به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت نان سنگک دولتی بار دیگر افزایش یافته است. گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد یک نانوایی هر قرص سنگک را ۱۷ هزار و ۵۰۰ تومان می‌فروشد. نانوایی دیگری همین نان را ۲۰ هزار تومان عرضه می‌کند. هر دو نرخ مربوط به نانی است که با عنوان «دولتی» فروخته می‌شود.
این خبر از دو جهت اهمیت دارد. نخست، نان اصلی‌ترین قلم سفره بیش‌تر خانوارهاست و تغییر قیمت آن مستقیم بر هزینه روزانه اثر می‌گذارد. دوم، نبود نرخ واحد یعنی مصرف‌کننده برای کالای مشابه، مبلغ متفاوتی می‌پردازد. به همین دلیل نان به یکی از حساس‌ترین شاخص‌های هزینه زندگی تبدیل شده است.
حساب ماهانه یک خانوار
اختلاف ۲ هزار و ۵۰۰ تومانی میان دو نانوایی، حدود ۱۴ درصد است. برای ملموس‌شدن این عدد، خانواری را در نظر بگیرید که روزانه ۲ قرص سنگک می‌خرد. هزینه ماهانه این خانوار با نرخ پایین‌تر حدود ۱ میلیون و ۵۰ هزار تومان است. همین خرید با نرخ بالاتر به ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان می‌رسد.
به بیان دیگر، تنها محل خرید می‌تواند ماهانه ۱۵۰ هزار تومان تفاوت ایجاد کند. این رقم در ۱ سال به حدود ۱ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان می‌رسد. این محاسبه فرضی است و مصرف نان هر خانوار با خانوار دیگر فرق دارد.
چرا نرخ‌ها متفاوت است؟
نان دولتی به نانی گفته می‌شود که نانوایی آن را با آرد یارانه‌ای می‌پزد. نرخ این نان معمولاً در هر استان به‌صورت رسمی تعیین می‌شود. گزارش‌های موجود علت تفاوت دو نرخ را روشن نمی‌کند. عواملی مانند وزن چانه، یعنی مقدار خمیر هر نان، یا اجرای ناهمزمان نرخ جدید می‌تواند در این اختلاف نقش داشته باشد؛ اما هنوز داده‌ای هیچ‌یک از این عوامل را تأیید نمی‌کند.
در نگاهی کلان‌تر، نان سهم بزرگی از سبد خوراکی دهک‌های پایین درآمدی دارد. دهک یعنی هر یک از ۱۰ گروهی که جامعه بر پایه درآمد به آن تقسیم می‌شود. هر افزایش در قیمت این کالا، بخش بیش‌تری از درآمد این گروه‌ها را جذب می‌کند. قیمت نان، در کنار نرخ ارز و طلا، از نشانه‌های تورم است که خانوارها آن را هر روز مستقیم لمس می‌کنند.
نظرات کاربران