سود شرکت‌ها در ۷۶ درصد موارد از برآورد تحلیلگران وال‌استریت بالاتر رفت

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال‌استریت، شرکت‌ها در ۷۶ درصد موارد از برآورد سود تحلیلگران وال‌استریت عبور کردند. میانگین برآورد تحلیلگران اما احتمال این اتفاق را تنها ۴۴ درصد نشان می‌داد. این یافته حاصل پژوهش دانیل رابتی، جیاچی شائو و چه ژانگ است. به بیان ساده، هر کس در این دوره روی عبور شرکت‌ها از انتظارات حساب می‌کرد، بیش‌تر وقت‌ها پیش‌بینی درستی داشت.

این شکاف برای هر سرمایه‌گذاری اهمیت دارد، چون خبر «سود بالاتر از انتظار» اغلب محرک خرید سهام است. داده‌های پژوهش نشان می‌دهد این اتفاق در بیش‌تر موارد حالت عادی است، نه نشانه‌ای ویژه. پژوهشگران تأکید می‌کنند یافته آن‌ها توصیفی و مربوط به گذشته است. آن‌ها این نتیجه را نسخه‌ای برای معامله معرفی نمی‌کنند.

برآورد اجماعی از کجا می‌آید؟

وقتی رسانه‌ای می‌نویسد شرکتی «۱ سنت بالاتر از انتظار» سود داده، معیار مقایسه «برآورد اجماعی» است. این عدد میانگین پیش‌بینی تحلیلگران کارگزاری‌ها و بانک‌های سرمایه‌گذاری است. شرکت‌های داده‌ای مانند فکت‌ست، بلومبرگ و رفینیتیو این برآوردها را گردآوری و منتشر می‌کنند. بیش‌تر خوانندگان این عدد را مانند پیش‌بینی هواشناسی بی‌طرف می‌دانند، اما صنعتی آن را می‌سازد که با همین شرکت‌ها رابطه تجاری دارد.

سازوکار پایین‌آوردن تدریجی انتظارات

پژوهش اصلی‌ترین سازوکار را «پایین‌آوردن تدریجی انتظارات» می‌نامد. شرکت «راهنمای سود» منتشر می‌کند؛ یعنی پیش‌بینی خودش از عملکرد دوره پیش رو. سپس در تماس با تحلیلگران، برآوردها را به سمت عددی می‌برد که از عبور از آن اطمینان دارد. تا روز انتشار گزارش، سطح انتظار آن‌قدر پایین آمده که عبور از آن نتیجه طبیعی است.

دو فشار دیگر نیز این اثر را تقویت می‌کند. تحلیلگری که برآورد بسیار بدبینانه منتشر کند، ممکن است دسترسی به مدیران شرکت را از دست بدهد. همچنین اشتباهِ تنها، برای تحلیلگر هزینه شغلی بیش‌تری از اشتباهِ همراه جمع دارد. نتیجه این فشارها، تجمع برآوردها در سطحی است که عبور از آن آسان است.

آنچه قیمت سهام را جابه‌جا کرد

بر پایه این پژوهش، صرف عبور از انتظارات تقریباً اطلاعاتی در بر ندارد. در دوره مطالعه، سه عامل قیمت سهام را جابه‌جا کرد: اندازه اختلاف سود واقعی با برآورد، راهنمای شرکت برای آینده و کاهش بی‌سروصدای برآوردها پیش از گزارش. مقایسه برآورد ۶۰ و ۳۰ روز پیش از گزارش با عدد روز انتشار، این کاهش را آشکار می‌کند. پرسش کلیدی این است که انتظارات متعلق به چه کسی بوده و چه زمانی شکل گرفته است.

این پژوهش محدودیت‌هایی هم دارد. به گزارش لری سوئدرو در نشریه فایننشال ادوایزر، نمونه فقط ۶ ماه را پوشش می‌دهد. نمونه تنها شامل شرکت‌هایی است که «بازار پیش‌بینی» فعال دارند؛ یعنی بازاری که معامله‌گران در آن روی نتیجه رویدادها معامله می‌کنند. این قید، نمونه را به سمت شرکت‌های بزرگ‌تر متمایل می‌کند و پژوهشگران شواهد را مقدماتی می‌دانند.