به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، پس از ۸ سال، مسیر بازگشت لوازم خانگی کره‌ای به ایران باز شده است. این تغییر به معنای حضور فوری برندهای کره‌ای در فروشگاه‌ها نیست. با این حال، دست‌کم یک نتیجه روشن دارد: طرحی که قرار بود طی ۵ سال ایران را به قطب تولید لوازم خانگی تبدیل کند، به هدف خود نرسیده است.
این خبر برای خانوارها اهمیت دارد، چون لوازم خانگی بعد از مسکن و خودرو یکی از بزرگ‌ترین خریدهای هر خانواده است. قیمت یخچال، لباسشویی و تلویزیون مستقیماً به عرضه، رقابت و نرخ ارز وابسته است. هر تغییری در سیاست واردات می‌تواند در میان‌مدت روی تنوع کالا و قیمت‌ها اثر بگذارد.
از خروج تا بازگشایی مسیر
برندهای کره‌ای سال‌ها سهم بزرگی از بازار لوازم خانگی ایران داشتند. بعد از بازگشت تحریم‌های آمریکا در سال ۲۰۱۸، این شرکت‌ها فعالیت خود در ایران را کاهش دادند و به‌تدریج از بازار خارج شدند. پس از آن، سیاست‌گذار با محدود کردن واردات، تلاش کرد بازار را در اختیار تولیدکنندگان داخلی قرار دهد.
هدف این سیاست روشن بود: تولیدکنندگان داخلی در غیاب رقیب خارجی، ظرفیت، کیفیت و فناوری خود را ارتقا دهند. انتظار می‌رفت ایران در پایان یک دوره پنج‌ساله به مرکز تولید و حتی صادرات لوازم خانگی در منطقه تبدیل شود. باز شدن دوباره مسیر واردات نشان می‌دهد این هدف محقق نشده است.
چرا بازگشت هنوز قطعی نیست؟
باز شدن مسیر قانونی با حضور واقعی برندها در بازار فاصله دارد. شرکت‌های کره‌ای برای بازگشت باید ریسک تحریم، شیوه انتقال پول و شبکه خدمات پس از فروش را بسنجند. خدمات پس از فروش یعنی گارانتی، تعمیر و تأمین قطعه؛ همان عاملی که بدون آن، خرید کالای وارداتی برای مصرف‌کننده پرریسک‌تر می‌شود.
در مقابل، تولیدکنندگان داخلی با احتمال ورود رقیبان قدیمی روبه‌رو هستند. اگر واردات عملاً آغاز شود، کشمکش اصلی بازار میان کالای داخلی ارزان‌تر و کالای وارداتی با برند شناخته‌شده خواهد بود. محتمل‌ترین سناریو در کوتاه‌مدت، تغییر تدریجی بازار است، نه دگرگونی ناگهانی قیمت‌ها؛ مسیر نهایی به جزئیات اجرایی این تصمیم و واکنش خود برندها بستگی دارد.
نظرات کاربران