به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از یلو دات کام، ری دالیو در ۲۱ آگوست ۲۰۲۶ (۳۰ مرداد ۱۴۰۵) توصیه تازه‌ای منتشر کرد. بنیان‌گذار صندوق پوشش ریسک بریج‌واتر در پستی در لینکدین از سرمایه‌گذاران خواست سهم طلا در پرتفوی خود را افزایش دهند.
او پیشنهاد کرد ۱۰ تا ۱۵ درصد از دارایی‌ها به طلا اختصاص یابد و بخش کوچک‌تری هم به بیت‌کوین برود. در مقابل، سهم اوراق قرضه در پرتفوی باید کاهش پیدا کند. دلیل اصلی او ریسک کاهش ارزش پول است؛ ریسکی که به گفته او از رشد بی‌رویه بدهی دولت‌ها ناشی می‌شود.
این توصیه درست زمانی مطرح شد که نرخ بازده اوراق خزانه ۱۰ ساله آمریکا در ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۹ شهریور ۱۴۰۵) به ۴٫۸۳ درصد رسید؛ بالاترین سطح ۱ سال گذشته. خریدار این اوراق در حال حاضر بازدهی بهتر از بیشتر سال‌های دهه گذشته می‌گیرد. پیروی از توصیه دالیو یعنی چشم‌پوشی از این درآمد ثابت، در ازای محافظت در برابر بحرانی که زمان وقوع آن روشن نیست.
چرا دالیو نگران بدهی دولت‌هاست؟
استدلال دالیو از حساب و کتاب ساده بدهی دولت‌ها شروع می‌شود. وقتی بدهی یک کشور سریع‌تر از اقتصادش رشد کند، سهم بازپرداخت بهره از بودجه سالانه بیشتر می‌شود. برای این‌که دولت بتواند اوراق جدید بفروشد، باید نرخ بهره را بالا ببرد یا هزینه‌ها را کاهش دهد. گزینه سوم این است که بانک مرکزی با چاپ پول، این کسری را جبران کند.
همین گزینه آخر جایی است که پای طلا به میان می‌آید. وقتی سرمایه‌گذاران حس کنند دولت با چاپ پول بدهی خود را پوشش می‌دهد، اعتماد به آن پول ملی و اوراق قرضه‌اش کم‌کم از بین می‌رود. دارایی‌هایی مثل طلا که عرضه‌شان با یک تصمیم سیاستی زیاد نمی‌شود، در این شرایط برنده اصلی خواهند بود. دالیو نقش مشابهی برای بیت‌کوین قائل است.
بازنشسته و سرمایه‌گذار جوان، دو وضعیت متفاوت
اوراق قرضه معمولا دو کار مشخص در پرتفوی بازنشستگی انجام می‌دهند: تامین درآمد ثابت و کاهش نوسان در افت بازار سهام. طلا هیچ‌کدام از این‌ها را ندارد؛ نه سود دوره‌ای می‌دهد و نه سودی شبیه سود سهام شرکت‌ها. نرخ بازده اوراق ۱۰ ساله از پایین‌ترین سطح خود یعنی ۳٫۹۷ درصد در ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ (۸ اسفند ۱۴۰۴) تا امروز افزایش زیادی داشته است.
برای بازنشسته‌ای که هرسال ۴ درصد از دارایی خود را برداشت می‌کند، جریان نقدی منظم اهمیت زیادی دارد. طلا این جریان نقدی را تضمین نمی‌کند. فروش طلا برای تامین هزینه‌های زندگی در سالی که قیمت این فلز افت کرده، دقیقا همان ریسکی است که بازنشسته‌ها می‌کوشند از آن دور بمانند. در مقابل، فردی در دهه سوم یا چهارم زندگی که هنوز سال‌ها تا بازنشستگی فاصله دارد، فضای بیشتری برای تحمل نوسان طلا دارد.
دالیو خودش هم هشدار می‌دهد که نباید یک پرتفوی را فقط بر اساس یک پست در لینکدین بازچینی کرد. به گفته او، اختصاص بخشی کوچک از پرتفوی به طلا واکنشی معقول است. این کار باید از محل کاهش اوراق قرضه انجام شود، نه حذف کامل آن‌ها. تصمیم نهایی درباره میزان این تغییر به شرایط و افق سرمایه‌گذاری هر فرد بستگی دارد.
نظرات کاربران