیش از تابستان گذشته کار می‌کند.

سود بالای پالایشگاه‌ها و پرسش درباره پیش‌بینی رسمی

سودآوری بالای پالایشگاه‌ها این تنگنای عرضه را تایید می‌کند. شرکت مارتون پترولیوم حاشیه سود پالایش و بازاریابی خود را در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ معادل ۳۶٫۳۳ دلار در هر بشکه اعلام کرد، در برابر ۱۷٫۵۸ دلار در سال گذشته. مریان مانن، مدیرعامل این شرکت، در گزارش مالی ثبت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ (۴ آگوست ۲۰۲۶ (۱۳ مرداد ۱۴۰۵))، این نتیجه را ماحصل «اجرای قوی برنامه‌ریزی و عملیات تجاری» برای پاسخ به تقاضای پایدار مصرف‌کنندگان دانست. شرکت والرو نیز سود عملیاتی پالایش خود را در همین بازه ۴٫۵ میلیارد دلار گزارش کرد، در برابر ۱٫۳ میلیارد دلار سال گذشته.

اداره اطلاعات انرژی آمریکا در گزارش خود، رشد ذخایر گازوئیل تا پایان سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ به ۱۱۴٫۱ میلیون بشکه را مفروض گرفته؛ رقمی که با روند افت پیوسته ذخایر و رشد صادرات همخوانی چندانی ندارد. تحقق این پیش‌بینی، به گفته تحلیلگران، نیازمند افتی نزدیک به ۲۴ دلار در حاشیه سود پالایش گازوئیل نسبت به نفت خام است؛ حاشیه سودی که بازار آتی فعلا چنین کاهشی را در قیمت‌ها لحاظ نکرده است. با این حال باید در نظر داشت قیمت‌های آتی یادشده مربوط به آخرین نشست معاملاتی پیش از تعطیلات آخر هفته است و قیمت نقدی نیز تنها بر پایه یک منطقه به دست آمده، نه کل بازار آمریکا.