گاهی آنجا که تلسکوپ فضایی هابل تاریکی می‌یابد، تلسکوپ فضایی جیمز وب نور می‌بیند. یک نمونه از این مورد، عکس ترکیبی امروز از «مسیه ۶۴» (Messier ۶۴) است که یک کهکشان مارپیچی نزدیک است و نام‌های متعددی دارد.
به نقل از ناسا، نوار تیره‌ای از غبار که تا حدی هسته درخشان این کهکشان را پوشانده، باعث شده است که آن را «کهکشان سیه‌چشم» (Black Eye Galaxy) بنامند. دستگاه فروسرخ میانی تلسکوپ فضایی جیمز وب، این غبار را که با رنگ قرمز نمایش داده شده است، در حالی می‌بیند که نور ستاره‌های تازه متولدشده پیرامون خود را جذب می‌کند و بازتاب می‌دهد. این ستاره‌های جوان در نواحی صورتی‌رنگی که محل شکل‌گیری ستاره‌ها هستند، جای گرفته‌اند و در عکس ثبت‌شده توسط هابل دیده می‌شوند.
نواحی گازی داخلی و خارجی مسیه ۶۴ در جهت‌های مخالف یکدیگر می‌چرخند و در محل تلاقی و فشرده‌شدن این دو جریان گازی، مناطقی را با نرخ بالای ستاره‌زایی ایجاد می‌کنند. احتمالاً ادغام مسیه ۶۴ با کهکشانی کوچک‌تر، عامل حرکت معکوس گاز‌های بخش بیرونی بوده است. پیش‌تر تصور می‌شد که کهکشان‌های مارپیچی، تاریخچه‌ای آرام داشته‌اند.
مسیه ۶۴ شواهد کلیدی را مبنی بر این ارائه داد که کهکشان‌های مارپیچی از جمله راه شیری می‌توانند ادغام را تجربه کنند و واقعاً نیز چنین می‌کنند. عکس تلسکوپ فضایی جیمز وب از مسیه ۶۴، اطلاعاتی را درباره ساختار، حرکت و ترکیب غبار این کهکشان در اختیار ستاره‌شناسان قرار خواهد داد و به درک بهتر تاریخچه ادغام و تکامل آن کمک خواهد کرد.
نظرات کاربران