به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، گندله تولیدی شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین از روز شنبه، ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۱ شهریور ۱۴۰۵)، با گشایش انبار در بورس کالای ایران وارد فهرست دارایی‌های قابل معامله شد. این طرح با ارزشی نزدیک به ۵۰۰۰ میلیارد تومان - رقمی که به‌طور تقریبی با هزینه ساخت چند ۱۰۰ واحد مسکونی متوسط در تهران برابری می‌کند - به‌عنوان بزرگ‌ترین پروژه اوراق‌بهادارسازی در زنجیره فولاد کشور معرفی شده است.
گواهی سپرده کالایی یعنی چه؟
گواهی سپرده کالایی، سندی است که مالکیت یک محموله مشخص از کالا در انبار را تأیید می‌کند و در بورس کالا قابل خرید و فروش است. برای گهرزمین، این ابزار به معنای تبدیل موجودی انبار گندله به دارایی نقدشونده است. شرکت بدون نیاز به فروش فوری محصول یا دریافت وام بانکی، می‌تواند نقدینگی مورد نیاز خود را تأمین کند.
این روش برای فولادسازان اهمیت دارد؛ چرا که هزینه تأمین مالی از طریق سود بانکی معمولاً بالاست. با اوراق‌بهادارسازی دارایی فیزیکی، شرکت می‌تواند بخشی از این هزینه را کاهش دهد و در عین حال مالکیت گندله را حفظ کند. بورس کالای ایران این مدل را قابل تکرار برای سایر تولیدکنندگان زنجیره فولاد می‌داند.
اثر بر بازار فولاد و مصرف‌کننده نهایی
گندله ماده اولیه واسطه‌ای در زنجیره تولید فولاد است که از کنسانتره سنگ‌آهن به دست می‌آید و پیش از تبدیل به آهن اسفنجی و سپس فولاد خام، در کارخانه‌های ذوب مصرف می‌شود. تأمین مالی ارزان‌تر برای این حلقه از زنجیره، در میان‌مدت می‌تواند بر ثبات قیمت تمام‌شده محصولاتی مانند میلگرد و ورق اثر بگذارد؛ کالاهایی که در قیمت نهایی مسکن و خودرو نقش دارند. اثر واقعی این طرح به عواملی مانند نرخ ارز و میزان تقاضای داخلی نیز بستگی دارد.
پیش از گهرزمین، ابزار گواهی سپرده کالایی برای کالاهایی مانند سیمان و برخی محصولات کشاورزی نیز در بورس کالا به کار گرفته شده بود. ورود گندله با این حجم مالی، نشان‌دهنده تمایل شرکت‌های بزرگ معدنی به استفاده گسترده‌تر از بازار سرمایه به‌جای شبکه بانکی برای تأمین نقدینگی است.
نظرات کاربران