به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از رادیو ملی عمومی آمریکا (ان‌پی‌آر)، ذخایر راهبردی نفت آمریکا در سطح پایینی قرار دارد. این ذخایر نقش سپر اضطراری بزرگ‌ترین اقتصاد جهان را در برابر اختلال عرضه دارند. کوچک‌تر شدن این سپر یعنی دولت آمریکا ابزار کمتری برای آرام کردن بازار در بحران‌های آینده در اختیار دارد.
اهمیت این موضوع برای مخاطب ایرانی از مسیر قیمت نفت می‌گذرد. بازار نفت همواره صحنه کشمکش میان عرضه و تقاضاست و ذخایر اضطراری نقش ضربه‌گیر را دارند. هر چه این ضربه‌گیر کوچک‌تر باشد، یک اختلال در عرضه می‌تواند اثر بیش‌تری بر قیمت بگذارد. نوسان نفت نیز از راه تورم جهانی و انتظارات نرخ بهره به بازار طلا و ارز می‌رسد.
ذخایر راهبردی چیست
ذخایر راهبردی نفت آمریکا در غارهای نمکی زیرزمینی در سواحل ایالت‌های تگزاس و لوئیزیانا نگهداری می‌شود. ظرفیت اسمی این ذخایر حدود ۷۱۴ میلیون بشکه است. برای ملموس شدن این عدد، مصرف روزانه آمریکا حدود ۲۰ میلیون بشکه است. بنابراین حتی ذخایر کاملاً پر، تنها نیاز حدود ۵ هفته کل این کشور را تأمین می‌کند.
آمریکا این ذخایر را در دهه ۱۹۷۰ و پس از تحریم نفتی ۱۹۷۳ ایجاد کرد. هدف، کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد در برابر قطع ناگهانی واردات بود. در سال ۲۰۲۲ و پس از جهش قیمت نفت در پی آغاز جنگ اوکراین، دولت آمریکا ۱۸۰ میلیون بشکه از این ذخایر را آزاد کرد. این بزرگ‌ترین برداشت در تاریخ این ذخایر بود.
چرا پر کردن دوباره زمان می‌برد
بازسازی ذخایر به سه عامل وابسته است: بودجه دولت، قیمت نفت و ظرفیت فنی تزریق به مخازن. دولت معمولاً ترجیح می‌دهد در دوره‌های ارزانی نفت خرید کند. ظرفیت روزانه تزریق نیز محدود است و بخشی از تأسیسات به تعمیر و نوسازی نیاز دارد.
برای فعالان بازار، سطح این ذخایر در کنار تصمیم‌های گروه اوپک‌پلاس و موجودی انبارهای تجاری، یکی از شاخص‌های سنجش ریسک عرضه است. اوپک‌پلاس ائتلافی از صادرکنندگان بزرگ نفت است که سقف تولید اعضا را تعیین می‌کند. داده‌های هفتگی موجودی نفت آمریکا نیز تصویر به‌روزتری از این توازن به دست می‌دهد.
نظرات کاربران