الو آرمان ۰۲ مهر ۱۴۰۵

هفت سال بلاتکلیفی در پرونده تغییر کاربری اراضی نوشهر تغییر کاربری اراضی کشاورزی در نوشهر، به گفته برخی شاکیان و ذی‌نفعان، حدود هفت سال است در بلاتکلیفی قرار دارد. بر اساس اظهارات آنان، برخی اراضی با عنوان احداث گلخانه مورد استفاده قرار گرفته و در ادامه، بناهایی در آنها احداث شده است. با وجود پیگیری‌های جهاد کشاورزی و صدور دستور دادستان نوشهر برای تخریب و قلع‌وقمع بناهای احداث‌شده، شاکیان می‌گویند هنوز اقدام مؤثری در این زمینه صورت نگرفته است. اکنون ذی‌نفعان خواستار تعیین تکلیف فوری پرونده، بررسی عملکرد دستگاه‌های مسئول و احقاق حقوق خود هستند. خانلری

خدمات رایگان دندانپزشکی برای توان‌یابان توان‌یابان جسمی و حرکتی، به‌ویژه افرادی که مشکلات مالی دارند، در بسیاری از موارد به دلیل هزینه‌های بالای دندانپزشکی ناچارند مشکلات درمانی خود را تحمل کنند؛ موضوعی که ضرورت حمایت از این قشر را دوچندان کرده است. مؤسسه نیکوکاری رعد الغدیر در تهران، خیابان آزادی، خیابان جیحون، چهارراه بهنود، پلاک ۱۲۱، با ارائه خدمات رایگان دندانپزشکی به توان‌یابان جسمی و حرکتی فاقد معلولیت ذهنی، بخشی از این دغدغه‌ها را کاهش داده است. دکتر رضا بیات موحد، رئیس بخش مسئولیت اجتماعی انجمن دندانپزشکان نیکوکار ایران، درباره این خدمات می‌گوید: فعالیت دندانپزشکی در مؤسسه رعد الغدیر یافت‌آباد از سال ۱۳۸۴ آغاز شده و همچنان ادامه دارد. در این مرکز، حدود ۲۰ دندانپزشک به‌صورت داوطلبانه و رایگان با بیماران همکاری می‌کنند. خدماتی از جمله کشیدن و پر کردن دندان، عصب‌کشی، عکس‌برداری، برخی جراحی‌های ترمیمی و فلورایدتراپی نیز به‌صورت رایگان ارائه می‌شود. علی اکبر فرقانی، خبرنگار اجتماعی

مصائب مهاجرت به حومه شهر در سن بالا من و همسرم در یک خانه نسبتا بزرگ زندگی می کنیم. در یک شهر بزرگ، ولی فرزندانمان در حومه شهر. بنا به دلایلی که یکی از دلیلهای اصلی اسباب کشی آنها به حومه است، قیمت سر سام آور اجاره و پول پیش خانه است که البته اکثر مردم ایران با آن دست به گریبانند. ما هم تصمیم گرفتیم که پیش آنها برویم البته به صورت آزمایشی و برای چند ماه. حس غریبی داشتم نمی دانستم که مستاجر هستم یا صاحبخانه، سر و صدای اتوبان کنار خانه، کوچکی خانه و یه تعداد زیادی از مشکلات که از توان و حوصله ما خارج بود، تازه دو سه روز از اسباب کشی می‌گذشت که من و همسرم مریض شدیم و این مزید بر علت شد که حتی یک ماه هم آنجا ساکن نباشیم. با یاری خدا دوباره هزینه اسباب کشی را تقبل کرده و به شهر و خانه خود برگشتیم. انسان در سنین بالا طاقت اسباب کشی را ندارد. حس اینکه مدتی پیش فرزندانمان باشیم و محبت بیش از حد به آنها کار دستمان داد و ما را خیلی خسته کرد، داشتم با خودم فکر می کردم که آدمی در هر سنی که باشد اشتباه می کند و تجربه اش چندان زیاد نیست. خیلی پشیمانیم و این تجربه ای بود که بر دانسته هایمان اضاف گشت. وقتی که آدم پا به سن می گذاره فقط به آرامش احتیاج داره و ما ندانسته این آرامش را به هم زدیم. خیلی خوشحالم که به منزل چندین ساله ام بر گشتم واین خانه پر از خاطره را ترک نکردم. همه ما درمدت زمان زندگیمان یک ویا چند بارپشیمان میشویم مهم تجربه ای است که به دست آوردیم. فریبا افشین فر.