روزنامه کیهان نوشت: ۸۰ میلیون بشکه نفت پس از توافق اسلام‌آباد در اختیار ۴ تراستی به نام‌های «علی بایندریان»، «روح الله رضوی»، «محمدهادی مومنین» و «حسین شمخانی» قرار گرفته اما سؤال اینجاست که این چهار نفر دقیقا با چه سازوکاری انتخاب شده‌اند؟
سابقه بدهی این تراستی‌ها چه بوده است؟!
شنیده‌های کیهان نشان می‌دهد که آنها بدهی جدی به مجموعه وزارت نفت داشته اند و طبق مصوبه شعام و وزارت نفت نباید قبل از تسویه حساب به آنها سهمیه نفتی تعلق می‌گرفته است.
ابهام بعدی این قرارداد مشکوک است که چرا فروش این حجم از نفت به‌صورت اعتباری و حساب‌باز انجام شده و تضمین‌های معامله چه بوده و چه کسی مسئول ریسک وصول مطالبات است!
تخفیف حدود ۸ درصدی (رکورد تاریخ فروش نفت ایران) دقیقا بر چه مبنایی تعیین شده است!
ماجرا زمانی جدی‌تر می‌شود که گزارش‌ها از درخواست نهادهای نظارتی برای ارائه توضیح و مستندات درباره نحوه واگذاری، شرایط فروش و تضامین حکایت دارد و محمدجواد باوند به عنوان مسئول فروش نفت کشور باید مراقبت کند که بزرگترین پرونده فساد فروش نفت کشور در زمان او باز نشود.
بررسی ها کیهان نشان می‌دهد که تخفیف داده شده بر روی ۸۰ میلیون بشکه نفت به ۴ تراستی بدهکار بالغ بر چند میلیارد دلار می‌شود که رکورد تاریخ فروش نفت ایران را پیش و پس از انقلاب می‌شکند!
بنظر می‌رسد بازرسی دفتر رهبر انقلاب و بازرسی کل کشور سریعا باید در جزییات این قرارداد ورود کنند.
نظرات کاربران