به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری آمریکایی اویلپرایس، تقاضای گاز طبیعی مایع در آسیای جنوبشرقی، علاوه بر روند چندساله جایگزینی نیروگاههای زغالسنگی، اکنون محرک تازهای پیدا کرده است. ساخت گسترده دادهمرکزهای هوش مصنوعی در این منطقه، مسیر تقاضای گاز مایع را برای دهه آینده تغییر میدهد.
تحلیلگران شرکت مشاوره وود مکنزی میگویند نیروگاههای گازی سیکل ترکیبی، تنها منبع برق پایدار و ۲۴ ساعته برای غولهای فناوری هستند؛ زیرا فناوری باتری در کنار انرژیهای تجدیدپذیر هنوز در این منطقه به بلوغ تجاری نرسیده است. به همین دلیل کشورهایی مانند سنگاپور، مالزی، اندونزی و تایلند که میزبان رشد دادهمرکزها هستند، تا سال ۲۰۳۵ میلادی به واردات بیشتر الانجی نیاز پیدا میکنند؛ چرا که تولید داخلی گاز طبیعی در این کشورها به نقطه اوج خود رسیده است.
بر اساس گزارش تازه وود مکنزی، رونق دادهمرکزها میتواند رشد سالانه تقاضای الانجی در آسیای جنوبشرقی را تا سال ۲۰۳۵ میلادی، ۱۶ درصد افزایش دهد. ظرفیت پروژههای دادهمرکزی منطقه نیز از ۲٫۸ گیگاوات کنونی به بیش از ۳ برابر یعنی ۹٫۴ گیگاوات میرسد. با این رشد، تقاضای برق غولهای فناوری از ۱۷ تراواتساعت فعلی به ۵۷ تراواتساعت جهش میکند.
تعهد بلندمدت، ریسک کمتر برای عرضهکنندگان
فضلالله عمرعلی، تحلیلگر ارشد وود مکنزی، میگوید: «آنچه تقاضای دادهمرکزها را از منظر بازار الانجی جذاب میکند، پروفایل طرف مقابل معامله است. این مشتریان بزرگ و دارای اعتبار مالی بالا هستند و نیاز برقی آنها صرفنظر از چرخههای اقتصادی، ثابت میماند.» به گفته او، همین ویژگی محاسبه ریسک سرمایهگذاری در عرضه تازه الانجی به آسیای جنوبشرقی را تغییر میدهد.
سنگاپور که هماکنون ۹۵ درصد از برق شبکه خود را از گاز تأمین میکند، ممکن است تا سال ۲۰۳۵ میلادی بهطور کامل به الانجی وابسته شود؛ زیرا واردات گاز خطلوله از اندونزی و مالزی در اوایل دهه ۲۰۳۰ میلادی متوقف میشود. تایلند نیز که دوسوم برق آن از گاز تأمین میشود، با افت تولید داخلی و کاهش واردات گاز از میانمار، سهم الانجی در سبد گازی خود را تا سال ۲۰۳۵ میلادی به بیش از ۵۰ درصد میرساند. مالزی هم اکنون ۳٫۹ گیگاوات ظرفیت دادهمرکزی در دست ساخت دارد و برای تأمین برق موردنیاز، پایانههای تازه واردات الانجی میسازد.
چالش زیرساخت شبکه برق
شرکت شل، بزرگترین معاملهگر الانجی جهان، تقاضای جهانی این سوخت را تا سال ۲۰۵۰ میلادی، ۶۵ درصد بالاتر از سال ۲۰۲۵ میلادی و در حدود ۷۰۰ میلیون تن در سال پیشبینی کرده است؛ رشدی که امسال با بحران تنگه هرمز کند شده است. با این حال، گزارش مشترک شرکتهای بین و استاندارد چارترد هشدار میدهد زیرساخت شبکه برق آسیای جنوبشرقی همگام با جهش تقاضا رشد نمیکند و همین موضوع میتواند رونق برق منطقه، شامل نزدیک به ۱۰۰ تراواتساعت تقاضای تازه ناشی از دادهمرکزها و خودروهای برقی تا پایان دهه، را به تأخیر بیندازد.
از میان ۵۴۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری سبز اعلامشده در زنجیره برق و خودروی برقی آسیای جنوبشرقی تا سال ۲۰۳۰ میلادی، تنها حدود ۳۱۵ میلیارد دلار مسیر روشنی برای اجرا دارد؛ محدودیت ظرفیت انتقال برق و تأخیر در اتصال به شبکه، ریسک اصلی این سرمایهگذاریها به شمار میرود.
هند، بهعنوان بزرگترین اقتصاد جنوب آسیا، وضعیت متفاوتی دارد. ظرفیت دادهمرکزی این کشور تا سال ۲۰۳۵ میلادی ۵ برابر میشود و به نزدیک ۱۲ گیگاوات میرسد، اما این رشد برق را از مسیر گاز تأمین نمیکند؛ بر پایه برآورد وود مکنزی، هزینه تولید برق از الانجی در هند دو تا ۳ برابر گرانتر از ترکیب انرژیهای تجدیدپذیر و باتری است.















نظرات کاربران