به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، حداقل دستمزد در بسیاری از کشورهای اروپایی طی ۵ سال گذشته با سرعتی بیش‌تر از قیمت مواد غذایی افزایش یافته است. این یعنی کارگری که کم‌ترین حقوق قانونی را می‌گیرد، امروز با درآمد ماهانه خود سبد غذایی بزرگ‌تری نسبت به ۵ سال پیش می‌خرد.
اهمیت این داده در بازه زمانی آن است. این ۵ سال دوره‌ای بود که اروپا یکی از بالاترین موج‌های تورمی چند دهه اخیر را تجربه کرد. قیمت غذا و انرژی در این دوره جهش کرد و خانوارهای کم‌درآمد بیش از دیگران زیر فشار قرار گرفتند.
دستمزد اسمی در برابر دستمزد واقعی
برای فهم این خبر باید میان دو مفهوم فرق گذاشت. «دستمزد اسمی» همان رقمی است که روی فیش حقوقی نوشته می‌شود. «دستمزد واقعی» نشان می‌دهد آن رقم پس از کسر اثر تورم، چه مقدار کالا می‌خرد.
افزایش حقوق به‌تنهایی معیار بهبود زندگی نیست. اگر حقوق ۲۰ درصد بالا برود و قیمت‌ها ۲۵ درصد، قدرت خرید در عمل کاهش یافته است. داده‌های تازه نشان می‌دهد در بسیاری از کشورهای اروپایی این معادله به سود دستمزدبگیران تغییر کرده است؛ دست‌کم در بخش مواد غذایی.
کشمکش دولت‌ها، کارفرمایان و تورم
پشت این روند، تصمیم دولت‌ها برای بالا بردن حداقل دستمزد در پاسخ به گرانی قرار دارد. در سوی دیگر، کارفرمایان نگران افزایش هزینه تولید بودند. بانک‌های مرکزی نیز با افزایش نرخ بهره تلاش کردند سرعت رشد قیمت‌ها را کم کنند تا فاصله دستمزد و تورم بیش‌تر نشود.
این داده فقط سبد غذا را می‌سنجد و همه هزینه‌های زندگی را پوشش نمی‌دهد. اجاره‌بها، انرژی و حمل‌ونقل در برخی کشورها مسیر متفاوتی داشته‌اند. همچنین وضعیت همه کشورهای اروپایی یکسان نیست و میزان بهبود از کشوری به کشور دیگر فرق می‌کند.
برای خواننده ایرانی، این گزارش یک معیار ساده برای سنجش وضعیت مالی شخصی پیشنهاد می‌کند: مقایسه رشد درآمد با رشد قیمت کالاهای ضروری. تفاوت این دو عدد، تصویر دقیق‌تری از تغییر قدرت خرید نسبت به رقم خام حقوق ارائه می‌دهد.
نظرات کاربران