به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از مینت، چند بانک هندی روش تازه‌ای برای تأمین مالی دلاری به شرکت‌های بزرگ پیشنهاد می‌کنند. در این روش، شرکت ابتدا در بازار داخلی اوراق قرضه روپیه‌ای منتشر می‌کند و از سرمایه‌گذاران داخلی وام می‌گیرد. سپس با یک قرارداد سوآپ ارزی، این بدهی روپیه‌ای را به بدهی دلاری تبدیل می‌کند. سه بانکدار و دو فعال بازار درآمد ثابت این طرح را تأیید کرده‌اند.
اهمیت این خبر در زمان آن است. افزایش نرخ بهره در آمریکا هزینه وام دلاری را بالا برده است. در نتیجه، شرکت‌هایی که به دلار نیاز دارند به دنبال مسیر ارزان‌تری هستند. به گفته بانکداران، گفت‌وگو با چند شرکت برای وام‌های ۳ تا ۵ ساله ادامه دارد، اما هنوز هیچ قراردادی نهایی نشده است.
سازوکار این روش چیست؟
سوآپ ارزی قراردادی است که دو طرف در آن جریان پرداخت‌های خود را به دو ارز مختلف با هم معاوضه می‌کنند. شرکت هندی پرداخت‌های روپیه‌ای را از بانک دریافت می‌کند و در عوض تعهد پرداخت دلاری می‌پذیرد. حاصل کار یک وام دلاری است، بی‌آنکه شرکت مستقیم از وام‌دهنده خارجی دلار قرض گرفته باشد. این طرح بیش‌تر برای شرکت‌هایی مناسب است که درآمد دلاری یا فعالیت خارج از کشور دارند، چون نوسان ارز را بهتر تحمل می‌کنند.
اعداد، این مقایسه را روشن می‌کنند. یک شرکت با بالاترین رتبه اعتباری در بازار آمریکا می‌تواند برای ۵ سال با نرخ حدود ۶ تا ۶٫۲ درصد وام بگیرد. همین شرکت در هند با نرخ ۸ تا ۸٫۲۵ درصد پول جمع می‌کند. اما در سوآپ، «صرف سلف» حدود ۳ تا ۳٫۵ درصد از این هزینه کم می‌کند؛ صرف سلف همان فاصله نرخ بهره دو ارز است که در قیمت آینده ارز منعکس می‌شود. در نهایت هزینه کل به ۴٫۷۵ تا ۵ درصد می‌رسد که از ۶ درصد کمتر است.
تنای دلال، معاون ارشد پژوهش اقتصادی بانک اکسیس، همین محاسبه را با اوراق دولتی نشان می‌دهد. به گفته او، بازده ۷٫۱۶ درصدی اوراق ۱۰ ساله دولت هند پس از پوشش کامل ریسک ارز و نرخ بهره، معادل حدود ۴٫۲۱ درصد دلاری است. این رقم در برابر بازده ۵٫۲۳ درصدی اوراق خزانه ۱۰ ساله آمریکا قرار می‌گیرد. نتیجه، صرفه‌جویی مستقیم حدود ۱۰۰ واحد پایه است؛ هر ۱۰۰ واحد پایه برابر ۱ درصد است.
چرا این فرصت حالا پدید آمده است؟
یک بانکدار ارشد خارجی می‌گوید فاصله نرخ مرجع بین‌بانکی بمبئی با نرخ مرجع وام‌های دلاری آمریکا بیش‌تر شده است. این فاصله پیش‌تر ۲٫۵ تا ۲٫۷۵ درصد بود. بازده اوراق ۱۰ ساله آمریکا اکنون در بالاترین سطح چندساله قرار دارد، اما چرخه افزایش نرخ بهره در هند هنوز آغاز نشده است. ورود گسترده سپرده‌های ارزی غیرمقیمان به بانک‌های هند نیز نقدینگی دلاری کافی برای این معاملات فراهم کرده است. دلال می‌گوید این فرصت شاید دائمی نباشد، اما عوامل پشتیبان آن هم به‌زودی از بین نمی‌رود.
ریسک‌های این معامله
این معامله بی‌خطر نیست. ارزش قرارداد سوآپ با تغییر نرخ بهره و نرخ ارز می‌تواند به‌شدت جابه‌جا شود. اگر شرکت مشمول «حسابداری پوشش ریسک» نباشد، باید سود و زیان ناشی از ارزش روز این قرارداد را هر فصل در صورت‌های مالی خود ثبت کند. به گفته یک بانکدار خارجی، این موضوع برای شرکت‌های بزرگ بورسی نوسان زیادی در سود فصلی به همراه می‌آورد.
نظرات کاربران